16/10/2003

Δεν έχουν καθισιό...
Tι θα γίνει με τους ηλικιωμένους, μεγάλους ανθρώπους που δεν έχουν... καθισιό; Πρόβλημα και μάλιστα μεγάλο για τις γυναίκες τους, τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους... Υποπτεύομαι ότι σε κάθε σπίτι που έχει στις τάξεις του και έναν ηλικιωμένο παίζεται το ίδιο έργο...
Οι περισσότεροι, δουλευταράδες και ταμαχιάρηδες από μικροί, δεν μπορούν ή δε θέλουν να καταλάβουν ότι τα χρόνια πέρασαν και δεν είναι πια παιδάκια. Τα προβλήματα υγείας διαδέχονται το ένα το άλλο αλλά αυτοί δεν παίρνουν χαμπάρι από λόγια. Και επειδή στις περιπτώσεις αυτές δε συνιστάται... ράβδος, γι αυτό και συνεχίζουν στο ίδιο μήκος κύματος. Άμα κάτσω, θα πεθάνω, ισχυρίζονται οι περισσότεροι και ίσως να μην έχουν και άδικο. Κανείς όμως δεν τους λέει να καθίσουν και να μην κάνουν τίποτα. Απλά τους λένε ό,τι κάνουν να το κάνουν με μέτρο... Δε βαριέστε όμως... Στου κουφού την πόρτα.
Ετσι οι «καβγάδες» είναι μόνιμοι, κάτι που «δηλητηριάζει» και τις σχέσεις τους με τους δικούς τους ανθρώπους. Μάλιστα κάποια από τα παιδιά τους στενοχωρούνται, γιατί υποψιάζονται, ότι κάποιοι τρίτοι έχουν να λένε, ότι δουλεύουν για το χρήμα... Πού να καταλάβουν όμως τα γεροντάκια, που το λέει ακόμη η περδικούλα τους... Δεν μπορούν να «δέσουν» τα χέρια τους και να αιχμαλωτίσουν τα πόδια τους. Και όσο στέκονται στα πόδια τους, εντάξει. Μόνο που «το γήρας ουκ έρχεται μόνο» και κάποια στιγμή αρχίζουν τα πολλαπλά προβλήματα υγείας. Θα έπρεπε λοιπόν να βάλουν λίγο νερό στο κρασάκι τους. Για να τους έχουμε περισσότερα χρόνια κοντά μας!
ΔHMHTPHΣ ΦPEZOYΛHΣ

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (15/10/2003)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (14/10/2003)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (13/10/2003)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (11/10/2003)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (10/10/2003)