Χίος, Πέμπτη 18 Ιανουαρίου

Πατρίδα σαν τον ήλιο σου ήλιος αλλού δεν λάμπει (Λοχαγός Λορέντζος Μαβίλης Ιθάκη 1860-1912)

Τετ, 04/01/2017 - 18:40

Πέρασαν 43 χρόνια από την ‘’αποκατάσταση’’ της δημοκρατίας και μέσα σε αυτά τα χρόνια οι πρασινοκοκκινομπλέ συντεχνίες και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις κατόρθωσαν   :

    _ Να ρίξουν την πατρίδα σ’ ένα βαρέλι δίχως πάτο και να αποκαθηλώσουν την ….θρησκεία …από τις δικαστικές αίθουσες και τα σχολεία .

    _Να παραδώσουν την οικογένεια στο έλεος των διαζυγίων και την παιδεία στην πυρά των Εξαρχείων και του Πολυτεχνείου , βορά στις ορέξεις των ‘’μπαχαλάκηδων ‘’.

    _Να αποθέσουν την υγεία στα ράντζα των διαδρόμων των νοσοκομείων και ανερυθρίαστα να εκστομούν  : ‘Ε δεν είναι και τίποτε να μας πάρουν οι γείτονες και μερικά νησιά .

   _Να ονομάζουν την Μικρασιατική καταστροφή  συνωστισμό και για την γενοκτονία των Ποντίων να δηλώνουν   δίς στην Νέα Υόρκη  : ότι αναγνωρίζουμε τον πόνο των Ποντίων αλλά δεν ήταν και  γενοκτονία .

   _Να ποδοπατούν , κατακαίουν  τις σημαίες  χαρακτηρίζοντάς τες ως   πανιά του Κοκκώνη .

   _Να καταργούν την προσευχή από τα σχολεία και τις παρελάσεις από τις εθνικές εορτές για να μην….και παράλληλα να δημιουργούν ινδάλματα – πρότυπα  δικού τους διαμετρήματος ,  ανώτερα από τους ήρωες και τους αγώνες της πατρίδας για την τιμή και την ελευθερία   ……και πολλά άλλα δεινά ‘’ ών ούκ έστιν αριθμός’’ .

        Είδαμε λοιπόν πανάθλιους κομματικούς στρατούς ( δεξιά και αριστερά ) οι οποίοι ανέκαθεν φιλοδοξούσαν , κάνοντας ξέπλυμα δημοκρατίας , να μας κατσαβιδιάσουν (κοινώς να μας σταυρώσουν ) με μανδαρινικά νομοθετήματα .

      Είδαμε τον παραγωγικό ιστό της πατρίδας μας να προτιμά την απόδραση από τον αργό θάνατο , με διεύθυνση εργασίας στο εξωτερικό ,αφήνοντας πίσω  όσους ήταν στα αζήτητα και όσους είχαν καθαρά προσωπικούς λόγους ή τον ηρωισμό να πεθάνουν επιστημονικά και άταφοι για την τιμή των όπλων .

    Είδαμε κυβερνήσεις με αντιεπιστημονικές περγαμηνές και σε συνδυασμό με τον διωγμό προσωπικοτήτων ,επιδίωξαν την αποξένωσή τους για καταστροφή των υγειών νησίδων αριστείας .

  Είδαμε την καταδίκη του Άκη, ενός εγκαταλελειμμένου πολιτικού πτώματος στην πολιτική τους αρένα , λές και ήταν ο μόνος ένοχος, για να δείξουν το μέγεθος της κάθαρσης αλλά και για να προστατέψουν-λευκάνουν την δυναστειακή κομματικοκρατία .

     Είδαμε να εργάζονται συστηματικά για την παρασιτική παραμόρφωση των πολιτών , οι οποίοι στο τέλος οδηγούνται ως θύματα στην αυτοκτονία , ενώ οι θύτες  τεχνηέντως παραμένουν στο απυρόβλητο .

     Βλέπουμε δημοσκοπήσεις που οι πολίτες δεν τους ‘’’θέλουν’’’ και αυτοί σφυρίζοντας αδιάφορα επιμένουν ηγεμονικά να καθοδηγούν το κοπάδι στην ‘’σφαγή ‘’ .

      Σήμερα λοιπόν εκτιμάται ότι αν ο κοινοβουλευτισμός θέλει να σωθεί και που πρέπει, οφείλει  να αναμορφωθεί ριζικά. Πρέπει να βρεθεί τρόπος να εκτονωθεί η συσσωρευμένη εκρηκτική δύναμη των λαικών μαζών που υφέρπει . Πρέπει να αρθούν οι αιτίες της καταστροφής γιατί μοιραία τα αγοραία μνημόνια θα διαδέχονται το ένα το άλλο . Η έξοδος από την κρίση ‘’προυποθέτει ‘’ και ένα μνημόνιο για την πολιτική και τους πολιτικούς  που έφεραν την χώρα στο μάτι του κυκλώνα και της οποίας ο λαός περιφέρεται απροστάτευτος στη χλεύη ευρωπαίων αβανταδόρων και όχι μόνο. Αυτό το κατεστημένο εκμηδένισε τους συνεκτικούς δεσμούς της κοινωνίας που νοσεί βαθύτατα , την χρησιμοποίησε σαν πολιορκητικό κριό για την πτώση της Βαστίλης και την κατάντησε με προτεταμένο το χέρι ,αδύναμη και αναξιόπιστη να περιφέρεται επαιτώντας στην ευρωπαική κονίστρα .

   Φαίνεται ότι η μόνη έξοδος είναι το σπάσιμο του αποστήματος  του ανήθικου κατεστημένου που δίνει το φιλί της ζωής για να κρατηθεί . Δυστυχώς σπαταλήσαμε απίστευτες δυνάμεις και πάμπολλα ‘’πακέτα’’ σε λάθος κατεύθυνση και αργά-αργά κατρακυλήσαμε στην θέση που μας ανήκει  : Δηλαδή στον πάτο , δηλ. σε ένα τίποτα με μπόλικο καθόλου . Πρέπει να αλλάξουμε πολιτικό σκηνικό το οποίο όντας αναποτελεσματικό αδυνατεί να παράγει και να ποδηγετεί έναν απείθαρχο κατά τα άλλα πολίτη . Τα αίτια που φθάσαμε ως εδώ όλοι τα γνωρίζουμε , από τους θεματοφύλακες μέχρι τους βολεμένους και τους αβόλευτους μιας καταβαραθρωμένης κοινωνίας .

 Η θεραπεία  : Να σοβαρευτούμε , να ωριμάσουμε κάνοντας νέα αρχή με αίσθημα ευθύνης για τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας . Χρόνος υπάρχει και μας περιμένει.

   Κλείνοντας κάνω χρήση ενός στοίχου του σονετογράφου, δημοτικιστή και εθνικού μας αγωνιστή , Λοχαγού Λαυρέντιου Μαβίλη : Ελλάδα σαν τον ήλιο σου ήλιος αλλού δεν λάμπει .

     ( Ο Μαβίλης πολέμησε με τον Παύλο Μελλά στον Μακεδονικό αγώνα και σκοτώθηκε το 1912 στη μάχη του όρους Δρίσκο κοντά στα Γιάννενα μαχόμενος για την γαλανόλευκη στα χαρακώματα και όχι στα οδοφράγματα της Ομονοίας , των Εξαρχείων και του Πολυτεχνείου) 

                                                                                  Βούλτσος Ηρακλής

                                                   Αντγος ε.α. και Τέως Γεν. Γραμ. Δήμου Ερμούπολης

 

 

 

Άλλες απόψεις: Του Ηρακλή Βούλτσου