Χίος, Παρασκευή 20 Απριλίου

Αυτός άνοιξε, εσύ γιατί ψώνισες;

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 22/11/2017 - 20:16

Αλλη μια κινητοποίηση πέρασε στην ιστορία. Χίος και Σάμος νέκρωσαν για τον ΦΠΑ, η Μυτιλήνη απείχε πανηγυρικά. Μάλλον είναι θέμα συντονισμού. Κανένα πρόβλημα, μέχρι να βρούμε τον βηματισμό μεταξύ μας τρείς ακριτικοί Νομοί, ο ΦΠΑ θα έχει πάει 30% όπως και η φορολογία καβατζάρισε το 70%.

Στο νησί μας η απεργία ήταν καθολική, αλλά δεν φτάνει αυτό. Η απεργία έχει δύο σκέλη. Το οικονομικό κόστος, που πληρώνει ο επιχειρηματίας ή ο εργαζόμενος, που χάνει το μεροκάματο, και το πολιτικό κόστος, που εισπράττει η Κυβέρνηση, αφού βλέπει την αγανάκτηση του κόσμου, απ’ την πολιτική της, να ξεχειλίζει τους δρόμους.

Γιατί αλήθεια, τι νόημα έχει να κλείνω το μαγαζί μου, να μην πηγαίνω στη δουλειά μου, αλλά ταυτόχρονα να μην πηγαίνω και στην κινητοποίηση;

Όμως το πρόβλημα παίρνει άλλες  διαστάσεις, όταν ακόμα και στην κινητοποίηση που πάω, η φραπεδιά είναι στο χέρι και η συζήτηση στα πηγαδάκια της Πλατείας «κορώνει».

Ο τάδε και ο τάδε άνοιξαν κ.λ.π.

Προσέξτε, η Δημοκρατία έχει αυτό το πλεονέκτημα, ο άλλος είναι ελεύθερος να επιλέξει ακόμα και ένας να είναι να μην ακολουθήσει το ρεύμα εις γνώσιν των συνεπειών βεβαίως.

Ποιές συνέπειες όμως, όταν ο απεργός του πρωϊνού πήγε στις ξένες super αλυσίδες το απόγευμα και έγινε super… καταναλωτής; Ποιό το νόημα της συμμετοχής στην απεργία όταν στο κατάστημα που πούλαγε καφέδες η ουρά ήταν μισό χιλιόμετρο;

Τελικά είναι περίεργο οι ιδιοκτήτες του «Χαρά» που έβαλαν λουκέτο μαζί με τον Σκλαβενίτη να αισθάνονται οι βλάκες της παρέας;

‘Η μήπως είναι περίεργο να αισθάνονται το ίδιο όσοι έκλεισαν το αναψυκτήριο τους και είδαν ακόμα και στην κινητοποίηση τον διπλανό τους με τον φρέντο του… έξυπνου στο χέρι;

Είναι τόσο δύσκολο να συνειδητοποιήσομε ότι μια μέρα τέτοιας κινητοποίησης δεν πρέπει να βγεί ούτε ένα λεπτό του ευρώ από την τσέπη μας;

Απ’ ότι φαίνεται από την πράξη είναι.

Οσον αφορά την κινητοποίηση μας και όχι στο λουκέτο, που κρεμάσαμε, τα πράγματα είναι επίσης ξεκάθαρα. Με ένα τέτοιο αίτημα, τόσο κατάφωρη αδικία, με τέτοια προβλήματα δεν έπρεπε σήμερα στην Πλατεία Νικολάου Πλαστήρα, να πέφτει καρφίτσα και εδώ υπήρχε χώρος να σταθμεύσουν πάνω της και 50 Ι.Χ !

Ας μην αμφιβάλει κανείς για την συνέχεια.

 

Υ.Γ. Η αεροφωτογραφία του Κωστή Αναγνώστου τα λέει όλα. Εσείς αν είσασταν Κυβέρνηση θα τρομάζατε μ’ αυτή την κινητοποίηση, ή απεναντίας θα σας έρχονταν το 30% στο μυαλό;

Γιατί εδώ που τα λέμε, τι 24 τι 30%. Ας το στρογγυλοποιήσομε να ξεμπερδεύομε, άλλωστε το τραβάει ο οργανισμός μας.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 19/04/2018 - 21:00
Μεράλ Ασκεντέρ

Αν ναι, ας ετοιμαζόμαστε, οι κάλπες στήνονται προώρως στις 24 Ιουνίου.

Οσοι νομίζουν ότι κάνουμε πλάκα προφανώς δεν παρακολουθούν την κεντρική ειδησεογραφία, όπου αρκετοί αρθρογράφοι, στη λογική η Ελλάς είναι ο ομφαλός της γής, τουλάχιστον, αναρωτιούνται τι ώθησε τον Σουλτάνο σε πρόωρες εκλογές, σε σχέση φυσικά με τα ελληνοτουρκικά.

Αν θέλουν μια γνώμη δημοσιογράφου της Περιφέρειας, απολύτως τίποτα.

Ο Ερντογάν απλά βιάζεται, γιατί δεν είναι βλάξ.

Ξέρει ότι καλύτερη στιγμή, παίζοντας το εθνικιστικό χαρτί με την εισβολή στη Συρία, που παρεμπιπτόντως δεν την είδε η θεόστραβη Δύση, είναι αυτή.

Γνωρίζει επίσης καλά ότι αυτό, που μπορεί να τον φάει έχει γυναικείο άρωμα και ακούει στο όνομα Μεράλ Ασκεντέρ. Η πολιτικός αυτή διέσπασε το Κόμμα του Ντεβλέτ Μπαχτσελί (ΜΗP) ο συνεταίρος του Ερντογάν στην Κυβέρνηση (ας πούμε ο τούρκος Καμμένος, όνομα και πράγμα). Η Μεράλ δημιούργησε το Κόμμα Ιγί, και θέλει διακαώς να συνεργαστεί με τον αντίπαλο του Ερντογάν τον Κεμαλιστή Κεμάλ (συμπτωματικά) Κιλιτσντάρογλου.

Όμως με βάση τον τουρκικό εκλογικό νόμο, ένα Κόμμα για να πάρει μέρος στις εκλογές, πρέπει να έχει ολοκληρώσει το Συνέδριο του έξι μήνες πριν την διεξαγωγή τους.

Εκτός… εκτός αν μαζέψει 100.000 υπογραφές. Λέτε η Μεράλ, με τις Φυλακές να… διημερεύουν, να μπορεί εύκολα να τις μαζέψει;

Φοβάται μόνο την Μεράλ ο Ερντογάν; Όχι, κυρίως άλλον φοβάται, τον Αμπντουλάχ Γκιούλ, τον θυμάται κανείς; Τον είχε Πρόεδρο όταν ο Πρόεδρος είχε τις αρμοδιότητες… Παυλόπουλου και μετά τον πέταξε σαν στημένη λεμονόκουπα. Ε, λοιπόν ο Γκιούλ περιμένει στη γωνία, αν υπάρξει δεύτερος γύρος να κατέβει για Πρόεδρος, με την υποστήριξη, Κιλιτσντάρογλου, Μεράλ και… Κούρδων, που θα πάρουν την εκδίκηση της… γυφτιάς, βλέποντας τον Ερντογάν, να στήνει Σουλτανικές εξουσίες στα μέτρα του και μετά να προκύψει άλλος Χαλίφης στη θέση του Χαλίφη.

Αυτά σκέπτεται ο Ερντογάν και δεκάρα δεν δίνει για μας. Αλλωστε ο χρόνος δουλεύει για τα ελληνοτουρκικά υπέρ της χώρας του, εξαιτίας της δικής μας βλακείας πράγμα που το αποδεικνύουμε νυχθημερόν.

Παράδειγμα πρώτο. Αντίδραση δημοσιογράφου, υποτίθεται, των Αθηνών στο θέμα των βραχονησίδων. Την ώρα που ακόμα και ο Καμμένος… σοβαρεύτηκε, λέγοντας το πρωτοφανές για τον χαρακτήρα του «Ο ρόλος μου δεν είναι για να δίνω συνεντεύξεις» τηλεφώνησε στην Τουρκική ακτοφυλακή, να ρωτήσει αν μπορεί με το φουσκωτό του να πάει στην… Ικαρία.

Ευτυχώς οι Τούρκοι δεν ήξεραν Αγγλικά, για να «γκριζάρουν» άλλη μια περιοχή.

Παράδειγμα δεύτερο. Αμέτρητες ιστοσελίδες των Αθηνών αναπαραγάγουν άρθρο βλάκα συναδέλφου τους, ότι απέναντι από τη Χίο γίνεται ο χαμός από τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, που είναι έτοιμες να… καταλάβουν το νησί!

Γεγονός, απέναντι μας γίνεται η άσκηση Εφες (Εφεσος) κάτι που γίνεται άπαξ του έτους εδώ και 40 χρόνια, κάτι σαν τον δικό μας Παρμενίωνα.

Παράδειγμα τρίτο. Ακόμα και ο σοβαρός Σκάϊ έχει αναρτήσει βίντεο κάποιου «τρέχα γύρευε» που δείχνει κάτι φοβερό και τρομερό, τον τουρκικό στόλο να περνάει έξω από τη Χίο.

Μιλάμε για απίστευτο… ντοκουμέντο.

Από το 1980, που υπηρετούσα φαντάρος επί 8 μήνες στα στενά της Μυκάλης στη Σάμο, στο φυλάκιο της Κέρβελης, το κοντινότερο σημείο με την Τουρκία, ξέραμε ότι άπαξ του έτους, βγαίνει στο Αιγαίο από την Κωνσταντινούπολη στην Αλικαρνασσό, με επιστροφή, ο τουρκικός στόλος. Από τα 10 πλοία τότε, τα 9 έκαναν μόνο αυτό το δρομολόγιο και μετά έμπαιναν στη ναφθαλίνη για ένα χρόνο.

Κοντολογίς, μπορεί να μην πάμε από τουρκικό σχεδιασμό αλλά από την ελληνική βλακεία και υπερβολή. Υπ’ όψιν ότι λόγω της προεκλογικής περιόδου απέναντι όλο και κάποια μαλθακία θα πεταχτεί. Ας κανονίσουμε να τσιμπάμε το δόλωμα.

 

Υ.Γ. Από το 1980, που υπηρετούσα εγώ πέρασαν κοντά 40 χρόνια και μπορεί να πεί κανείς ότι ο τουρκικός στόλος αναβαθμίστηκε. Μπορεί, εκείνο, που αποκλείεται να αναβαθμιστεί είναι η ναυτοσύνη των τούρκων, που από την Προύσα ακόμα στον ερχομό για την Σμύρνη, και με την αίσθηση της αλμύρας μονάχα, τους πιάνει ναυτία.