|
28/03/2005
 Σε τι διαφέρουν;
Όποτε πάω να ψωνίσω ζαρζαβατικά εποχής από το μανάβικο του Μανώλη Λοΐζου, ο αγαπητός Μανώλης φροντίζει να με ενημερώνει για τις πραμάτειες του και καλά κάνει βέβαια για να ξέρω και τι αγοράζω. «Σήμερα, κύριε Δημήτρη, έχουμε ντομάτες, ξυλάγγουρα, μελιτζάνες κοπριάς». Όλα αυτά στην εποχή τους βέβαια. Και γιατί ο Μανώλης και ο κάθε Μανώλης διαφημίζει τα προϊόντα του που είναι καλλιεργημένα με... κοπριά; Μα γιατί όλοι ξέρουμε ότι άλλα εκείνα που φτιάχνονται στα θερμοκήπια και άλλα όσα καλλιεργούνται με τον παραδοσιακό τρόπο που είναι πιο νόστιμα και εύγευστα.
Και πού θυμήθηκες τώρα το Μανώλη και την κοπριά θα με ρωτήσετε, αφού δεν προσφέρεται και η εποχή... Τους θυμήθηκα πρόσφατα στην Κω, καθώς άκουγα τον πανεπιστημιακό καθηγητή να μιλά για την εκμετάλλευση των λυμάτων του βιολογικού καθαρισμού. Κι αυτό, γιατί κάποιοι εκφράζουν αντιρρήσεις ως προς την επαναχρησιμοποίηση του νερού και της λάσπης για αρδευτικούς κυρίως, αλλά και καλλιεργητικούς σκοπούς. Και τι σκέφτηκα με το απλό μου μυαλό; Γιατί να χρησιμοποιούμε την κοπριά των ζώων και να μη χρησιμοποιούμε και τη δική μας; Σε τι διαφέρει η πρώτη από τη δεύτερη; Γιατί να εμπιστευόμαστε τα απόβλητα των ζώων και όχι και τα δικά μας; Και μάλιστα αυτά τα τελευταία αφού γίνει και επιστημονικά τεκμηριωμένη επεξεργασία τους;
Γεγονός είναι ότι η επιστήμη στον τομέα αυτόν έχει κάνει άλματα προόδου. Ήδη σε κάποιες χώρες του εξωτερικού επαναχρησιμοποιούνται αυτά τα λύματα σε καλλιέργειες και μάλιστα με πολύ μεγάλη επιτυχία. Όπως όλα δείχνουν είναι η λύση του άμεσου μέλλοντος και καλά θα είναι να αρχίσουμε να το συνειδητοποιούμε από τώρα.
του
Δημήτρη Φρεζούλη
dimfre@yahoo.gr
|
ΑΛΗΘΕΙΑ
/ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
