Χίος, Κυριακή 21 Ιανουαρίου

Το Ιδρυμα "Μαρία Τσάκος" και η Ουρουγουάη

Πέμ, 14/09/2017 - 18:26

 
 Συνηθίζω και κρατώ αποκόμματα από εφημερίδες και περιοδικά για θέματα που με ενδιαφέρουν. Έτσι στο ένθετο «Γεωτρόπιο» της Ελευ­θεροτυπίας (αλήθεια, τη θυμόσαστε;) της 28/08/2004 (δεκατρία χρόνια πριν!) και στη σελ. 66 διαβάζω και αντιγράφω (κείμενο-φωτογρ.: Στάθης Σ.):
«Διακριτική στην κοινωνία του Μοντεβιδέο κάνει την παρουσία των Ελλή­νων η δραστηριότητα του Ιδρύματος "Μαρία Τσάκος". Πάνω από 3.000-4.000 Ουρουγουανοί μαθαίνουν ή έχουν μάθει ελληνικά με ένα 6ετές πρόγραμμα σπου­δών, εδώ και 25 ολόκληρα χρόνια. Μάλιστα, όπως μας έλεγε η διευθύντρια του Ιδρύματος, κ. Μαργαρίτα Λαριέρα με τα άπταιστα ελληνικά της, εκτός από τη γλώσσα, οι Ουρουγουανοί φίλοι μας μαθαίνουν ελληνικούς χορούς και μυούνται στην ελληνική λογοτεχνία και μουσική, οργανώνοντας λογοτεχνικές βραδιές, συ­ναυλίες, διαγωνισμούς μετάφρασης και άλλα εκπληκτικά».
Αυτά… θα πουν κάποιοι… τα ξέραμε. Κι άλλοι στην πλέον δόκιμη γλώσσα… ότι "κομίζω γλαύκας στας Αθήνας". Εγώ το επαναλαμβάνω για να μαθαίνουν και να διδάσκονται και οι νεώτεροι (εφοπλιστές και μη εφοπλιστές…).
Χωρίς σχόλια!...
Τελειώνοντας το κείμενο του 2004, επανέρχομαι στο σήμερα: Περ­νώντας από τα γραφεία του Καπ. Παναγιώτη Τσάκου προ ημερών (συνη­θίζω και περνώ τα τελευταία 30 χρόνια τουλάχιστον άπαξ της εβδομάδος, για πολλούς λόγους), συνήντησα μια ομάδα Ουρουγουανών με επικεφα­λής την κ. Μαργαρίτα Λαριέρα, η οποία ομάδα μόλις είχε επιστρέψει από εθιμοτυπική επίσκεψη δύο υπουργών. Στη συζήτηση που είχα μαζί της (οι περισσότεροι μιλούσαν πολύ καλά ελληνικά) διεπίστωσα ότι όλοι τους ήταν ενθουσιασμένοι τόσο από τη φιλοξενία όσο και από την ομορ­φιά της Ελλάδας και των ανθρώπων της. Διήσχυσαν (επισκέφθηκαν) πολλά μέρη της Ελλάδας και μιλούσαν με ενθουσιασμό τόσο για τους αρχαίους όσο και τους σύγχρονους Έλληνες.
Στην παρέα μας προσετέθη και ο φίλος Ναύαρχος ΠΝ (ε.α.) κ. Κωνσταντίνος Καταγάς, ο οποίος σε ένα βραχύ χαιρετισμό που απηύθυνε προς τους φιλοξενούμενους είπε το γνωστό: «Έλληνες καλούνται οι της παι­δεύσεως της ημετέρας μετέχοντες» (Ισοκράτης, 4ος π.Χ. αι.).
Με την ευκαιρία ήθελα να τονίσω την προσφορά της κ. Μαργαρίτας Λαριέλα η οποία έχει δώσει τη ζωή της (την καρδιά της, θα έλεγα) για να στηρίξει το Ίδρυμα (και) στην Ουρουγουάη!... (πολλοί θα μουρμουρίζουν: «Μα αυτή είναι η δουλειά της, γι’αυτό αμείβεται», εγώ βέβαια θα απαντούσα ότι κι άλλοι κάνουν τη δουλειά τους, όχι όμως τόσο ευσυνείδητα όσο η κ. Λαριέλα!...).
Και για τους… «ημιμαθείς»: Το Ίδρυμα προϋπήρχε με έδρα την Ουρουγουάη, πολλά χρόνια πριν από το θάνατο της αγαπημένης κόρης του Καπ. Παναγιώτη και της κ. Ειρήνης, της Μαρίας της νεωτέρας. Βέβαια οι εκδηλώσεις πολλαπλασιάστηκαν τελευταία και στην Ελλάδα (Αθήνα-Χίο) με την υψηλή εποπτεία του κ. Ευθυμίου Μητρόπουλου και με τη βοήθεια των κ.κ. Σταύρου Μιχαηλίδη και Παύλου Καλογεράκη παλαιότερα. Ας ελπίσομε ότι και με τον νέο διευθυντή κ. Μιχαήλ Μπελέγρη θα εξα­κολουθήσει το Ίδρυμα την ανοδική του πορεία!...
Για να επανέλθω στην κ. Λαριέρα, η εντύπωσή μου είναι ότι «η καρδιά του Ελληνισμού κτυπάει στην Ουρουγουάη και όχι στις ΗΠΑ».
Να είσαστε καλά Καπ. Παναγιώτη, κ. Μητρόπουλε, κ. Λαριέρα, και όλοι οι συνεργάτες σας.
 
 
Πάντα με ΑΓΑΠΗ,
 
 
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Αγγειοχειρουργός
και συνεργάτης του Ιδρύματος
τα τελευταία 30 χρόνια
 
 
Υ.Γ.: Λόγοι ανώτεροι της βουλήσεώς μου, δεν μου επέτρεψαν να παραβρεθώ στην «Εναρκτήριο Τελετή» στο Ίδρυμα, ανήμερα της εορτής του Σταυρού! Καπετάν-Παναγιώτη, κ. Ζερεφέ Χρήστο, συγχωρέστε με!...
 

Άλλες απόψεις: Του Αναστ. Ι. Τριπολίτη