|
09/04/2005
 Tα «καλά» σχολειά
Tο φαινόμενο δεν είναι σημερινό. Yπάρχει και διαποτίζει τον κοινωνικό μας περίγυρο χρόνια τώρα. Συνυπάρχει στην πίσω πλευρά του κεφαλιού μας μαζί με την ελπίδα ότι ο χρόνος σε συνδυασμό με την εξέλιξη θα το εξασθενίσουν. Αμ’ δε. Aναφέρομαι στη ρατσιστική ―πώς αλλιώς να τη χαρακτηρίσω;― συμπεριφορά εκπαιδευτικών και γονέων να θεωρούν σχολεία ολόκληρα, μαζί με τα παιδιά τους, βέβαια ανώτερα, κάποια άλλα κατώτερα και υποδεέστερα, αρνούμενοι έτσι να συνυπάρχουν τα παιδιά στο ίδιο σχολείο.
Tο πρόβλημα επανήλθε έντονα στην επιφάνεια στην πρόσφατη συνεδρίαση της Ένωσης Γονέων, όπου έπρεπε να συζητηθεί το θέμα της χωροταξικής ή άλλης κατανομής των αποφοίτων των δημοτικών σχολείων στα Γυμνάσια της πόλης. Yπήρξαν λοιπόν γονείς, αλλά κυρίως δάσκαλοι, που υποστήριξαν ότι παιδιά συγκεκριμένου δημοτικού δεν θα πρέπει να φοιτήσουν στο ίδιο γυμνάσιο με τα δικά τους παιδιά που είναι ανώτερου μορφωτικού ―και όχι μόνο, κατά τη γνώμη τους― επιπέδου γιατί έτσι θα υποβιβαστεί συνολικά το επίπεδο της τάξης.
Σε αντίστοιχη λογική, γονείς σκαρφίζονται χίλιους δυο τρόπους για να εγγράψουν το παιδί τους στο τάδε γυμνάσιο που είναι καλύτερο απ' τ' άλλα. Άκρως ταξικές αντιλήψεις που αγνοούν πλήρως το γεγονός ότι όλα τα παιδιά ανεξαιρέτως είναι έξυπνα και εναπόκειται κυρίως στο δάσκαλο με τη δουλειά του να καλλιεργήσει την εξυπνάδα αυτή και να την αναπτύξει με στόχο πάντα να μορφώσει το παιδί και να το κάνει χρήσιμο και συνειδητό πολίτη. Λέτε να ψάχνω ψύλλους στ' άχερα;
Της Eιρήνης Aναγνώστου
|
ΑΛΗΘΕΙΑ
/ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
