|
16/07/2005
 Έρχονται δύσκολες μέρες
ΤΩΡΑ ΘΑ μου πείτε εσένα περιμέναμε να μας το πεις... Το θέμα όμως είναι κατά πόσον έχουμε αντιληφθεί το μέγεθος των σαρωτικών αλλαγών -προς το χειρότερο εννοείται- που ετοιμάζονται κομμάτι - κομμάτι να μας επιβληθούν στο όνομα της ασφάλειας, της ανταγωνιστικότητας, της παγκοσμιοποίησης και δε συμμαζεύεται. Στην ουσία βέβαια ένα στόχο υπηρετούν όλες: την αύξηση των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου, που πλέον δε γνωρίζει σύνορα.
Πολύ κομουνιστικό σας ακούγεται; Κι όμως. Τα μέτρα -οικονομικά, εργασιακά, ασφαλιστικά- που αναγκάζεται να πάρει τώρα η κυβέρνηση της Ν.Δ. -τα ίδια ακριβώς θα έκανε και το ΠΑΣΟΚ αν ήταν εκείνο στην εξουσία, γι’ αυτό και εξοργίζομαι ακούγοντας σήμερα τα μέχρι χθες καλοταϊσμένα στελέχη του να κάνουν αντιπολίτευση από τ’ αριστερά- μόνο στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πολιτών και στην ανόρθωση του βιοτικού τους επιπέδου δεν αποσκοπούν.
Τρανό παράδειγμα τα όσα προωθούνται στον τραπεζικό και εμπορικό τομέα. Στον μεν πρώτο με τις ρυθμίσεις της κυβέρνησης επιδιώκεται να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη των τραπεζιτών -ξεπερνώντας ακόμη κι αυτά που είχαν εξασφαλίσει με το νόμο Ρέππα- στο δε δεύτερο με τη διεύρυνση του ωραρίου, κάτι που θα εξυπηρετήσει μόνο τα μεγάλα -ούτε καν τα εγχώρια- πολυκαταστήματα να κλείσουν όσο περισσότερες μικροεπιχειρήσεις γίνεται ώστε να μη μοιράζεται η πίτα σε πολλούς.
Και έπεται βέβαια η κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων ώστε, με βάση το κέρδος πάντα, οι εργαζόμενοι να ξεζουμίζονται στην πιο παραγωγική ηλικία τους και να πετάγονται στη συνέχεια “σαν το σκυλί στ’ αμπέλι”. Έχει ουρά το μακαρόνι, το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε...
Της Eιρήνης Aναγνώστου
|
ΑΛΗΘΕΙΑ
/ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
