|
02/04/2005
Peer to peer ή Ομότιμα Δίκτυα
Το "peer to peer ή (το ακρωνύμιο) p2p" είναι ένα ευρέως διαδεδομένο πρωτόκολλο, για λήψη λογισμικών προγραμμάτων, MP3 μουσικής ή οποιοδήποτε άλλο είδος αρχείου, από άλλους απλούς χρήστες του Internet. Χρησιμοποιείται, συνήθως, για την απόκτηση ελεύθερου, πειρατικού ή δοκιμαστικής χρήσης λογισμικού. Στην πραγματικότητα, αναφέρεται σε δικτύωση υπολογιστικών συστημάτων, κατά την οποία, όλα τα τερματικά (υπολογιστές) αντιμετωπίζονται ομότιμα. Μεμονωμένοι υπολογιστές μοιράζονται μεταξύ τους πχ. σκληρούς δίσκους και άλλες συσκευές αποθήκευσης, αρχεία και εφαρμογές. Αυτή η δομή διαφέρει από την «παραδοσιακή» δομή πελάτη - εξυπηρετητή (διακομιστή), κατά την οποία, τα τερματικά μοιράζονται πόρους μόνο με τον κεντρικό υπολογιστή (διακομιστή).
Η συγκεκριμένη δομή βασίζεται στη θεώρηση ότι κάθε κόμβος τελικού χρήστη συμμετέχει στο δίκτυο, διαθέτοντας ένα μέρος από τους διαθέσιμους πόρους του, παίζοντας το διπλό ρόλο, τόσο του πελάτη (της υπηρεσίας), όσο και του εξυπηρετητή. Πρακτικά, η ανταλλαγή των παραπάνω, γίνεται μέσω ιστοσελίδων, οι οποίες λειτουργούν φέροντας σε επαφή χρήστες που ζητούν και προσφέρουν αρχεία, πόρους, προγράμματα, κτλ. Το διασημότερο αυτών, είναι το Napster, και σήμερα, τα περισσότερα p2p απαιτούν χρηματική συνδρομή για τη χρήση τους.
Ως μοντέλο επικοινωνίας (ή παροχής υπηρεσιών), όλοι οι συμμετέχοντες είναι ομότιμοι, δηλαδή έχουν τις ίδιες δυνατότητες, και καθένας από αυτούς λειτουργεί συνήθως, ταυτόχρονα ως πελάτης και ως εξυπηρετητής, απαντώντας στις αιτήσεις που δέχεται, αλλά και κάνοντας αιτήσεις, στους υπόλοιπους συμμετέχοντες στο δίκτυο. Οι περισσότερες από τις υπάρχουσες εφαρμογές «peer to peer» ασχολούνται, κυρίως, με το λεγόμενο sharing (=διαμοιρασμό).
Το όφελος αυτής της δικτύωσης απορρέει από την αύξηση της υπολογιστικής ισχύος, εφόσον οι χρήστες αντιμετωπίζονται ομότιμα και έχουν πρόσβαση σε υπολογιστικούς πόρους άλλων χρηστών. Φυσικά, μια τέτοιας μορφής δικτύωση ενέχει αυξημένους κινδύνους ασφάλειας.
Tης ΣTAYPOYΛAΣ BAΦEIAΔAKH
2@22710.com
|