Χίος, Δευτέρα 23 Ιουλίου

Με αφορμή τον διάλογο για την μελέτη ανάπλασης του δημοτικού Κήπου. Οταν το σκήπτρο κρατά η διχόνοια η... δολερή

Τρί, 06/03/2018 - 16:51

Όταν στα μέσα της δεκαετίας του 1980 ο Δήμαρχος Γιάννης Μπουμπάρης (1983-1994) ανακοίνωσε την πεζοδρόμηση των ανατολικών παρόδων της οδού Απλωταριάς (στα “μαυροπαπουτσίδικα”), μόνο “σφαγή” δεν έγινε…

Είχε προηγηθεί η καθαίρεση των παραπηγμάτων πέριξ του σημερινού Ομηρείου, επί θητείας Στεφάνου Τσουρή (1975-1978) και Δημήτρη (Τάκη) Πατελίδα (1979-1982), αλλά και παλαιότερα επί Δημητρίου Τσαμπλάκου (1971-1974).

Πολύ αργότερα, όταν ο Γιώργης Βαρκάρης (1995-1998) κατεδάφισε τα λιγοστά εναπομείναντα προσφυγικά παραπήγματα στην οδό Λάδης, μια από τα ίδια… Ενστάσεις επί ενστάσεων για να περατωθεί η διαδικασία. 

Όταν εξωραΐστηκε η περιοχή του “Μπαλουχανά” (οδοί Βουπάλου και Αρχέρμου) μια απ΄ τα ίδια…

Όταν στα μέσα της δεκαετίας του 2000 ο Δήμαρχος Μάρκος Μεννής (2003-2006) μελέτησε την πεζοδρόμηση της Απλωταριάς και επέκτεινε κατά πλάτος τα πεζοδρόμια στις οδούς Βενιζέλου και Ροδοκανάκη μόνο “ξύλο δεν φάγαμε” οι δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου ! Όλη η αγορά βοούσε ότι, θα είναι η αιτία να κλείσουν τα μαγαζιά στις εν λόγω οδούς ! Θυμάμαι την μήνιν –τότε– στελεχών του Επιμελητηρίου. Μάταια προσπαθούσαμε, Αντιδήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι, να εξηγήσουμε ότι, τα μαγαζιά θα τα κλείσουν οι ίδιοι οι καταστηματάρχες που είχαν την απαίτηση να παρκάρουν τα δικά τους αυτοκίνητα έξω από το μαγαζί τους από το πρωί μέχρι το βράδυ (ή το μεσημέρι) που έφευγαν. Έτσι και δεν άφηναν χώρο για κάποιον τυχόν διερχόμενο πελάτη να σταθμεύσει για 5 λεπτά να πάρει κάτι και να φύγει, αλλά και από την άλλη τα πεζοδρόμια ήταν τόσο στενά που δεν μπορούσε να περάσει μια μητέρα με ένα καροτσάκι πεζή. Πέρασαν τα χρόνια, εμείς “φάγαμε το μαύρο” στις εκλογές διότι η αντίληψη πολλών θέλει ωρίμανση και χρόνο για να αντιληφθεί κάποια πράγματα και κυρίως να μην χάσει αυτό που στη Χίο λέμε “βολή μας”. Άλλους, πάλι, ανεγκέφαλους πείραζε η ελεγχόμενη στάθμευση και δεν αντιλαμβάνονταν ότι, πριν την ελεγχόμενη στάθμευση, όλες τις θέσεις παρκαρίσματος τις καταλάμβαναν οι δημόσιοι υπάλληλοι που εργάζονταν πέριξ του Κήπου από τις 7 το πρωί και ο μέσος πολίτης και επισκέπτης της πόλης (δηλαδή ο πελάτης) δεν έβρισκε θέση να παρκάρει μετά τις 9 το πρωί. Και απέφευγε να κατεβεί στην αγορά. Πέρασαν, λοιπόν, τα χρόνια και έπειτα από 5-6 χρόνια με ικεσίες και κοπετούς οι ίδιοι καταστηματάρχες (που πριν φώναζαν…) μαζί με άλλους εκ των παρακειμένων οδών, χιλιοπαρακαλούσαν να επεκταθούν τα πεζοδρόμια και στις δικές τους οδούς και να επανέλθει η ελεγχόμενη πέριξ του Κήπου.

Τα ίδια έγιναν με την Μυκκιαδών, πίσω από τα δημοτικά λουτρά (νυν δημοτική Πινακοθήκη), με την οδό Καλαμπόκα, με τις οδούς Αλεξ. Παχνού και Καλοπλύτου, με τις οδούς Ζολώτα, Δημογεροντίας, Βαρβάκη, Βλαστού, κ.α.

Τα ίδια –πρόσφατα– και με την Αδ. Κοραή και την Φιλ. Αργέντη, κοντά στη Μητρόπολη.

Σήμερα, πλέον, το φαινόμενο είναι σύνηθες. Ότι θες να κάνεις πρέπει να το λες τουλάχιστον 4-8 χρόνια πριν, να το κατανοήσει ο κόσμος και να συρθεί από τις εξελίξεις της καθημερινής λειτουργικότητας, για να γίνει πράξη με τη θέληση (ή έστω κατανόηση) του λαού !

Τα αυτοκίνητα ήταν ίδια το 1970, το 1980, το 1990 ή το 2000 με σήμερα; Όχι. Σήμερα μια τετραμελής οικογένεια στη Χίο μπορεί να έχει 2 ή και 3 αυτοκίνητα και θέλει να τα έχει μπροστά στο σπίτι της ! Μα δεν είναι δυνατόν να γίνει αυτό, διότι τότε κάθε πολυκατοικία πρέπει να κατέχει και ολόκληρη την προβαλλόμενη οδό του οικοδομικού τετραγώνου που βρίσκεται για να είναι όλοι οι κάτοικοί της ευχαριστημένοι…

Πρέπει να μπει μπροστά η κοινή λογική και κυρίως η σκέψη και η βούληση για το τι θέλουμε στη ζωή μας. Θέλουμε ο κόσμος να μπορεί να μετακινείται εντός της πόλης με τα πόδια και να μπορεί να κινηθεί ελεύθερα ή θέλουμε 2-3 σειρές διπλοπαρκαρισμένων αυτοκινήτων γύρω από τον Κήπο, όπου κάθε “όνος”-οδηγός αράζει όπου του γουστάρει προκειμένου να κάνει τη δουλειά του, αδιαφορώντας εάν προκαλεί, έτσι, κυκλοφοριακό κομφούζιο στο κέντρο της πόλης;

Την τρέχουσα περίοδο, η σημερινή δημοτική Αρχή Μανώλη Βουρνού έφερε στο φως της δημοσιότητας μια μελέτη από επιφανές και καταξιωμένο (πανελλαδικά) Αρχιτεκτονικό γραφείο, μάλιστα δίχως να διαθέσει ο Δήμος ούτε ένα Ευρώ, προκειμένου να μελετηθεί η ανάπλαση του κέντρου της πόλης και του Δημοτικού κήπου. Δόθηκε στη δημοσιότητα για διαβούλευση και έγιναν παρουσιάσεις στο Επιμελητήριο και στο Ομήρειο. Θρήνος και οδυρμός, για μια ακόμη φορά, από κάποιους: Ποιος έκανε τη μελέτη, γιατί την πήρε αυτός, γιατί δεν έγινε αρχιτεκτονικός διαγωνισμός. Τα πράγματα είναι απλά: Διαγωνισμός δεν έγινε διότι η μελέτη είναι προϊόν απευθείας δωρεάς του ιδιώτη χρηματοδότη με το μελετητικό γραφείο που επέλεξε και η μελέτη ολοκληρώθηκε με υποδείξεις και έκφραση γνώμης για το τι θα περιλαμβάνει και από τη Δ/νση Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου. Ήταν κακό αυτό; Απεναντίας, νομίζω ήταν πολύ καλό. Από την άλλη, ήθελα να ρωτήσω κι εγώ τους όποιους φωνασκούντες, να μας πουν, εάν έγινε αρχιτεκτονικός διαγωνισμός όταν φτιάχτηκε η κεντρική πλατεία (Νικ. Πλαστήρα ή “Βουνάκι”) της πόλης, όταν φτιάχτηκε η Απλωταριά, όταν φτιάχτηκαν σχολεία, κ.α. Ο Νόμος ή θα τηρείται πάντοτε ή δεν θα τηρείται ! Όχι, όταν πρόκειται κάποιοι να ευνοηθούν να σιωπούν και όταν “άλλος παίρνει τη δουλειά” να ζητούν την “κεφαλή επί πίνακι” όποιου εκείνοι θεωρούν υπαίτιο που “έχασαν το ψωμί”, λες και στον δωρητή (που χιλιοπαρακαλούν όλοι -οι εκάστοτε ασκούντες την εξουσία- να γίνει κάτι, εκτός Κρατικής δαπάνης, μέσα στην οικονομική κρίση και τον Αρμαγεδδώνα της κρατικής μηχανής) θα κουνήσουμε και το δάκτυλο γιατί δεν πήγε τη δωρεά εκεί που ήθελαν οι υποψήφιοι μνηστήρες της δουλειάς…

Επίσης, καλό θα ήταν να μας πουν, πόσα χρόνια πριν πρέπει να ξεκινήσει ένας τέτοιος διαγωνισμός και πότε θα περατωθεί. Διότι, πολύ φοβούμαι ότι, θα έχει περάσει όχι μόνο αυτό το ΕΣΠΑ (που μπορεί να χρηματοδοτήσει τέτοια έργα), αλλά άλλα 2-3 ΕΣΠΑ και ακόμη άκρη δεν θα έχει βρεθεί…!

Θεωρώ, μια πολύ καλή λύση, τον εξωραϊσμό του χώρου του ΕΥΟΔΟΥ στην οδό Αλλατίου, με παράλληλη σύνδεσή του με την οδό Αρτεμιδώρου-Ανθεστηρίων (Φραγκομαχαλά). Επίσης, τον εξωραϊσμό του πάρκινγκ του Ναυτικού Ομίλου, του χώρου έναντι του Λιμεναρχείου, της Βορειοδυτικής πλευράς της Σούδας, των 4 πάρκινγκ στα Ταμπάκικα (Πανεπιστημίου, Ιχθυόσκαλας (2) & έναντι παλιάς Ηλεκτρικής), της οδού Ράμνης, της οδού Αγ. Αποστόλων, της Φάρκαινας, ακόμη και του Ι. Ναού Αγ. Ιωάννου Προδρόμου (που, ήδη, έχει ζητήσει ο Δήμαρχος από το αντίστοιχο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο για χρήση και κατάλληλη διαμόρφωση-εξωραϊσμό, με ενοικίαση. Μιλάμε συνολικά για δώδεκα (12) χώρους στάθμευσης πέριξ της πόλεως, από τους οποίους μπορούν να μεταφέρονται δωρεάν οι πολίτες στο κέντρο, ανά είκοσι λεπτά της ώρας (20΄) και να δημιουργηθεί μια ανθρώπινη και λειτουργική πόλη. Επίσης, άλλον έναν ακόμη τεράστιο χώρο στάθμευσης, πλησίον του Α΄ τμήματος του περιφερειακού της πόλης (Βαρβάσι) που, όταν τελειώσει, θα μπορεί και από εκεί να μεταφέρεται στο κέντρο αρκετός κόσμος δωρεάν, ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Ακόμη, μπορούν να εξασφαλιστούν άλλοι δυο χώροι σε Καμμένο Πύργο και Ευαγγελίστρια, όπως και στις οδούς Σκύμνου, Φαβιέρου και Ι. Σόδη.

Νομίζω ότι, οι καιροί είναι τόσο δύσκολοι, που δεν επιτρέπουν καμία προσπάθεια και κανένας αγώνας να πάνε χαμένα.

Όποιος θέλει, μπορεί να καταθέσει προτάσεις συγκεκριμένες επί της μελέτης, που μπορεί να συμβάλλουν στην όποια περαιτέρω βελτίωση και αποδοχή της. Όμως, το να λέμε έτσι απλά, εγώ δεν θέλω το Α΄ ή το Β΄ γιατί με αυτό θα “χαλάσει η βολή μου”, έ, συγγνώμη, τότε κι εμάς δεν μας ενδιαφέρει (δηλαδή τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών της πόλης) που θα “χαλάσουν τη βολή τους” 10 άνθρωποι εάν είναι να κυκλοφορούν σαν άνθρωποι 1000 μέσα στην πόλη το πρωί ή τη θερινή περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να εξασφαλιστούν οι μόνιμοι κάτοικοι με επαρκείς χώρους στάθμευσης αντιπροσωπευτικού αριθμού αυτοκινήτων (όπως π.χ. στο χώρο πλησίον του Εργατικού Κέντρου, στις οδούς Μαρτύρων, Χιόνης, κ.α), αλλά και οι επισκέπτες της πόλης μας να βρίσκουν κενό χώρο, ανά εύλογα χρονικά διαστήματα, ώστε η προσέγγιση στο κέντρο να είναι εφικτή και ρεαλιστική. Τούτο μπορεί να λειτουργήσει μόνο σε συνάρτηση με την ελεγχόμενη στάθμευση.

Προσωπικά, πιστεύω ότι το εγχείρημα αυτό, της σημερινής δημοτικής Αρχής είναι εκείνο που θα την χαρακτηρίσει στις μετέπειτα δεκαετίες στην πόλη της Χίου.

Είμαι βέβαιος ότι, μπορεί να βρεθεί η ενδεδειγμένη πρόταση, μέσα από τον διάλογο που εύλογα ο Δήμος ξεκίνησε εδώ και καιρό.

Και ακόμη βεβαιότερος ότι, έπειτα από λίγα χρόνια, οι συμπολίτες μας, που έχουν κάποιες αντιρρήσεις, θα διαπιστώσουν, με την πάροδο του χρόνου, το ορθό του όλου εγχειρήματος και θα ανακρούσουν πρύμναν από τις αρχικές τους τοποθετήσεις, για το ευρύτερο καλό του τόπου.

Τέλος, ανεξάρτητα εάν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί, πολιτικά, με τις επιλογές του Δημάρχου Μανώλη Βουρνού (θεμιτό έως ένα σημείο τούτο), νομίζω ότι, κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει την άριστη επιστημονική επάρκεια και γνώση του, ως Αρχιτέκτονας, την ευαισθησία του για τα μνημεία του νησιού μας, αλλά και την αγαθή του προαίρεση στη συμβολή για το καλό της πόλης, μέσα σε μια δυσμενέστατη –οικονομικά, εθνικά και κοινωνικά– συγκυρία που, στην καλύτερη των περιπτώσεων οποιοσδήποτε άλλος, προκειμένου να είναι απλά αρεστός, δεν θα έκανε …τίποτα!

Αλλά, όχι, τουλάχιστον προσωπικά, δεν θα δεχθώ τον οποιονδήποτε μηδενισμό από τον πρώτο τυχόντα –μηδενιστή– ολετήρα, σε πείσμα των καιρών και της εποχής.

Γνωρίζω ότι, θα στενοχωρήσω κάποιους με όσα λέω αλλά, στη ζωή μου έμαθα ότι, «φίλος μεν Πλάτων, φιλτάτη δε η αλήθεια»!-

Άλλες απόψεις: Του Γιώργου Φωτ. Παπαδόπουλου