|
07/05/2005
  Μη γίνου άπιστος
lefkoyasemi@yahoo.gr
Στη μικρή αυτή γωνιά, καθετί που επιθυμούμε να το μοιραστούμε αναμεταξύ μας θα είναι ευπρόσδεκτο από τον καθένα μας. Γνώρισμα κοινό επιθυμούμε να έχουν την αγάπη για τον Κύριο και για το συνάνθρωπό μας, πάντοτε μέσα από την ορθόδοξη βοιωτή της Εκκλησίας μας.
Η παρέα σύνταξης
αυτής της στήλης
«Ο Θωμάς όμως, ένας από τους δώδεκα, ο οποίος λεγόταν στη Ελληνική γλώσσα Δίδυμος, δεν ήταν μαζί τους, όταν ήρθε ο Ιησούς. Έλεγαν, λοιπόν, σε αυτόν οι άλλοι μαθητές " είδαμε τον Κύριo". Εκείνος όμως τους είπε: "Εάν δεν δω στα χέρια του τα σημάδια των καρφιών και δεν βάλω το δάχτυλό μου στο σημάδι των καρφιών και εάν δεν βάλω το χέρι μου στην πλευρά , που την τρύπησε η λόγχη, δεν θα πιστέψω ."»
(κατά Ιωάννη κεφ.΄κ 24-25 )
«Ότι εώρακάς με πεπίστευκας;» Είναι το πολυσήμαντο ερώτημα με το οποίο ο Αναστημένος Κύριος ελέγχει και ψέγει το Θωμά. Και τον ελέγχει, όχι γιατί ζήτησε να ερευνήσει, αλλά γιατί ακολούθησε σφαλερό δρόμο στην έρευνά του .
Διότι ο Θωμάς έκανε δύο βασικά σφάλματα στην προσπάθειά του να διαλευκάνει το μυστήριο της Ανάστασης.
Κατά πρώτο λόγο, περιορίστηκε αποκλειστικά στη μέθοδο της αυτοψίας σαν να ήταν αυτός ο μοναδικός τρόπος διαπίστωσης της αλήθειας.
Παρόλο που δέκα άνθρωποι κατά πάντα αξιόπιστοι τον βεβαίωναν ότι είδαν τον Κύριο, αυτός παραμένει δύσπιστος. Περιόρισε το πεδίο της έρευνας στο πιο χαμηλό δυνατό επίπεδο συνάντησης, δηλαδή εκείνο των αισθήσεων. Κι’ όμως ποίος σκέφτηκε ποτέ να ψηλαφίσει τα πρόσωπα της Ιστορίας από τον Περικλή ως τον Καποδίστρια προκειμένου να παραδεχθεί την ύπαρξή τους ; Και πόσες φορές τα μάτια μας, αλλά και οι υπόλοιπες αισθήσεις μας, δε μας ξεγέλασαν ;
Αλλά ο Θωμάς περιέπεσε και σε ένα δεύτερο σφάλμα: Επέδειξε αδιαφορία έρευνας. Δεν κινήθηκε με το απαιτούμενο ενδιαφέρον, ούτε επέδειξε τον ανάλογο ζήλο μελέτης του προβλήματος που τον απασχολούσε, αν δηλαδή όντως αναστήθηκε ο Κύριος. Αρκέστηκε σε μία ξερή άρνηση. Δεν έτρεξε σαν τον Πέτρο στο "κενό μνημείο", ούτε ξαγρύπνησε σαν τη Μαρία τη Μαγδαληνή στον Κήπο που ήταν ο τάφος.
Ο Κύριος, με πολλή αγάπη μιλώντας στο Θωμά, δεν τον χαρακτηρίζει άπιστο. Γι αυτό δεν του είπε «μη έσο άπιστος», αλλά μη «γίνου άπιστος». Αναγνωρίζει στο πρόσωπο του Θωμά την τόλμη της αναζήτησης μίας άμεσης επαφής με την αλήθεια, αλλά αναγνωρίζει και την αμφιβολία, γι αυτό συνεχίζει: «Πίστεψες επειδή είδες. Μακάριοι εκείνοι που δεν είδαν και πίστεψαν». Και να πού είπε ο Κύριος τον τελευταίο του μακαρισμό τον πιο σημαντικό. Μακάριοι εκείνοι που δεν είδαν και πιστεύουν, γιατί οι μόνες αλήθειες που έχουν απόλυτη αξία είναι εκείνες που ξεπερνούν τη σαρκική όραση και δεν έχουν σχέση με την επαφή των σαρκικών χεριών.
Οι αλήθειες αυτές έρχονται από ψηλά και εισχωρούν μέσα στην ψυχή χωρίς διάμεσο. Εκείνος που έχει την ψυχή κλειστή, από όλες τις μεριές, δεν τις δέχεται και δεν θα τις δει παρά τη μέρα όπου το κορμί του θα μοιάζει σαν ένα άχρηστο κουρέλι, πεσμένο απάνω σε ένα κρεβάτι, περιμένοντας να σαπίσει στη γη.
Πολλές φορές, η πίστη μας είναι μία δουλική υποταγή, αποτέλεσμα φόβου και δειλίας .Ο Αναστημένος Χριστός ζητάει από όλους μας να μην αρκεστούμε να τον συναντήσουμε στο επίπεδο των αισθήσεων, αλλά να προχωρήσουμε σε μία ουσιαστικότερη συνάντηση που γίνεται στο χώρο της καρδιάς.
Απολυτίκιον Ήχος βαρύς
«Εσφραγισμένου του μνήματος, η ζωή εκ τάφου ανέτειλας
Χριστέ ο Θεός_ και των θυρών κεκλεισμένων, τοις Μαθηταίς επέστης η πάντων Ανάστασις, Πνεύμα ευθές δι’ αυτών
εγκαινίζων ημίν, κατά το μέγα σου έλεος.»
|
ΑΛΗΘΕΙΑ
/ ΕΙΤΕ ΒΡΑΔΥΑΖΕΙ ΕΙΤΕ ΦΕΓΓΕΙ ΜΕΝΕΙ ΛΕΥΚΟ ΤΟ ΓΙΑΣΕΜΙ
