|
26/11/2005
 Aν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια...
Τέτοια μέρα σαν τη σημερινή, η καρδιά παίζει περίεργα παιχνίδια στο νου κι εκείνος προσπαθεί να ταξιδέψει μαζί της κυνηγώντας την δίπλα σε διπλοκλειδωμένα κι αραχνιασμένα σεντούκια γεμάτα μνήμες...
Όσο δύσκολο κι αν έχει γίνει πλέον αυτό, σήμερα, που, μαζί με τον προστάτη τους Άγιο Στυλιανό, γιορτάζουν κι όλα τα παιδιά της γης μας, θ’ ανοίξουμε πανί για κει, τη χώρα όπου μένεις για πάντα παιδί Ελάτε μαζί μας,
....Μακριά από δω και συνάμα κοντά, πριν από κάμποσα χρόνια, εκεί, στη μακεδονική γη, σα ν’ ακούγεται κλάμα μωρού σπαργανωμένου. Και δίπλα του μια τρυφερή φωνούλα πέφτω κάνω το σταυρό μου κι άγγελο έχω στο πλευρό μου και κανένα δε φοβούμαι...
Λίγο μετά και ξανακούγεται, αν λίγο πιότερο το προσπαθήσεις, μα τώρα σα να’ ναι αλλαγμένο, μοιάζει να’ ναι κλάμα παιδιού, μα για ξανάκουσε, να, εκεί ψηλά, σε φουντωμένου δένδρου κλωνάρι κάθεται σπίνος και κελαηδεί, τόσην ακούει τέχνη και χάρη και πλησιάζει ένα παιδί. «Σπίνε μ’ αρέσει το ψάλσιμό σου όλα τα λέγεις, όλα καλά, πες ποίος είναι ο δάσκαλός σου που σου μαθαίνει τα μουσικά;» «Μάθε παιδάκι διδάσκαλός μου που μου μαθαίνει τη μουσική είναι ο Πλάστης όλου του κόσμου, η εύνοιά του η πατρική».
Κοιτάξτε εκεί, ναι εκεί, στα ψηλά βουνά, μαζί μας, εκεί που μόλις πρωτοβγαίνει το πρωινό φως του ήλιου, τα χρώματα θαυμάστε κι ελάτε γρήγορα. Αργήσαμε. Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός,... Σε γνωρίζω από την κόψη... Σήμερα ομάδα αγάπης στην τραπεζαρία είναι η τρίτη ομάδα... και το απόγευμα θα έχουμε τη γιορτή των γονέων... Τι χαρά θα έρθουν οι γονείς να δουν τους φίλους, τον αγαπημένο ομαδάρχη, τον Πατέρα, τις μαγείρισσες, τα πεύκα, τα παιχν... Χιόνι, πέφτει χιόνι, παίρνουμε βαθμούς, στολίζουμε δέντρο, λέμε κάλαντα, κάνουμε ταμείο, πάμε για τη βασιλόπιτα στον παππού και στη γιαγιά ...Πάει ο παλιός ο χρόνος... κρίμα πάλι έπεσε στη μέση το φλουρί, κανείς από τα έξι ξαδέλφια δεν το πήρε, αύριο όμως θα’ ρθει ο Άϊ Βασίλης, τι δώρο θα μας φέρει ;
Κοίτα μας τώρα, είμαστε πια μεγάλοι, πολλοί μαζί, από σπίτι σε σπίτι, οργανωμένοι τώρα με όργανα και ρέστα, Σαράντα μέρες έχουμε Χριστό που καρτερούμε κι απ’ τις σαράντα κι ύστερα τώρα Χριστός γεννιέται, και στο τέλος την καληνύχτα στον Άγιο, μπροστά στην κλειδωμένη πόρτα του ...Ιερέων ποδήρη κατακοσμούμενος και αιμάτων τοις ρείθροις επισταζόμενος ...
Μπες μες στο χορό, ακολούθα το βήμα, χορεύουμε, στην πολύ αρχή ξένα, ύστερα ελληνικά και τώρα τα παραδοσιακά μας, σε όμορφο κύκλο που απλώνει και σ’ αγκαλιάζει, τα χορεύουμε στο δρόμο, σε γιορτές ακόμα και σ’ επάλξεις, αλλά όχι ακόμα σε γάμους.
Μακριά από το σπίτι, κοντά στο σπίτι, μέσα στο σπίτι, γύρω από το σπίτι, στο Όρος, στις Σέρρες, στη σχολή και τέλος στο στρατό. ΧΙΟΣ.
Τι ; τι’ πες ; Χίος ; Μίλα καθαρά, πότε ; για πόσο ; πού είναι; (ακριβώς)
Κι ήρθαμε. - Το ταξίδι τέλειωσε. Ή μήπως τώρα άρχισε ;
Ως εδώ, όλα (τα παλιά φαίνονται) καλά. Δεν ήταν όμως όλα έτσι πάντα φωτεινά.
Κι όμως αυτό είναι που σε κάνει να αισθάνεσαι παιδί, να’ σαι φωτεινός κι αληθινός, να λες τα πράγματα όπως είναι, με τ’ όνομά τους χωρίς να το διπλοσκέφτεσαι.
Ας πάμε να ξομολογηθούμε, όπως έκανα κι εγώ εδώ μπροστά σας, αλλά όχι εδώ. Εκεί που μόνον εκεί έχει νόημα κι αποτέλεσμα, στο πετραχήλι ενός παπά, για να μπορέσουμε να ξαναγίνουμε παιδιά, παιδιά Εκείνου που ανανεώνει όπως του αετού τη νιότη σου.
Καλά Χριστούγεννα φίλοι μας καλοί, και ας θυμόμαστε ότι, όπως σε κάθε γέννα, πρέπει να πονέσουμε για να χαρούμε στις 25 του Δεκέμβρη, και πλησιάζει ...
www.aegean.gr/lefkoyasemi
lefkoyasemi@yahoo.gr
|
ΑΛΗΘΕΙΑ
/ ΕΙΤΕ ΒΡΑΔΥΑΖΕΙ ΕΙΤΕ ΦΕΓΓΕΙ ΜΕΝΕΙ ΛΕΥΚΟ ΤΟ ΓΙΑΣΕΜΙ
