|
19/09/2003
Ουαί...
Tι άνθρωποι είμαστε τελικά κάποιοι από εμάς; Βέβαια το άνθρωποι σηκώνει πολλή συζήτηση αλλά ας το παραβλέψω... Διαβάστε την ιστορία που έφτασε στα αυτιά μου και φρίξτε, όπως έφριξα κι εγώ γιατί είναι από τα απίστευτα κι όμως αληθινά. Ξέρετε ότι τα τελευταία χρόνια μάς έρχονται από τα απέναντι παράλια ουκ ολίγοι μετανάστες άνδρες και γυναίκες. Κάποιοι από αυτούς παραμένουν στη Χίο και κάποιοι άλλοι προωθούνται προς την πρωτεύουσα...
Μία, λοιπόν, που παρέμεινε στο νησί μας ήταν και μία Κούρδισσα, η οποία βαφτίστηκε κιόλας και είπε να συνεχίσει εδώ τη ζωή της. Κάτι όμως έπρεπε να κάνει κιόλας, για να μπορέσει να επιβιώσει... Δεν ξέρω πώς, βρέθηκε να υπηρετεί καντηλανάφτισσα σε μια εκκλησία, αντί 150 ευρώ το μήνα. Μάλιστα ήταν τόσο συνεπής στη δουλειά της, που όλοι είχαν ενθουσιαστεί μαζί της. Από καθαριότητα έσκιζε, ήταν υπάκουη και πειθαρχική, με λίγα λόγια, όλοι ήταν ευχαριστημένοι. Μέχρι που έκανε το μεγάλο «λάθος»...
Κάποιος από τους επίτροπους της εκκλησίας τη φώναξε να καθαρίσει το σπίτι του και τόλμησε η κακομοίρα να ζητήσει να πληρωθεί τον κόπο της... Αυτό ήταν! Από τη μια στιγμή στην άλλη έγινε η χειρότερη και με την προτροπή του συγκεκριμένου επιτρόπου, όπως μου κατήγγειλαν, συναίνεσαν και οι υπόλοιποι Επίτροποι να τη διώξουν (!) από την εκκλησία... Όπως και έγινε... Η καντηλανάφτισσα απολύθηκε! Τι να γράψω παραπάνω; Νομίζω ότι δε χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμός του γεγονότος... Και είναι και επίτροποι και κάνουν και μεγάλους σταυρούς... Ουαί Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές!
Tου
Δημήτρη Φρεζούλη
|