|
08/01/2005
Η μικρότητα του ανθρώπου
Η ΠΡΟΣΦΑΤΗ καταστροφή στη Ν/Α Ασία ήρθε να επιβεβαιώσει για μια ακόμη φορά πόσο μικρός είναι ο κόσμος μας και πόσο εφήμεροι είμαστε σε τούτη τη ζωή. Ήρθε ακόμη να δείξει με πολύ τραγικό τρόπο τα όρια της επέμβασης του ανθρώπου απέναντι στη φύση, την αλληλεπίδραση όλου του πλανήτη και την ανάγκη σεβασμού στη φύση. Εκτός κι αν θεωρούμε ότι ο ισχυρότατος αυτός σεισμός και τα παλιρροϊκά κύματα είναι άσχετα με την κατ’ εξακολούθηση ασέλγειά μας απέναντι στο περιβάλλον...
Οι εικόνες της φρίκης που καθημερινά φτάνουν στα σπίτια μας μέσω των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης μας θορυβούν, μας ευαισθητοποιούν αλλά μας κάνουν ακόμα να πιστεύουμε ότι όλα αυτά γίνονται μακριά από το μικρόκοσμό μας, ο οποίος αναστατώνεται σε καμιά πλημμύρα, ανεμοθύελλα ή σε κάποιο ακραίο καιρικό φαινόμενο, απ’ αυτά που συχνά - πυκνά πλέον μας επισκέπτονται.
Και γι’ αυτά όμως υπεύθυνοι σε μεγάλο βαθμό είμαστε εμείς που χτίζουμε αυθαίρετα πάνω στο κύμα, που θεοποιούμε το μαζικό τουρισμό, ξεπουλώντας ακόμα και τις ακτές μας για αξιοποίηση. Όταν έρθει το κακό ψάχνουμε τους ανευθυνοϋπεύθυνους που ποτέ δεν υπάρχουν και περιοριζόμαστε στην αλληλοβοήθεια, μικρή αναμετάξύ μας, μεγαλύτερη όταν η καταστροφή είναι μεγάλη και πιο μακριά.
Κι όμως η καταστροφή της φύσης αφορά όλον τον πλανήτη. Μπορεί να πλήττει πρώτα τους πιο φτωχούς, όμως από τέτοιες καταστροφές πλήττονται κι οι πλούσιοι, ακόμη και οικονομικά. Υπολογίζεται ότι το 70% περίπου των εσόδων από την τουριστική βιομηχανία της Ταϊλάνδης πηγαίνει σε δυτικά συμφέροντα. Η καταστροφή έπληξε άμεσα τουλάχιστον δέκα χώρες κι οι συνέπειες έγιναν αισθητές σε όλη τη Γη. Εύχομαι όλα αυτά να τα συνειδητοποιήσουμε έγκαιρα...
Δημήτρη Φρεζούλη
E.AN.
|