|
22/10/2003
Αμοιβαία τα αισθήματα
Θυμάστε πότε είχα αναφερθεί στη στήλη «επί προσωπικού» και συγκεκριμένα στα 30 χρόνια που κλείσαμε παντρεμένοι με τη γυναίκα μου; Εχει περάσει ακριβώς μια βδομάδα... Και μάλιστα όταν άρχισα να το γράφω, είχα και πολλές επιφυλάξεις και αμφιβολίες, αν χωρούσε ένα τέτοιο γραπτό στο στήλη αυτή. Βλέπετε ήταν μια εντελώς προσωπική υπόθεση και όπως έγραφα και πριν από μια εβδομάδα, τα «εν οίκω» δεν έχουν καμιά δουλειά να βγαίνουν «εν Δήμω»...
Ε, δε θα το πιστέψετε πόσους από εσάς τους αναγνώστες μου «άγγιξε» και συγκίνησε... Εμεινα έκπληκτος από τα πολλά δικά σας τηλεφωνήματα αλλά και από τυχαία συναπαντήματα που είχα με αρκετούς από σας στο δρόμο και μου λέγατε, ότι στη δική μου θέση φέρατε τους εαυτούς σας. Και βέβαια δεν περίμενα ποτέ ότι μια τέτοια αναφορά θα είχε τόσο μεγάλη ανταπόκριση. Ίσως το γεγονός, ότι κοντά σε εμένα έβαλα κι εσάς, να ήταν το μυστικό. Και πραγματικά χαίρομαι πάρα πολύ, όταν διαπιστώνω, ότι είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος. Ότι συμφωνούμε σε πάρα πολλές από τις αναφορές αυτής της στήλης, γιατί εδώ που τα λέμε μεταξύ μας, ποια άλλη μεγάλη ικανοποίηση μπορεί να νιώθει ένας γραφιάς, από το να «εισπράττει» γενναιόδωρα την αποδοχή των αναγνωστών του...
Και φυσικά δεν ήταν η μόνη περίπτωση που συμφωνούσαμε απόλυτα. Και σε πολλές άλλες το ίδιο συμβαίνει και θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά. Όπως φαίνεται κι εδώ έχει ισχύ η σοφή λαϊκή παροιμία «άμα δεν ταιριάζεις δε συμπεθεριάζεις». Κι εμείς όπως αποδεικνύεται πολλά χρόνια τώρα, ταιριάξαμε και γι αυτό συμπεθεριάσαμε. Τα αισθήματα είναι αμοιβαία!
ΔHMHTPHΣ ΦPEZOYΛHΣ
|