07/04/2005

Φαγάδικα...
Κανένα βράδυ που πάω να παρακολουθήσω κάποια εκδήλωση στο Ομήρειο, φεύγοντας απ’ αυτό, θυμάμαι να πάρω καμιά πίτα με σουβλάκι, επιτρέποντας σε εμένα και στη γυναίκα μου μια, περιττή ίσως, πολυτέλεια, αφού είμαστε γεμάτοι με χοληστερίνη. Τι παρατηρώ λοιπόν, κατά τη διάρκεια της διαδρομής μου μέχρι να βγω από την πόλη... Ότι όλα τα, τέτοιου είδους, φαγάδικα είναι γεμάτα. Αφήστε τα τηλεφωνήματα με παραγγελίες για κατ΄ οίκον παράδοση. Πας να πάρεις μια πίτα και πρέπει να περιμένεις και κανένα τέταρτο ή και παραπάνω, μέχρι να σου την ετοιμάσουν, αφού προηγούνται άλλοι ή άλλες παραγγελίες...
Προπάντων λοιπόν τα βράδια το «ρίχνουμε» στα σουβλάκια και τις πίτες κι ας πάει η χοληστερίνη τριακόσια που λέει ο λόγος. Μη νομίζετε όμως ότι είμαστε, εμείς οι Χιώτες οι μόνοι... Σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και στην Ελλάδα το ίδιο έργο «παίζεται» Σύμφωνα με μελέτη της ICAP, βασικός παράγοντας που επηρεάζει τη ζήτηση για έτοιμα ή πρόχειρα φαγητά είναι η τάση για «λιγότερο μαγείρεμα στο σπίτι».
Τα μοναδικά λοιπόν μαγαζιά που ανθούν, όπως φαίνεται, είναι τα σουβλατζίδικα, ένα παραπάνω στις μέρες μας, αν και στο παρελθόν είχαμε μία τέτοια τάση. Και μάλιστα, παρά το γεγονός ότι είναι πάρα πολλά και συνεχώς ξεφυτρώνουν καινούργια σαν μανιτάρια όλα, όπως αποδεικνύεται στην πράξη τουλάχιστον, δουλεύουν πάρα πολύ καλά. Άδικο είχαν όσοι, κατά καιρούς, έλεγαν σε επίδοξους επενδυτές, ότι μόνο με ένα τέτοιο φαγάδικο έχεις εξασφαλίσει τα χρήματά σου αλλά και ένα καλό μεροκάματο; Ζούμε λοιπόν στην εποχή των φαγάδικων. Όλα για το στομάχι μας!
Του Δημήτρη Φρεζούλη
dimfre@yahoo.gr

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (08/04/2005)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (07/04/2005)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (06/04/2005)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (05/04/2005)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (04/04/2005)