|
23/07/2004
  Λόγω της απουσίας του συντάκτη της στήλης σε ημερίδα του Πανεπιστημίου Aθηνών ο λόγος στη συνάδελφο Eυγενία Kώτη για τα περαιτέρω...
Χρόνια Πολλά Μαρκέλλα!
Από την πρώτη στιγμή που σε είδα, όταν κάναμε εκείνο το ρεπορτάζ για σένα, σκέφτηκα ότι έμοιαζες με ηθοποιό του κινηματογράφου. Ολοστρόγγυλο, ολόφωτο πρόσωπο σαν τον ήλιο, τα πρασινοκάστανα μάτια σου που μαγνητίζουν. Ίσως γι’ αυτό να σου έδωσαν το όνομα «Ορνέλα» όταν βαφτίστηκες στην Αλβανία... Τώρα πια είσαι η δική μας «Μαρκέλλα». Αυτή που συγκλόνισε με την ιστορία της τους Xιώτες και τις Xιώτισσες. Θα το θυμάσαι σίγουρα ότι στο πρώτο εκείνο ρεπορτάζ δεν ήθελα να δείξουμε το πρόσωπό σου για να μη σε δυσκολέψω. Εφόσον όμως το αποφάσισαν οι γονείς σου συμφώνησα.
Τώρα είσαι διάσημη. Είσαι εκείνη για την οποία η Χίος στις 8 Αυγούστου θα ...τραγουδήσει, θα αγοράσει ένα εισιτήριο για τη συναυλία της Γιάννας Φαφαλιού, για να σου ανοίξει το δρόμο για την Ιταλία όπου ελπίζεις, όλοι ελπίζουμε, να γίνεις καλά.
Είσαι ένα παιδί που στα πρώτα χρόνια της ζωής του είδε το σκληρό πρόσωπο της ζωής. Παίζεις με τις κούκλες, με τις φίλες σου, μα είσαι κιόλας «μεγάλη».
Τόσο που μπορείς να καταλάβεις ότι τα προβλήματα στη ζωή δε λύνονται με ευχές. Μόνο με αγώνες... Η αγάπη του κόσμου, η στήριξή του που τόσο χρειάζεσαι, θα σου δώσει μια ώθηση, μα δεν αρκεί αυτό. Είναι φυσικό το μόνο που σε νοιάζει τώρα είναι να γίνεις καλά. Όμως πρέπει να ξέρεις ποιος κρατά τη λύση του προβλήματός σου στα χέρια του. Ξέρω δε σε παρηγορεί, αλλά πολλά παιδιά σαν και σένα, ταλαιπωρούνται από σοβαρά προβλήματα υγείας. Δυστυχώς έπρεπε να τα προβάλλει η τηλεόραση για να ενδιαφερθεί η Πολιτεία, ώστε και πάλι να μαζευτούν χρήματα από τον κόσμο για να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για νοσηλεία. Όλα θα ήταν πολύ πιο εύκολα αν οι γιατροί που σε παρακολουθούσαν έδιναν μια γνωμάτευση όπου θα φαινόταν ότι το πρόβλημά σου δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί στην Ελλάδα. Όμως μια τέτοια ενέργεια θα κόστιζε πολύ γιατί τότε το Ταμείο του πατέρα σου, το ΙΚΑ θα έπρεπε να καλύψει σημαντικό τμήμα των νοσηλίων. Τότε πιθανότατα δε θα χρειάζονταν τίποτα απ’ όλα αυτά, ούτε δημοσιότητα, ούτε έκκληση για βοήθεια, τίποτα. Όλα θα γίνονταν απλά, σιωπηλά, αθόρυβα. Κι εσύ ίσως να είχες γίνει κιόλας καλά... Δυστυχώς το γράμμα στον Υπουργό Υγείας δεν απέδωσε αυτό που περίμενα προσωπικά, όταν το έγραφα, το αυτονόητο...
Να κινήσει ο ίδιος ο Υπουργός της διαδικασίες ώστε εφόσον δεν μπορείς να θεραπευθείς στην Ελλάδα να καλύψει το ΙΚΑ τα νοσήλια για να πας σε νοσοκομείο της Ιταλίας, εξειδικευμένο στο πρόβλημά σου. Έτσι απλά θα μπορούσε να λυθεί, χωρίς για μια ακόμη φορά ο χιώτικος λαός να δείξει έμπρακτα τη φιλανθρωπία του...
Χρόνια Πολλά Μαρκέλλα! Σου εύχομαι από τα βάθη της καρδιά μου να γίνεις καλά για να παλέψουμε μαζί ώστε η Ελλάδα να μην είναι η χώρα της... φιλανθρωπίας αλλά ενός τέτοιου, Δημόσιου Συστήματος Υγείας που δε θα μετατρέπει την αρρώστια μας σε πρόβλημα της κοινωνίας...
Όταν θα γίνεις καλά, έλα να παλέψουμε για να μη χρειάζεται τα άλλα παιδιά που θα βρεθούν στην ίδια θέση με σένα, να κεντρίσουν τα «φιλάνθρωπα» συναισθήματα κανενός βουλευτή, κανενός υπουργού... Όχι άλλα ωραία λόγια και υποσχέσεις, μόνο νόμους που εξασφαλίζουν το δικαίωμα στη θεραπεία, στη ζωή, ανεξάρτητα από το αν ο ασθενής είναι εργάτης ή υπουργός...
Όχι άλλες ευχές και συμπόνοια. Μόνο θαρραλέες πολιτικές αποφάσεις ώστε να αλλάξει η νομοθεσία . Για να μπορούν οι χθεσινοί και οι σημερινοί ιθύνοντες να σε κοιτάνε κατάματα. Γιατί τώρα δεν μπορούν...
ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΩΤΗ
|
ΑΛΗΘΕΙΑ
/ ΑΛΗΘΙΝΑ
