14/05/2005

Δικαιοσύνη σε... γυάλα
ΣΙΓΟΥΡΑ ο ρόλος της δικαιοσύνης είναι άκρως διαπαιδαγωγητικός. Η τιμωρία, μέσο διαπαιδαγώγησης κι αυτή, δεν είναι αυτοσκοπός ειδικά όταν αφορά παιδιά ή ανήλικους γενικότερα.
Όταν όμως έχουν δημιουργηθεί, από γενέσεως μάλιστα, όλες οι κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε ένα παιδί μεγαλώνοντας να διαμορφώσει εγκληματική συμπεριφορά, όταν έχουν αποτύχει πάμπολλες προσπάθειες η πορεία αυτή να ανακοπεί, όταν έχει φτάσει να εκτίει ποινή σε αναμορφωτήριο και φυλακές ανηλίκων που σημαίνει πλέον ότι κατέχει τουλάχιστον πανεπιστημιακό δίπλωμα κακοποιού, ε σε ηλικία 20-21 ετών με μια σειρά παραβάσεις στην πλάτη του μάλλον δεν έχει την απαίτηση η πολιτεία δια της δικαιοσύνης να φανεί απέναντί του γενναιόδωρη και επιεικής.
Αντιθέτως, περιμένει κανείς να πέσει πάνω του μια τιμωρία η οποία δε θα τον συνετίσει τόσο όσο θα απαλλάξει το κοινωνικό σύνολο από την προβληματική παρουσία του.
Εντοπίως, πρόσφατα μέσω δύο περιπτώσεων είδαμε μέρος της τοπικής δικαιοσύνης να ενεργεί αντίθετα προς το συμφέρον των πολιτών. Στη μια περίπτωση του περίφημου πανό οδηγήθηκαν δύο νέοι άνθρωποι στο πιτς φιτίλι για τις ιδέες τους στο εδώλιο του κατηγορουμένου και στην άλλη δύο σεσημασμένα, κλεφτρόνια ακόμα, με αδιάσειστα επιβαρυντικά στοιχεία αφέθησαν ελεύθερα χωρίς καν να προφυλακιστούν.
Ας ελπίσουμε οι ατυχείς αυτές αποφάσεις να μη συνεχιστούν ίνα μη επιβεβαιωθεί για μια ακόμη φορά ότι η Χίος θεωρείται “τόπος εξορίας” για τους δικαστικούς...
Της Eιρήνης Aναγνώστου

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (13/05/2005)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (12/05/2005)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (12/05/2005)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (10/05/2005)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (09/05/2005)