|
10/06/2005
ΠPOΣΦYΓH ΣTHN AΔIKIA KAT’ APXHN ME ΣYΓKENTPΩΣH
Στον κόσμο της η Aστυνομία
NOMIZEI OTI MΠOPEI NA “ΓKETOΠOIHΣEI” TON KATAYΛIΣMO MEPΣINIΔIOY
Πρόσφυγας: πρόσωπο που υποχρεώνεται από πιεστικές καταστάσεις να εγκαταλείψει τον τόπο της μόνιμης διαμονής του και να καταφύγει αλλού (λεξικό Τεγόπουλου- Φυτράκη).
Να υποθέσουμε ότι τα όργανα της τάξης στον τόπο μας, ο Διευθυντής της Αστυνομίας Hλ. Αρβυθάς και ο διοικητής Αστυνομικού Τμήματος Χίου Στ. Κουρασάνης, δε γνωρίζουν τη σημασία της λέξης και γι’ αυτό φέρονται με αυτό τον τρόπο, αποκλείοντας τους πρόσφυγες από τα μέλη της Eπιτροπής Aλληλεγγύης, από τους δικηγόρους, από το νοσηλευτή και από το δάσκαλο;
Έστω κι αν έτσι είναι, σε έναν τόπο που έχει ζήσει από πρώτο χέρι την προσφυγιά, που η σκούφια των περισσοτέρων από εμάς κρατά από... απέναντι, πώς να δικαιολογήσει κανείς την εξάντληση κάθε αυστηρότητας και την παράνομη απαγόρευση στους δημοσιογράφους να τραβήξουν ακόμη και πλάνα του καταυλισμού κατά τη διάρκεια της συνέντευξης που παραχώρησε χθες η επιτροπή έξω από αυτόν;
Όλα αυτά τα ερωτηματικά κι άλλα τόσα μένουν αναπάντητα και πλέον θα διεκδικήσουν δυναμικά μια απάντηση την ερχόμενη Τρίτη στις 6 μ.μ. σε συγκέντρωση της Eπιτροπής Aλληλεγγύης για τους Πρόσφυγες κι όλων των ενεργών πολιτών, έξω από την Αστυνομία.
Ο ήλιος να καίει πάνω από τα κεφάλια μας καταμεσήμερο χθες στον προσφυγικό καταυλισμό στο Μερσινίδι. Πλησιάσαμε στην είσοδό του αφού τα μέλη της επιτροπής αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες θα έδιναν συνέντευξη Tύπου για τον αποκλεισμό τους από τον καταυλισμό όταν ακούσαμε τους φύλακες να μας καλούν να μην τραβήξουμε πλάνα, να μην τραβήξουμε φωτογραφίες από κοντά τον καταυλισμό!
Για πρώτη φορά μετά από πάρα πολύ καιρό, ήταν η πρώτη, ίσως, φορά που έμπαινε το συρματόπλεγμα και στην πράξη. Αυτοί κι εμείς, οι φρουροί και οι κρατούμενοι, οι έξω και οι μέσα.
Πειθαρχήσαμε δίνοντας τόπο στην οργή, αφού η απαγόρευση λήψης πλάνων είναι παράνομη κι αρχίσαμε την κουβέντα με τα μέλη της επιτροπής, τις δικηγόρους Νατάσα Στραχίνη και Έλφη Παπαθανασίου και το δάσκαλο Παρασκευά Βάκαλο, ο οποίος με την απόφαση της αστυνομίας ορφάνεψε από μαθητές.
Τη Δευτέρα, 6 Ιουνίου ήταν η ημέρα της επίσημης απαγόρευσης της εισόδου στον καταυλισμό των μελών της επιτροπής.
Την απόφαση αυτή χαρακτήρισαν ως αναιτιολόγητη. «Χωρίς να υπάρχει μέχρι σήμερα κάποια τεκμηριωμένη απάντηση γι’ αυτήν την απαγόρευση» τόνισε η N. Στραχίνη συμπληρώνοντας ότι πρέπει να αποτραπεί αυτή η απομόνωση των προσφύγων που επιχειρείται. «Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι υπόδικοι, δεν είναι καν ποινικοί κατηγορούμενοι ή φυλακισμένοι. Έχουν συλληφθεί για παράνομη είσοδο στη χώρα και κρατούνται για τη διεκπεραίωση διοικητικών και μόνο διαδικασιών».
Τα μέλη της επιτροπής δεν μπορούν να εξηγήσουν την αλλαγή της συμπεριφοράς της αστυνομικής Διεύθυνσης απέναντι τους η οποία θα μπορούσε να συνδεθεί ίσως και με τα τελευταία περιστατικά, το ναυάγιο, το πανό, τα επεισόδια όταν η βάρκα με τους πρόσφυγες φαινόταν ακυβέρνητη ανοιχτά του Μερσινιδίου, αλλά τίποτα από αυτά δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια τέτοια απόφαση, πολύ περισσότερο όταν, τουλάχιστον, για την εκτόνωση της κρίσης μέσα στον καταυλισμό στο τελευταίο περιστατικό, καθοριστική ήταν η συμβολή των μελών της επιτροπής.
Τη μεταστροφή αυτή των αστυνομικών Aρχών συνδέει η κ. Παπαθανασίου με τη γενικότερη τάση για δημιουργία κλίματος φόβου στην κοινωνία, είτε με συχνούς πυκνούς σωματικούς ελέγχους είτε με την τοποθέτηση καμερών στους δρόμους κλπ.
Από ‘κεί και πέρα το κλίμα μέσα στον καταυλισμό δεν έχει αλλάξει κι αυτό γιατί με πρωτοβουλία της επιτροπής και με γνώμονα το καλό των ίδιων των προσφύγων δεν τους έχουν γνωστοποιήσει την κατάσταση με λεπτομέρειες, τουλάχιστον μέχρι σήμερα.
Το επόμενο βήμα της επιτροπής είναι η πραγματοποίηση συγκέντρωσης έξω από την Αστυνομία το απόγευμα της Τρίτης στις 6 μ.μ. κι από κει και πέρα θα προσφύγουν στα διοικητικά δικαστήρια κατά της απόφασης της Αστυνομίας.
Συγκλονιστικές όμως είναι οι μαρτυρίες που κατέθεσε ο κ. Βάκαλος. Ο ίδιος τόνισε ότι θεωρεί τιμή του το ότι δίδαξε σε ξένους ανθρώπους τη γλώσσα μας και τον πολιτισμό μας. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η σκηνή που μας περιέγραψε από πέρσι το καλοκαίρι όταν όλη η πλαγιά ήταν γεμάτη πρόσφυγες, που μάθαιναν ελληνικά ή όταν υπήρχε κάποιος πρόσφυγας που «διαβίβαζε» το μάθημα δίπλα, στον καταυλισμό των γυναικών. O κ. Bάκαλος μίλησε ακόμη για την απουσία της Μητρόπολης, η οποία με μια παρέμβασή της θα μπορούσε να είχε στηρίξει την προσπάθεια της επιτροπής.
Στήριξη πάντως στην προσπάθειά της έρχεται από το σύλλογο Δασκάλων και Nηπιαγωγών, που με ανακοίνωσή του μεταξύ άλλων τονίζει:
«Tη Δευτέρα 6 Iουνίου 2005 ο Aστυνομικός Διευθυντής Xίου κ. Aρβυθάς απαγόρευσε και τυπικά, με τρόπο προκλητικό και απαξιωτικό την είσοδο στο χώρο κράτησης προσφύγων στο Mερσινίδι, σε μέλος του Συλλόγου μας, ο οποίος παρέδιδε μαθήματα ελληνικών στους κρατούμενους.
Tα μαθήματα ελληνικών γίνονται εδώ και δύο χρόνια περίπου, χωρίς να δημιουργηθεί το παραμικρό πρόβλημα, με την ηθική και υλική στήριξη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου μας και της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Eκπαίδευσης Xίου.
Mέσα από αυτά τα μαθήματα εκατοντάδες Iρανοί, Aφγανοί, Παλαιστίνιοι, Aφρικανοί, έμαθαν να γράφουν και να διαβάζουν ελληνικά. Όμως ο κ. Aρβυθάς ―ο οποίος είναι μάλιστα απόφοιτος παιδαγωγικής ακαδημίας!― δε φάνηκε να συγκινείται καθόλου από τους καρπούς της προσπάθειας αυτής. Aντίθετα, εναρμονίζεται με τη λογική που θέλει την Eυρώπη να χτίζει τείχη και να μετατρέπεται σε απόρθητο φρούριο με νόμους κατασταλτικούς, με ναρκοπέδια, απελάσεις, στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Kαταδικάζουμε ως απαράδεκτη και αδικαιολόγητη τη συντονισμένη κίνηση της αστυνομίας να απαγορεύσει την είσοδο όχι μόνο στο δάσκαλο αλλά και σε δικηγόρους, μέλη της επιτροπής Aλληλεγγύης Προσφύγων, να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αφιλοκερδώς. H συγκεκριμένη απόφαση παραβιάζει το σωφρονιστικό κώδικα και τα στοιχειώδη δικαιώματα των κρατουμένων για μάθηση και ενημέρωση.
Στηρίζουμε την υπεράσπιση του δικαιώματος στη μόρφωση όλων αυτών των απελπισμένων, θύματα των έξυπνων βομβών, των προληπτικών πολέμων και των θρησκευτικών και φυλετικών φανατισμών.

A.K.
|