Την ιστορία αυτή δε θα την ξέραμε αν δεν είχε το κουράγιο να την κοινοποιήσει το δικηγορικό γραφείο του Γιώργη Μεργέ.
Τέτοιες υπάρχουν δεκάδες αλλά δε γίνονται γνωστές, γιατί η δημόσια διοίκηση εκτός από άχρηστη και διαλυμένη είναι και εκδικητική...
Έτσι συμβαίνει με όλους όσοι είναι στα τελευταία τους. Και είναι γιατί, αν δεν καταφέρουμε ν’ αλλάξουμε, αυτό το «τέρας» θα διαλύσει τη χώρα.
Παρακολουθήστε αυτή την ιστορία που την κοινοποιεί το δικηγορικό γραφείο του Γιώργη Μεργέ:
«Λόγω που είμεθα παραμεθόριος περιοχή για να συντελεσθεί οποιαδήποτε αγοραπωλησία και μίσθωση, διαρκείας μεγαλύτερης των έξι ετών, απαιτείται πολύ σωστά έγκριση από μία Επιτροπή της Νομαρχίας Χίου, που συνεδριάζει κάθε εβδομάδα και εγκρίνει ή απορρίπτει τις αιτήσεις.
Μία Ιταλίδα, ονόματι Βερόνικα Λαζαρίνι – Βίτι, θέλησε να αγοράσει ένα οικόπεδο στη Χίο για να κατασκευάσει εξοχικό σπίτι.
Υπέβαλε σχετική αίτηση στις 10/12/2009. Της εξηγήσαμε τη σχετική διαδικασία - ότι κάθε εβδομάδα και συγκεκριμένα κάθε Πέμπτη συνεδριάζει η επιτροπή - και της είπαμε να περιμένει λίγες μέρες για να λάβει τη σχετική έγκριση.
Μέχρι σήμερα που γράφεται η επιστολή αυτή, και πλησιάζουν δύο μήνες, ακόμη περιμένει. Φυσικά αναγκάστηκε να φύγει για την Ιταλία και από τηλεφώνου μάς λέγει πως αμφιβάλλει εάν θέλει να αγοράσει ιδιοκτησία στην Ελλάδα, γιατί οι κρατικές υπηρεσίες δε λειτουργούν και στην πατρίδα της θα είχε μία θετική ή αρνητική απάντηση το πολύ μέσα σε μια εβδομάδα.
Η απώλεια για την Ελλάδα είναι της τάξεως των 300.000 € περίπου που θα δαπανούσε να κατασκευάσει το σπίτι, θα έβρισκαν δουλειά δεκάδες άνθρωποι, θα εισέπραττε το κράτος χρήματα και αντί οι αρμόδιοι να ενδιαφερθούν άμεσα λόγω του οικονομικού οφέλους της πατρίδας μας, επιδεικνύουν την άνω αχαρακτήριστη συμπεριφορά των, γι’ αυτό φθάσαμε εδώ που φθάσαμε.
Φυσικά, δημόσιοι υπάλληλοι είναι και οι κυρίες της γραμματείας τής άνω επιτροπής που πασχίζουν και ενδιαφέρονται με μεγάλη προθυμία για το αντικείμενό τους, είναι όμως η εξαίρεση.
Η σωστή λειτουργία της δημόσιας διοίκησης είναι ο βασικός παράγοντας ανάπτυξης της χώρας μας που - δυστυχώς - δεν υπάρχει».