Χίος, Τρίτη 17 Ιουλίου

5-7-2015. Ένας χρόνος μετά.

Τρί, 05/07/2016 - 06:36

 

         Πέμπτη 23-6-2016. Το Brexit είναι πια γεγονός. Λίγες μέρες νωρίτερα την Κυριακή 19-6-2016 οι Ιταλοί εκλέξανε για  δήμαρχο της Ρώμης την υποψήφια της κίνησης πέντε αστέρων. Όσο για τη Γαλλία το τελευταίο διάστημα συγκλονίζεται από αλλεπάλληλες λαϊκές διαμαρτυρίες. Με δύο λόγια μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει μια έντονη κινητικότητα σ’ όλη την Ε.Ε.  Σ’ όλη;  Σύμφωνα με τους Γάλλους όχι. Απ’ ότι έχω διαβάσει ένα από τα συνθήματα των Γάλλων διαδηλωτών είναι: “Εμείς δεν είμαστε έλληνες”. Δεν μπορώ να ξέρω τι ακριβώς εννοούν οι Γάλλοι αλλά αυτό που εισπράττω είναι σαφώς απαξιωτικό. Αυτό με ώθησε να πιάσω το στυλό για να τους τα ψάλω. Μετά από αρκετή σκέψη άφησα κάτω το στυλό και το ξανασήκωσα με την ευκαιρία της επετείου του δημοψηφίσματος του 2015. Ας αναπτύξουμε τις σκέψεις μας ξεκινώντας από το Brexit.

          Το  Brexit έχει ομοιότητες αλλά και διαφορές με το δημοψήφισμα που έγινε στη χώρα μας στις 5-7-2015.

          Ομοιότητες:

1)Και τα δύο δείχνουν ότι ένας θεσμός άμεσης δημοκρατίας μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορες χώρες ανεξαρτήτως μεγέθους, ιστορικών καταβολών ή άλλων παραμέτρων. Επομένως η άμεση δημοκρατία δεν είναι ένα πολίτευμα κατάλληλο μόνο για την Ελβετία. (Διευκρινιστικά αναφέρουμε ότι το πολίτευμα της Ελβετίας φτιάχτηκε από τον Καποδίστρια τον οποίο εμείς δολοφονήσαμε.)

2)Αμφότερα δείχνουν ότι οι λαοί αντιδρούν στον αυταρχισμό. Το ΟΧΙ στην Ελλάδα  ήταν η αντίδραση του ελληνικού λαού εν μέσω ΚΑΠΙΤΑΛ ΚΟΝΤΡΟΛ, και το Brexit των Άγγλων εν μέσω καταστροφολογίας ήταν η αντίδρασή τους στην αδιαφανή και αυταρχική πολιτική προώθησης διάφορων μέτρων-συμφωνιών (π.χ. TTIP, CYTA) από την Γερμανοεποπτευόμενη με τις ευλογίες των ΗΠΑ  Ε.Ε. Όσο για τους πανηγυρισμούς της Λε Πεν  εξυπηρετούν αποκλειστικά εσωτερική κατανάλωση. Δεν αποκλείουμε βέβαια το ενδεχόμενο ένα ποσοστό Άγγλων να ψήφισε Brexit λόγω ξενοφοβίας, αλλά παρόλο που δεν έχουμε στοιχεία επ’ αυτού, μπορούμε να δεχθούμε ότι το ποσοστό αυτό είναι μικρό, αν αναλογιστούμε ότι η Αγγλία είναι μια χώρα με μεγάλη δημοκρατική παράδοση, ενώ και τα ποσοστά του UKIP είναι σχετικά μικρά. (12% στις εκλογές του 2015)

          Διαφορές:

          Οι Άγγλοι ψήφισαν Brexit ενάντια στις προτροπές της Κυβέρνησής τους και τις θέσεις των δύο συστημικών  κομμάτων της χώρας τους. Τόλμησαν δηλαδή την υπέρβαση των κομματικών μηχανισμών, θέτοντας την ανεξαρτησία της χώρας τους και κατά προέκταση την ελευθερία τους υπεράνω των όποιων οικονομικών συνεπειών. Άσχετα με τη συνέχεια που θα δοθεί στο όλο θέμα, είτε επικρατήσει η άποψη Σόϊμπλε που φαίνεται να προωθεί το σταύρωμα της Βρετανίας για παραδειγματισμό και συμμόρφωση των υπόλοιπων, είτε επικρατήσει η άποψη Μέρκελ που φαίνεται να προωθεί την ήπια αντιμετώπιση προκειμένου να ακυρωθεί στην  πράξη το δημοψήφισμα, η ουσία είναι ότι ο Αγγλικός λαός τόλμησε την υπέρβαση.

          Στην περίπτωση της Ελλάδας τώρα ο ελληνικός λαός συμπλέοντας με την κυβέρνησή του έδωσε ένα συντριπτικό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα της 5-7-2015. Λίγες μέρες αργότερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προχώρησε στην ψήφιση του 3ου μνημονίου δολοφονώντας με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια δηλαδή και την Αριστερά  (εδώ η έκφραση Αριστερά νοηματοδοτείται από την λαϊκή της διάσταση που στηρίζεται στον αυτοπροσδιορισμό) και την άμεση δημοκρατία. Όσο για τον ελληνικό λαό καμία αντίδραση. Ούτε είδε ούτε άκουσε τίποτα. Αρνούμενος προσωπικά να δεχθώ αυτή την απραξία έδωσα στη δημοσιότητα στις 21-8-2015 ένα κείμενο με τίτλο “Το σύνδρομο της Βάρκιζας” στο οποίο έθετα ξεκάθαρα το ζήτημα: “το κεντρικό πολιτικό πρόβλημα του τόπου μας δεν είναι η επιλογή πολιτικού σχηματισμού αλλά το έλλειμμα δημοκρατίας”. Δυστυχώς όχι μόνο συνεχίστηκε η νεκρική σιγή αλλά στις εκλογές της 20-9-2015 ο ελληνικός λαός έδωσε πάλι την κυβέρνηση στους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η ουσιαστική διαφορά επομένως είναι ότι ο ελληνικός λαός δεν μπόρεσε να απεγκλωβιστεί από τα συστημικά κόμματα και να κάνει την υπέρβαση ενώ αντίθετα ο Αγγλικός λαός την έκανε.

         Έχοντας προσωπικά την ψευδαίσθηση ότι ο ελληνικός λαός, παρά τη θέλησή του παραμένει εγκλωβισμένος λόγω αδυναμίας οραματισμού κάποιας συγκεκριμένης προοπτικής, έδωσα στη δημοσιότητα στις 5-12-2015 ένα κείμενο με τίτλο “Ανοιχτή επιστολή προς κάθε αντιμνημονιακό  Έλληνα” στο οποίο πρότεινα: “μια σκέψη που αξίζει την προσοχή μας είναι οι καταναλωτικοί συνεταιρισμοί” μια σαφώς χειροπιαστή και ευκολονόητη πρόταση. Η απόλυτη αδιαφορία που ακολούθησε με ώθησε στο συμπέρασμα ότι: “για την κοινωνική πρόοδο απαιτείται μια νέα γενιά ιδεών” όπως ακριβώς το διατύπωσα στο κείμενό μου με τίτλο “ΕΠΙΛΟΓΟΣ” που το έδωσα στη δημοσιότητα στις 26-2-2016.

          Φυσικά νέα γενιά ιδεών δεν εμφανίστηκε και αυτό με βοήθησε να καταλάβω το λάθος μου όταν έπιασα το στυλό για να απαντήσω στους Γάλλους. Το λάθος λοιπόν δεν βρίσκεται στους συλλογισμούς που εμπεριέχονται στα προαναφερθέντα κείμενα αλλά στην αρχική υπόθεση. Αντί για την πρόταση “ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να κάνει την υπέρβαση” το σωστό φαίνεται ότι είναι “ο ελληνικός λαός δεν θέλει να κάνει την υπέρβαση”.

          Φαίνεται ότι στο διάστημα που μεσολάβησε από την αντίσταση στη Γερμανική κατοχή μέχρι σήμερα (περίπου 3 γενιές) οι έλληνες κατάφεραν και αναθεώρησαν πλήρως τις αντιλήψεις των προγόνων τους. Δεν χρειάζεται να σκοτίζονται και να αποφασίζουν οι ίδιοι για το μέλλον τους ούτε να αγωνίζονται για την ανεξαρτησία τους και τη βελτίωση της θέσης τους. Αυτά μπορούν να τα αναθέτουν στους εκπροσώπους τους. Ο δικός τους αγώνας μπορεί να περιοριστεί στην επιλογή του  ΜΜΠ (Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης)  που τους χαϊδεύει τ’ αυτιά από τον καναπέ του σαλονιού τους μέσω του τηλεχειριστήριου. Ενδέχεται βέβαια η στάση τους αυτή να οφείλεται και στο γεγονός ότι η άμεση δημοκρατία προσφέρει λιγότερες δυνατότητες διαπλοκής από την αντιπροσωπευτική.

          Επειδή επ’ αυτού μόνο εικασίες μπορούμε να διατυπώσουμε ας επανέλθουμε στο κυρίως θέμα μας. Ένα ερώτημα λοιπόν που πρέπει να απαντηθεί στη συνέχεια είναι: Γιατί οι Γάλλοι από τα PIGS δεν ξεκίνησαν από την αρχή δηλαδή από το P αλλά πήγαν στο G;

          Οι Πορτογάλοι  εξ αρχής επέλεξαν την τακτική του καλού μαθητή. Εφάρμοσαν με συνέπεια το μνημόνιο και τα προγράμματα λιτότητας. Ενέπνευσαν μια αίσθηση ασφάλειας στις αγορές και τους θεσμούς με συνέπεια να πετύχουν την επάνοδο της οικονομίας τους σε αναπτυξιακή τροχιά και την έξοδό τους από το μνημόνιο. Μπορεί να έχουν υψηλή ανεργία (όχι υψηλότερη από τη δική μας), μπορεί να έγιναν η χώρα της Lidl (η Lidl είναι η μεγαλύτερη επιχείρηση της Πορτογαλίας) όπως την χαρακτηρίζει η ομάδα του Analyst, σε καμιά περίπτωση όμως δεν υποθήκευσαν το μέλλον το δικό τους και των απογόνων τους για 99 χρόνια.

          Οι έλληνες αντίθετα εξ αρχής επιλέξαμε την τακτική του πονηρού μαθητή. Το κύριο μέλημά μας πως θα εξαπατήσουμε, δικαιολογήσουμε, εκβιάσουμε κλπ για να αποφύγουμε τις υποχρεώσεις που αναλάβαμε με τα μνημόνια. Φυσικό επακόλουθο η εδραίωση της αίσθησης ανασφάλειας στις αγορές και τους επενδυτές, η μείωση των επενδύσεων, η ύφεση της οικονομίας και η διαρκής επιδείνωση της θέσης μας. Σαφής  περίπτωση  επιβεβαίωσης των παραπάνω αυτά που διαδραματίζονται το τελευταίο διάστημα.

          Η κυβέρνηση σε εφαρμογή των μνημονίων προχωράει στην ιδιωτικοποίηση των εταιρειών ΕΕΣΣΤΥ και ΤΡΑΙΝΟΣΕ.      Οι συνδικαλιστές από την πλευρά τους έχουν κηρύξει  στάσεις εργασίας με κύριο αίτημα την ακύρωση της ιδιωτικοποίησης. Δεν νομίζω ότι υπάρχει εχέφρων άνθρωπος που να πιστεύει ότι τα μνημόνια και οι δανειστές αφήνουν περιθώρια για να μην ιδιωτικοποιηθούν οι δύο αυτές εταιρείες. Σε τι στοχεύουν λοιπόν αυτές οι μπαλωθιές των συνδικαλιστών; Μήπως στο να υπενθυμίσουν στους κρατούντες ότι στο παιχνίδι της διαπλοκής δεν πρέπει να ξεχνούν τους συνδικαλιστές και τους συναγωνιστές τους; Δεν μπορούμε να ισχυριστούμε οτιδήποτε πάνω σ’ αυτό με βεβαιότητα. Μπορούμε όμως με απόλυτη σιγουριά να αναφερθούμε στις επιπτώσεις αυτής της πρακτικής. Οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές λόγω των κινητοποιήσεων θα ελαχιστοποιήσουν το τίμημα και φυσικά θα αποκτήσουν εταιρείες και πάγια σε εξευτελιστικές τιμές.

          Βέβαια ο Φιλισταίος (εδώ το Φιλισταίος χρησιμοποιείται με τη λαϊκή έννοια του όρου χωρίς καμιά πρόθεση να μειώσουμε το πολιτισμικό επίπεδο του αρχαιοελληνικού αυτού φύλλου) νεοέλληνας έχει έτοιμη την απάντηση: Από πίτα που δεν τρώς, τι σε μέλει κι αν καεί. Τα πράγματα όμως στον σύνθετο και πολυπαραγοντικό κόσμο που ζούμε δεν είναι τόσο απλά. Η τακτική αυτή οδηγεί στη μείωση των κεφαλαίων που εισέρχονται (ή σε σπάνιες περιπτώσεις δεν εξέρχονται) στη χώρα για την πραγματοποίηση επενδύσεων, κατά συνέπεια στην ύφεση που με τη σειρά της φέρνει την ανεργία την έλλειψη ρευστότητας και την απαξίωση των πάγιων περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού λαού. Ένα διαμέρισμα που προ μνημονίων είχε 100.000 ευρώ τώρα προσφέρεται στις 40.000 ευρώ και για να πουληθεί γίνεται και μια έκπτωση 20% έως 30%. Όσον αφορά τις προοπτικές μας  για το μέλλον μ’ αυτή την τακτική που ακολουθούμε;

        Εάν δεν προκύψουν νέες εντάσεις (π.χ. διάλυση Ε.Ε.), μόλις αντιμετωπιστούν οι παρούσες (προσφυγικό – Brexit) ο Σόϊμπλε θα προσπαθήσει να προωθήσει το  σχέδιο του για παράλληλο νόμισμα. Θα μας πετάξουν έξω από το ευρώ και οι πλουτοκράτες του Σόϊμπλε με το ισχυρό ευρώ θα μπορούν να αγοράζουν σε εξευτελιστικές τιμές τα περιουσιακά στοιχεία των ελλήνων. Φυσικά ούτε αυτό τον αγγίζει το Φιλισταίο νεοέλληνα διότι δεν είναι χαζός  σαν τους άλλους  να πουλήσει. Άλλωστε επειδή είναι μάγκας και αλάνι, επειδή τα ξέρει όλα γιατί έχει φάει τη ζωή με το κουταλάκι, και επειδή τελικά έχει και τις άκρες του, είναι σίγουρος ότι δεν θα τον εγκαταλείψει η τύχη του. Δεν θα βρεθεί σε ανάγκη να πουλήσει είτε επειδή θα χάσει τη δουλειά του, είτε επειδή θέλει να τακτοποιήσει τα παιδιά του, είτε επειδή θα του τύχει μια ασθένεια, είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Γιατί λοιπόν να αγωνιστεί για δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία  και για μια κοινωνία η οποία ήταν πάντα έτσι και δε θα αλλάξει ποτέ;

         Η λογική του παραλόγου σε όλο της το μεγαλείο. Φαίνεται ότι σαν λαός πάσχουμε από τη μαζική παθολογία του μυωπικού φιλοτομαρισμού. Μήπως αυτά είχε κατά νού ο Γ. Παπανδρέου όταν είπε ότι διοικεί ένα διεφθαρμένο λαό; Τη στιγμή λοιπόν που οι Γάλλοι διαδηλωτές αγωνίζονται ουσιαστικά ενάντια στον Σόϊμπλε και το συνάφι του για να ανατρέψουν την πολιτική τους του νεοφιλελευθερισμού, οι έλληνες συναινούν στο ξεπούλημα των περιουσιακών τους στοιχείων με αξία προ μνημονίων μεγαλύτερη από 1 τρις ευρώ, έναντι 80 δις ευρώ τα οποία κάποια στιγμή θα κληθούν να τα εξοφλήσουν. Ταυτόχρονα υποθηκεύουν την ανεξαρτησία και το μέλλον το δικό τους για 99 χρόνια. Πως λοιπόν οι Γάλλοι από τα PIGS να μην ξεχωρίσουν το G; Και τι θα μπορούσε να τους απαντήσει κάποιος; Εγώ τουλάχιστον δε βρίσκω κάτι να απαντήσω.

        Εύλογα θα αναρωτιέται λοιπόν ο καθένας γιατί ξανάπιασα το στυλό. Ο λόγος είναι ότι έχω τρείς προτάσεις.

Η πρώτη απευθύνεται σε κάθε Έλληνα που νιώθει να ασφυκτιά στα πλαίσια της νεοελληνικής πραγματικότητας.

-Στη δύσκολη κοινωνικοοικονομική συγκυρία που βιώνουμε η διερεύνηση του “Λάθρα βιώσας” και της “Τετραφάρμακου”  του Επίκουρου ίσως μπορεί να βοηθήσει.

Η δεύτερη πρόταση απευθύνεται σε κάθε Φιλισταίο νεοέλληνα που είναι ευχαριστημένος με την παρούσα κατάσταση.

-Αφού δεν θέλεις να αγωνιστείς για να βελτιώσεις τη θέση σου, τουλάχιστον μην την επιδεινώνεις.

 Η Τρίτη τέλος απευθύνεται σε όλους.

-Καλό θα ήταν να αναλογιστούμε όλοι μας την τελευταία στροφή από το ποίημα του Βάρναλη «ΑΙΔΩΣ, ΑΡΓΕΙΟΙ…»

          “Μακρυγιάννη, οι πληγές σου από τα βόλια

            τρέχαν αίματα και όμπυο ολοζωής,

            μα τώρα διπλοτρέχουνε , Πατέρα,

            της ψυχής σου οι πληγές από ντροπή.”  

                                                                                             Χίος 4-7-2016

                                                                                           Βασίλης Μητσός

 

Άλλες απόψεις: Του Βασίλη Μητσού