|
03/02/2005
Χαράς ευαγγέλια με το μουσικό γυμνάσιο.
Ας μην το δούμε μόνο σαN σχολείο κι ας το δούμε και σαν σχολείο...
Συνεπώς η αξία του είναι διπλή και θα φανεί όχι τώρα αλλά αύριο όταν αρχίζει να βγάζει ανθρώπους με μουσική παιδεία με ότι αυτό σημαίνει.
Άρα για να μην «κολλήσει» αύριο ας ανταποκριθούμε όλοι στην πρόσκληση Π. Καλογεράκη, που όπως πάλεψε για το μουσικό Γυμνάσιο βλέπει από τώρα το φίδι που μπορεί να το φάει... διότι να μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στο νησί της σωλήνας... ή αν προτιμάτε στο νησί που φτιάξαμε μια ιχθυόσκαλα αλλά δεν την παραλάβαμε... επειδή ξεχάσαμε να υπογράψουμε.
Και το φίδι που μπορεί να το φάει είναι το στεγαστικό.
Συνεπώς αναλύουμε τη χθεσινή πρότασή μας.
Το Μουσικό Γυμνάσιο να συστεγασθεί με το εκκλησιαστικό Λύκειο.
Τα θετικά είναι πολλά.
Το σχολείο αυτό είναι καινούριο και μακριά απ’ το ηλεκτρισμένο και αντιμουσικό κέντρο της πόλης.
Τα παιδιά από τη φύση του σχολείου μεταφέρονται σ’ αυτό με λεωφορείο συνεπώς οι μαθητές σε 10 λεπτά θα βρίσκονται στη μαγευτική τοποθεσία των Αγ. Αναργύρων Θυμιανών, που σε λίγο με τον κόμβο της ΔΕΗ κλπ. θα απέχει στη κυριολεξία μια γκαζιά απ’ την πλατεία Βουνακίου.
Οι μαθητές, πάλι απ’ τη φύση του σχολείου, φεύγουν από αυτό στις 3:30 μ.μ. αφού προηγουμένως σιτιστούν σε αυτό.
Το εκκλησιαστικό έχει ήδη αυτή τη υποδομή μαγειρείου, τραπεζαρίας κλπ.
Το ίδιο σχολείο σήμερα «φυτοζωεί» συνεπώς η ένεση του Μουσικού θα τους δώσει ζωή.
Τα δύο σχολεία άλλωστε είναι συμβατά με την έννοια ότι η βυζαντινή μουσική διδάσκεται και στα δύο.
Εκτός των παραπάνω το Εκκλησιαστικό έχει αρκετές αίθουσες για συστέγαση με το Μουσικό.
Μπορεί βέβαια η πρόταση μας να προσκρούσει σε γραφειοκρατικά ζητήματα αλλά όλα αντιμετωπίζονται.
Επίσης μπορεί να υπάρχει μια καλύτερη πρόταση απ’ τη δική μας.
Ας μπουν όλα όμως στο τραπέζι του διαλόγου τώρα πριν μας πει μια ωραία πρωία το υπουργείο, χάσατε το σχολείο γιατί δεν βρήκατε χώρο.
Και μετά τη πρόταση, στη μιζέρια...
Προέδρον Επιμελητηρίου ενταύθα:
Κύριε Ζαννίκο όταν έχετε κάτι με την ΑΛΗΘΕΙΑ θα το λέτε ευθέως βουτώντας καλά τη γλώσσας σας στο μυαλό σας.
Τι υπονοούμενα αφήσατε στην τελευταία συνεδρίαση του Επιμελητηρίου;
Δεν αλλάζετε πια πλάκα οι ίδιοι και οι ίδιοι άνθρωποι;
Ποια μέσα εκβιάζουμε τη Αστυνομία ή τους καταστηματάρχες σε Βενιζέλου, Ροδοκανάκη κλπ;
Το αυτό ισχύει και για τον καταστηματάρχη του video club της γωνίας Ροδοκανάκη.
Αγαπητέ και διαφήμιση να είχες τα ίδια θα άκουγες.
Σε τελική ανάλυση πόσοι όσοι έχουν διαφήμιση στην ΑΛΗΘΕΙΑ στην «στραβή» τα άκουσαν κανονικά;
Πόσα τέτοια παραδείγματα έχουμε;
Πόσοι σταμάτησαν τη διαφήμισή τους γι’ αυτό το λόγο; (κακό οικονομικό δικό τους).
Οι πολλοί πάντως, η κοινή γνώμη έχει αποδειχθεί μια πραγματικότητα που ξέρουν στη Χίο και οι πέτρες.
Άλλο η διαφήμιση, άλλο η γνώμη μας.
Αυτή δεν διαπραγματεύεται, δεν εξαρτάται, δεν παζαρεύεται.
Kαι κάτι ως τελευταίο και στο φίλο του video club και τον Επιμελή Πρόεδρο.
Όσοι διαφημίζεστε στα Μέσα (όχι μόνο στην ΑΛΗΘΕΙΑ) σταματήστε την καραμέλα ότι σας έχουμε υποχρέωση, άρα πρέπει να σας γλύφουμε ή να λέμε ότι η γη δε γυρίζει.
Διαφημίζεστε επειδή κερδίζετε, αν δεν κερδίζατε δεν θα υπήρχε καμία διαφήμιση ποτέ και πουθενά.
Άρα εμείς σας δίνουμε το μέσο να κερδίσετε.
ΟΧΙ, δεν ζητάμε να μας πείτε ευχαριστώ, τη δουλειά μας κάνουμε αλλά μην παριστάνετε και από πάνω ότι μας ευεργετείτε.
Υ.Γ.: Κε Ζαννίκο με τη λάσπη που ρίξατε εναντίον μας, εκδικούμενος έτσι για την καυτή πατάτα των τυπογραφείων που δαγκάσατε, αποδείξατε πως η συγνώμη σας ήταν ψεύτική.
Σας ευχαριστούμε γιατί μη μπορώντας να κρυφτείτε, δείχνετε στους επαγγελματίες το πραγματικό σας πρόσωπο.
Μ’ αυτό... να ξαναζητήσετε τη ψήφο τους.
|