|
08/10/2003
  EIKONA ΣOY EIMAI...
OXI. Tο νησί μου δεν είναι πια ωραίο. Δε θυμίζει πρώτα νησί η πόλη του. (Mάλλον Aιγάλεω...). Oι δρόμοι, νταμάρια, γιομάτο χιλιάδες σκουπίδια. Oι παραλίες τσιμέντο και μπάζα. Tα δάση ανύπαρκτα - καμένα. Παντού πληγές. Στα βουνά νταμάρια, στα ποτάμια δανειοθάλαμοι. Tα νερά από ευλογία γίνανε θάνατος κι αλάτι. Θόρυβος, κίνηση, μπουλντόζες, ανοιγμένοι λάκκοι. Ένα νησί που κάθε άλλο από τη Xίο που γνωρίζαμε θυμίζει. Mάλλον τριτοκοσμικό υποβαθμισμένο εργοτάξιο... Aυτό θυμίζει.
ANTΩNHΣ TΣATΣAPΩNHΣ
Tα μούσκλωσε προχτές ο καιρός αλλά βροχή δεν είδαμε... Τα «μάζευε», τα «μάζευε», τελικά όμως δε μας δρόσισε. Μόνο η αρρωστημένη νοτιά μάς ταλαιπώρησε και κολλούσαμε... Ηταν κι εκείνη η ανυπόφορη ζέστη που μας ζεμάτισε. Βράστε τα κι άστε τα. Κατά τα άλλα μία από τα ίδια... Απεργιακές κινητοποιήσεις, χαμός στη Μέση Ανατολή, πράσινοι και γαλάζιοι «τρώγονται», τα ελληνοτουρκικά και πάλι στο προσκήνιο... Θέλετε κάτι ευχάριστο; Το νησί μας διαθέτει έναν καθόλου ευκαταφρόνητο αριθμό πτυχιούχων ΑΕΙ και ΤΕΙ και ανέρχονται στο 10, 3% του πληθυσμού μας!
Καμάρι...
Και για να συνεχίσουμε: Ναι μεν διαθέτουμε μεγάλο αριθμό πτυχιούχων και μεταπτυχιούχων αλλά πού να τους «χρησιμοποιήσουμε»; Αυτό είναι και το ερώτημα, αφού οι περισσότεροι, για να μην πούμε όλοι, βρίσκονται και εργάζονται εκτός νησιού. Πάντως, αν μη τι άλλο, μπορούμε να καμαρώνουμε. Είναι κι αυτό κάτι, αν και νηστικό αρκούδι...
Συνεχίζουν...
Το δικό μας ραντεβού με τη θάλασσα, το ανανεώσαμε για του χρόνου... Μη νομίσετε όμως, ότι οι παραλίες μας άδειασαν... Υπάρχουν ακόμη αρκετοί τουρίστες που κάνουν τα μπάνια τους και απολαμβάνουν τη φθινοπωρινή Χίο. Τώρα θα μας πείτε τι άλλο μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι αφού ήρθαν με αυτό το σκοπό. Τον παρά τους έδωκαν...
Τον αράπη...
Πώς τα καταφέραμε πάλι προχτές; Eνώ ξέραμε ότι απεργούν οι οδοκαθαριστές των Δήμων μας, εμείς γεμίσαμε τους δρόμους μας σκουπίδια. Από όποια γωνιά κι αν περνούσες κι οπουδήποτε υπήρχε μεγάλος κάδων απορριμμάτων είχε δημιουργηθεί το αδιαχώρητο. Είμαστε όμως ανεκδιήγητοι, έτσι; Τον αράπη κι αν τον πλένεις...
Στου κουφού...
Χαιρόμαστε που κάποιοι συνάδελφοι επαναλαμβάνουν και επαναφέρουν στην επικαιρότητα κάποια κακά στραβά κι ανάποδα που πρώτη είχε επισημάνει η στήλη. Και καλά κάνουν, αφού αλλιώς ακούγεται η φωνή του ενός και αλλιώς των πολλών. Τουλάχιστον να ξυπνούσαν οι όποιοι αρμόδιοι να τα διόρθωναν ή να τα βελτίωναν... Στου κουφού...
«Τσατάλια»...
Οσοι εργάζονται ή πίνουν τον καφέ τους στην προκυμαία, τις τελευταίες μέρες κουράστηκαν να ακούν τα φρου- φρου από τις σφυρίχτρες των τροχονόμων... Σου σπάνε κυριολεκτικά τα νεύρα. Είναι και οι σφύρες και τα άλλα μηχανήματα που δουλεύουν για τη δημιουργία του πεζοδρομίου... Ε, δε θέλει και πολύ να σαλτάρει ο άνθρωπος. Αμάν... Τα νεύρα «τσατάλια»!
|
ΑΛΗΘΕΙΑ
/ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
