Τσααα… να μια ωραία οδός στην… Ήπειρο. Τη θυμάστε;
Πάμε για τις επιστολές σας, εμείς το χαβά μας.
«Αγαπητή «Αλήθεια»,
Στη μόνιμη στήλη του κυρίου Τζούμα «Αληθινά» της 30ής Ιουνίου 2009 και στη στήλη «Πολιτικά Παρασκήνια» της 17ης Αυγούστου 2009, που υπογράφεται από την κυρία Ειρήνη Αναγνώστου, αναφέρεστε στην πρώτη πάροδο της Απλωταριάς δεξιά. Υποστηρίζετε πως λανθασμένα ονομάζεται οδός Αγελάστου και ότι το ορθό θα ήταν Αγαλάστου. Προσωπικά, αναζήτησα με μηχανή αναζήτησης του διαδικτύου τον όρο «Αγάλαστος» ή «Αγαλάστου» χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το επώνυμο Αγέλαστος είναι υπαρκτό και συνδέεται με τη μεσαιωνική ιστορία της Χίου. Ο Γεώργιος Αγέλαστος, υπογράφει μαζί με τους Ιωάννη Ζυβό διοικητή Χίου, Κωνσταντίνο Ζυβό, Μιχ. Κορέσσιο, Σεβ. Κορέσσιο, Αργέντη, Δαμαλά, το Στρατηγό Λέοντα Καλόθετο κ.ά., έπειτα από σκληρή αντίσταση, τη συνθήκη παράδοσης της Χίου στη γενοβέζικη εμπορική εταιρεία Μαόνα, το Σεπτέμβρη του 1346. Η ονομασία «του Αγελάστου» διατηρείται έως σήμερα σε περιοχή της Κοινής, γεγονός που αποδεικνύει την ύπαρξη μεγάλης ιδιοκτησίας της οικογένειας στην περιοχή αυτή κατά το παρελθόν. Οι Αγέλαστοι είχαν κτήματα επίσης στην Καλαμωτή και κτήματα με πύργους στον Κάμπο (Σέρβα, Γκιάζου, Φραγκοβούνι). Πύργος των Αγελάστων, που σώζεται έως σήμερα, βρίσκεται στην περιοχή «Μαρουλού» των Θυμιανών, με τον ιδιωτικό ναό του Αγίου Τρύφωνα. Στη Χίο η οικογένεια έχει εκλείψει, απόγονοί της όμως διαμένουν στην Αθήνα και το εξωτερικό (Αγγλία κ.α.)
Οδοί με τα ονόματα των «λοιπών πρωταγωνιστών» της υπογραφής της συνθήκης στην πόλη της Χίου, εξ όσων γνωρίζω, είναι οι εξής: Στο Φρούριο, οδοί Ζυβού και Καλοθέτου και στην Απλωταριά οδός Δαμαλά. Στη στήλη πολιτικά παρασκήνια αναφέρεστε στις επιγραφές των οδών του νομού Ιωαννίνων, με το λιτό αλλά επεξηγηματικό κείμενο σχετικά με τα τιμώμενα πρόσωπα ή τις ιστορικές τοποθεσίες. Η εφαρμογή του και στις χιώτικες οδούς θα προέβαλλε την ιστορία μας και εμείς οι «Νεοχιώτες» θα γινόμασταν κοινωνοί της. Όμως από τις επιγραφές των οδών μας λείπουν σημαντικά στοιχεία όπως το όνομα των τιμώμενων προσώπων, παραδείγματος χάριν «οδός Βενιζέλου» αντί Ελευθερίου Βενιζέλου, «οδός Ροδοκανάκη» αντί Χριστοφόρου Ροδοκανάκη (υποθέτω πως πρόκειται για τον Γερουσιαστή Χίου). Ακόμα «οδός Λάδης» αντί Ναυμαχίας Λάδης».
Ευχαριστώ
Ευάγγελος Χαρίτος
Κι εμείς ευχαριστούμε κε Χαρίτο. Λένε πως αλάνθαστος υποστήριζε πως είναι μόνο ο Πάπας… Οι πολύ χρήσιμες επισημάνσεις σας δείχνουν την αναγκαιότητα επεξηγηματικών πληροφοριών κάτω από τις πινακίδες ονοματοθεσιών.
Ο λόγος μας όμως στον Γ. Παπαδόπουλο, που από ένα μεγάλο άρθρο του διαλέγουμε, ποιητική αδεία, την ουσία:
«Τι σας πείραξαν, κ. Δήμαρχε, τα καημένα τα δεντράκια (σ.σ.: της οδού Αγ. Αποστόλων) και θέλετε να τα χαλάσετε;
Και σα να μην έφτανε αυτό, επικαλείστε ότι υπάρχει ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για κάτι τέτοιο. Ουδέν ψευδέστερον τούτου.
Μπορείτε να μας δείξετε τι λέει η απόφαση που επικαλείστε; Διότι εγώ που αναζήτησα τη σχετική εισήγηση μιλά για αποκλάδωση σε όσα δέντρα κρίνεται απαραίτητο από γεωπόνους, κατόπιν έγκρισης της Δασικής Υπηρεσίας και όχι όσα δεν αρέσουν στον Α’ ή Β’ Αντιδήμαρχο ή Δημοτικό Σύμβουλο (ή γιατί κάποιος τους το είπε) και θέλει να τα «ξεπαστρέψει»…».
Τέλος, με έναν προβληματισμό του Γιάννη Μισετζή:
«Αγαπητή Αλήθεια,
σε όσα έντυπα και αν διάβασα τα ονόματα των επιτυχόντων στα πανεπιστήμια, σε όλα αναγράφεται μόνο το όνομα πατρός. Μα αυτή την έρημη τη μάνα, που όπως πολύ καλά γνωρίζουμε τραβάει το μεγαλύτερο φορτίο της παιδείας των παιδιών μας, δεν την αναφέρει ποτέ κανείς;;; Αν μη τι άλλο ελάχιστος φόρος τιμής για την προσφορά της θα είναι και η αναγραφή του ονόματος ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ!!!
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία».
Γιάννης Νικολάου και Θηρεσίας Μισετζής
Η απάντησή μας;
Γιάννη, έχεις δίκιο, ραδιοτηλεοπτικά διαβάσαμε και τη μάνα (συμπεριλαμβάνεται στις επίσημες καταστάσεις), έντυπα την κόψαμε για λόγους οικονομίας.
Κοίτα πού βρήκαμε να κάνουμε οικονομία, στη ΜΑΝΑ. Δε θα ξαναγίνει.
Γιάννης Τζούμας του Κων/νου και της Χαρίκλειας
Υ.Γ.: Τα παιχνίδια της μοίρας…
Λες και τους άφησε να το χαρούν και χαιρόταν και εκείνη μαζί τους κι ας μην ήταν ακριβώς στο νοηματικό μας κόσμο.
Λίγες μέρες μετά τα εγκαίνια της πολυκλινικής του γιου της, η Βασιλική Αργυρούδη, πλήρης ημερών και ευτυχισμένη για την επιτυχία των παιδιών της, έφυγε για το αιώνιο ταξίδι.
Δε θα την ξεχάσουμε να εκτελεί χρέη μαγείρισσας στην πρώτη «ΕΛΕΥΘΩ» για να βοηθήσει όσο μπορεί. Ξέρετε, πίσω απ’ τους ήρωες της ζωής υπάρχουν οι ΜΕΓΑΛΟΙ αφανείς και η κυρά – Βασιλική ήταμ μία ΜΑΝΑ απ’ αυτές.