|
26/03/2005
 Πού πάει η δουλειά;
ΠΟΛΛΑ τα γεγονότα που είδαν το φως της δημοσιότητας και αυτή την εβδομάδα και αφορούν την τοπική αυτοδιοίκηση. Ξεχωρίζω αυτό των “επισκευών” στο 4ο δημοτικό σχολείο, της Τουρλωτής και το δάνειο που έτσι ή αλλιώς επιδιώκει να πάρει ο Δήμος Ομηρούπολης για να εξέλθει (;) από τη δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, λόγω παλαιότερης (αλλά πρόσφατης) κακοδιαχείρισης της τεχνικής εταιρείας του.
Το ερώτημά μου είναι πού πάει η δουλειά; Οι δέκα Δήμοι του Νομού ήδη θεωρούνται επιχειρήσεις χρεοκοπημένες ή υπό χρεοκοπία στα μάτια του περισσότερου κόσμου κι αυτό όχι τυχαία, αφού είναι γνωστό τοις πάσι ότι αν αναλάβεις δουλειά τους θα είναι μεγάλη επιτυχία να πληρωθείς σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους. Όσο για τις υπηρεσίες που παρέχουν στους δημότες τους, αυτές όλο και υποβαθμίζονται, ενώ βεβαίως δεν υποβαθμίζονται καθόλου, αντιθέτως όλο αυξάνουν, τα τέλη κάθε είδους που εισπράττουν.
Την ίδια ώρα αδυνατούν ακόμα και να επιβλέψουν εργασίες με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση με αποτελέσματα σαν αυτά του 4ου δημοτικού, όπου δαπανήθηκαν -αφού εξασφαλίστηκαν με αγώνες των γονιών και των δασκάλων του- 260 εκατομ. δρχ.!
Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν είναι άσχετα με τους ανθρώπους που διοικούν, όσο κι αν ακούγεται σκληρό. Οι συνθέσεις των συμβουλίων από Βορρά έως Νότο διακρίνονται για το χαμηλό τους επίπεδο, κάτι που διαπιστώνεται σε κάθε τους συνεδρίαση, χωρίς βέβαια να εκλείπουν οι εξαιρέσεις, για να μην τα ισοπεδώνουμε κι όλα... Όμως ήδη, όλοι αυτοί οι “επαγγελματίες” της τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν καταφέρει να την απαξιώσουν σε τόσο μεγάλο βαθμό που να ψάχνεις πλέον με το φανάρι να βρεις συσταζούμενο άνθρωπο ν’ ασχοληθεί με τα κοινά. Αλήθεια, πού πάει η δουλειά;
Της Eιρήνης Aναγνώστου
|
ΑΛΗΘΕΙΑ
/ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
