Χίος, Δευτέρα 16 Ιουλίου

Ενας Μητσοτάκης ώριμος, σοβαρός, έτοιμος να Κυβερνήσει

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 17/11/2017 - 07:22

Αυτός ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που είδαμε και ακούσαμε χθες στο ξενοδοχείο Χανδρής.

Απέφυγε ανούσιες φανφάρες, την ώρα που η Ελλάδα θρηνούσε για άλλη μια φορά θύματα από πλημμύρες, ζητώντας να κρατηθεί ενός λεπτού σιγή στη μνήμη τους.

Αναφέρθηκε ονομαστικά στον παριστάμενο Καθηγητή Αγγελο Συρίγο, που έχει στοχοποιηθεί από φασίστες, λέγοντας ότι η ασφάλεια των πολιτών είναι κάτι που θα εγγυηθεί η Κυβέρνηση του.

 Ακουσε με προσοχή κρατώντας σημειώσεις, ένα πάνελ έγκριτων ομιλητών για το μεταναστευτικό πρόβλημα, που δεν ανήκουν όλοι στον πολιτικό του χώρο.

Απέφυγε να καταδικάσει για αχρηστία την Κυβέρνηση. Όταν κάτι είναι πασιφανές δεν υπάρχει λόγος να το υπερτονίζεις. Δεν υπήρξε ούτε κατ’ ελάχιστον λαϊκιστής, λέγοντας ότι θα εξαφανίσει ως δια μαγείας το πρόβλημα, που εξέτασε το Κόμμα του σε ένα προσυνέδριο στην «καυτή» έδρα της Χίου, στο κέντρο του Αιγαίου.

Εγγυήθηκε την φύλαξη των συνόρων, απέναντι στον μοναδικό Πρωθυπουργό παγκοσμίως, που διαπίστωσε ότι η θάλασσα δεν έχει… σύνορα.

Ξεκαθάρισε ότι τα σύνορα είναι ευρωπαϊκά, τονίζοντας ότι δεν συμφέρει την Ελλάδα να απομονωθεί σ’ αυτό το ζήτημα.

Δεν παρασύρθηκε από το κλίμα, βλέποντα το πρόβλημα προσγειωμένα.

Θα φυλάξουμε τα σύνορα, αλλά δεν θα πνίξουμε κόσμο. Δεν το επιτρέπει το αξιακό μας σύστημα είπε και καθάρισε με μια φράση.

Μίλησε για κλειστές δομές γι’ αυτούς που δεν είναι πρόσφυγες. Εδοσε βάρος στην ταχύτατη απονομή ασύλου και στην δημιουργία ΠΡΟΚΕΚΑ ώστε να επιστρέφονται στην Τουρκία όσοι δεν είναι πρόσφυγες, αποδεχόμενος για το συμφέρον της χώρας, την «Συμφωνία» Ευρωπαϊκής Ενωσης – Τουρκίας.

Ακουσε με προσοχή την πρόταση Βουρνού, που ανέλυσε ότι ούτε η μεταφορά μεταναστών – προσφύγων στην Ηπειρωτική Ελλάδα είναι λύση, γιατί έτσι αποδέχεται η Ελλάδα τον ρόλο του «χωνιού» εισόδου για όλους αυτούς τους απελπισμένους.

Απένειμε εύσημα στους Δημάρχους των νησιών, που απέναντι σε μια άχρηστη Κυβέρνηση, δεν υπολόγισαν το πολιτικό κόστος ,αλλά αντιμετώπισαν το πρόβλημα στην πόρτα τους, με τον καλύτερο τρόπο, καλύπτοντας έτσι το κενό εξουσίας.

Εριξε γέφυρες για το αύριο, για συνεργασίες ακόμα και μιας οικουμενικής Κυβέρνησης, μιλώντας για ακραίους του Σύριζα, ξεχωρίζοντας τους από τις σοβαρές φωνές, που έστω και λίγες, υπάρχουν στον χώρο.

Δεν έκανε λαϊκισμό στο θέμα του ΦΠΑ, αποσπώντας ένα ανούσιο θερμό χειροκρότημα, του τύπου «Θα επαναφέρομε τον μειωμένο ΦΠΑ στο Αιγαίο» την ώρα που ξέρει ότι ο Αλέξης Τσίπρας φρόντισε τον ενιαίο ΦΠΑ να τον κάνει μνημονιακή υποχρέωση, χωρίς μάλιστα να του το ζητήσουν οι «θεσμοί» που δεσμεύει και τις επόμενες Κυβερνήσεις. Αντιθέτως μίλησε με επιχειρήματα για ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα στα νησιά, δεσμευόμενος για τη Χίο στην επέκταση του Αεροδρομίου.

Γενικά εκείνο που εισέπραξε όχι μόνο το θερμό ακροατήριο του, ήταν ένας σοβαρός πολιτικός λόγος, προσγειωμένος, με επιχειρήματα, χωρίς ακρότητες και αερολογίες και αυτό αργά ή γρήγορα θα το βρεί στην κάλπη.

 

Υ.Γ. Ως μελλοντικός Πρωθυπουργός θα πρέπει να προσέξει την σημειολογία. Υπήρχαν άνθρωποι, που τον περίμεναν στον χώρο από τις 9.00 π.μ. Η ακρίβεια στην ώρα έναρξης των διαδικασιών και όχι 35’ μετά, θα πρέπει να είναι ένα απ’ τα σημάδια ότι η χώρα δεν μπορεί να είναι… χύμα. Γιατί η ουσία κρύβεται στις λεπτομέρειες.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Κυρ, 15/07/2018 - 21:42
αρχείο

Θα γίνουν δεν θα γίνουν εκλογές; Πόσες θα είναι οι κάλπες και ποιές;

Πιάνομε μόνο την πολιτική πρεμούρα γιατί προφανώς υπάρχουν και άλλες.

Ας πούμε της τοπικής ΕΛΜΕ, που μπορεί να μην ξέρει που πέφτει το Οικοτροφείο Οινουσσών, αλλά δεν θέλει να το ενισχύσει το υπουργείο Παιδείας, γιατί οι εφοπλιστές που τόκτισαν και το συντηρούν, για νάχει σήμερα Σχολεία η Αιγνούσσα, δίνουν ετησίως 150.000 ευρώ για την συντήρηση του, προφανώς μεγάλο… αμάρτημα, άρα να μην ενισχυθεί να πάει στο Δήμο για να κλείσει.

Λεπτομέρειες θα πεί κανείς μπροστά στον… προβληματισμό που παρακολουθείς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Προσωπική μου βέβαια άποψη ότι το ποσοστό βλακείας στη χώρα μας ήταν πάντα αυξημένο, με τη μόνη διαφορά ότι τώρα φαίνεται δημοσίως.

Όπως φαίνεται και κάτι άλλο, που προφανώς επισήμως τουλάχιστον δεν απασχολεί κανένα.

Αναφερόμαστε στη χρήση της γλώσσας και αυτό δεν αφορά όσους γράφουν με λάθη.

Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι μορφωμένοι και δεν είναι αμαρτία να γράφουν με λάθη, όμως παρακολουθεί κανείς τον αυξημένο βαθμό χρήσης λατινικών χαρακτήρων και της άνεσης της … αλαμπουρνέζικης γραφής.

Πρόκειται για την σύγχρονη τύφλα στη χώρα του φωτός.

Από τους προβληματισμούς των… Αλαμπουρνέζων διακρίνει κανείς ότι πολλοί είναι και ελληναράδες και ας αγνοούν ότι η Ελλάδα είναι στην ουσία η φωτεινή πέτρα, αφού η «λάς» στη Δωρική διάλεκτο είναι η πέτρα (εξ’ ου και το λαξεύω) τόπος δηλαδή λουσμένος στο φώς.

Και εκεί που συνειδητοποιεί κανείς την εθνική μας τύφλα είναι όταν αντιλαμβάνεται πως βιώνουν τη γλώσσα μας άλλοι λαοί.

Η Μαρία, ας πούμε, δεν έχει σημασία το επώνυμο της είναι από το Κίελο της Γερμανίας και φιλοξενήθηκε στην Αθήνα στα πλαίσια του προγράμματος Θερινών Υποτροφιών Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, ώστε ξένοι φοιτητές να μάθουν την ελληνική γλώσσα.

Η Μαρία μίλησε μάλιστα στη Βουλή και μεταξύ άλλων είπε τα εξής:

«Μη με ρωτάτε πώς μια μαθηματικός αποφάσισε να γίνει μεταφράστρια της ελληνικής γλώσσας. Δεν έχω την απάντηση και μάλλον δεν πρόκειται να τη βρω ποτέ. Θυμάμαι ότι τότε κάποιος μου είπε: κάνεις λάθος, παρόλο που είναι μια δύσκολη γλώσσα, είναι σπάνια και, αν τυχόν καταφέρεις να τη μάθεις, δεν θα μπορέσεις εύκολα να βρεις δουλειά. Ακουγόταν σαν πρόκληση. Δε σας κρύβω, ήταν το πρώτο και καλύτερο λάθος που είχα διαπράξει στη ζωή μου. Ηδη αγάπησα την ελληνική γλώσσα από το πρώτο μάθημα. Την αγάπησα για την ψυχή της, τον πλούτο της, για την ομορφιά και την εκφραστικότητά της. Και ξέρετε κάτι; Ανακάλυψα πως μόνον οι άνθρωποι με εκλεκτό γούστο μπαίνουν στη διαδικασία να μάθουν μια τόσο μοναδική ξένη γλώσσα, όπως είναι τα ελληνικά, μια γλώσσα, βαθιά σαν θάλασσα που σε καλεί να μπεις στα βαθιά νερά της. Και μπαίνεις, και μαθαίνεις να κολυμπάς μέσα στα κύματα. Μαζί με τη γλώσσα αγάπησα και τους ανθρώπους».

Αυτά είπε η Γερμανίδα Μαρία για τη γλώσσα μας, εμείς μπορεί να συνεχίζουμε να αυτοκτονούμε.

Υ.Γ. Κανένας Φιλόλογος με τον οποίο έχω κουβεντιάσει το θέμα δεν ανησυχεί. Είναι μόδα μου λένε και θα περάσει. Μακάρι να είμαι ο μοναδικός… παλαιομοδίτης, αλλά η… μόδα κοντεύει να κλείσει 20ετία.