|
01/11/2007
Οι τρεις πρώτες δωρεές για το Μουσείο Φαρμακευτικής της Χίου
Το Μουσείο Φαρμακευτικής στην Καλλιμασιά της Χίου αυτή τη στιγμή συλλέγει υλικό. Το υλικό αυτό δεν περιορίζεται μόνο στο Χιακό χώρο αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα και το εξωτερικό.Το υλικό που συλλέγουμε αποτελείται από φάρμακα, παλιές διαφημίσεις, όργανα εργαστηρίου, φωτογραφίες, τα οποία προέρχονται όχι μόνο από παλιά φαρμακεία αλλά περιλαμβάνουν και εργαλεία χειρουργικά, ακόμη και μεταλλικές σύριγγες από γιατρούς, οδοντίατρους και νοσηλευτές.
Το φαρμακείο του Χριστόφορου Σπίνου ζει.
Ένα από τα πρώτα δείγματα που έφτασαν ήταν από το Φαρμακείο Χριστόφορου Σπίνου. Η κα Βάσω Σπίνου είχε την καλοσύνη να μας παραχωρήσει ένα θερμόμετρο από το παλιό και ιστορικό φαρμακείο της Απλωταριάς. Η διαφορά με τα άλλα θερμόμετρα είναι ότι δεν είναι μακρόστενο αλλά κυκλικό. Ακόμη προσέφερε δυο διαφημιστικά έντυπα του Φαρμακείου του Χ. Σπίνου ,ένα στα Γαλλικά και ένα στα Ελληνικά. Επρόκειτο για την πιο γνωστή παρασκευή του φαρμακοποιού Σπίνου. Τις φύσιγγες τεστοστερόνης. Τεκμήρια που αποτελούν μια σημαντική μαρτυρία για τη δράση ενός φαρμακοποιού στη Χίο αρκετά χρόνια πριν.
Ένα μπουκάλι και η ιστορία του.
Μια έκπληξη αποτελεί και ένα μπουκάλι από την Καλλιμασιά ακόμα γεμάτο με φάρμακο. Η παλιά του ετικέτα γράφει στα Αγγλικά: Λάδι ευκαλύπτου. Γιατί ήταν έκπληξη; Πρώτον, διότι πρόκειται για ένα ευκαλυπτέλαιο το οποίο προέρχεται από την κατ’ εξοχήν χώρα προέλευσης του. Την Αυστραλία. Δεύτερον, διότι αναγράφεται η χρονολογία. Το 1932. Τρίτον, διότι εντυπωσιάζει πώς ένα μπουκάλι μεταφέρθηκε από τη μακρινή Αυστραλία στην Ελλάδα, έφτασε στη Χίο και κατόπιν στην Καλλιμασιά χωρίς να σπάσει. Παρέμεινε μέχρι σήμερα ανέπαφο και επιπλέον χωρίς το περιεχόμενο του να έχει εξατμιστεί. Μια ιστορία διάρκειας 75 χρόνων περίπου! Σήμερα βρίσκεται στη θέση που του αρμόζει. Το αντικείμενο αυτό μας το δώρισε η κα Μπέλλα Σταμούλη.
Η Στεφανίνη.
Μια τρίτη δωρεά (επίσης από την Καλλιμασιά) έγινε από τον κο Κυριάκο Μπαλλή και αφορά ένα γιατρό του χωριού. Το Στεφανίδη. Ο Στεφανίδης εκτός από γιατρός ήταν και παρασκευαστής φαρμάκων. Έφτιαξε ένα φάρμακο το οποίο το ονόμασε «Στεφανίνη» και το προόριζε για οδοντιατρική χρήση. Ο Στεφανίδης κατοχύρωσε την ευρεσιτεχνία του και μάλιστα κυκλοφόρησε και μια διαφήμιση επιλέγοντας ως σήμα κατατεθέν της πατέντας του μια προσωπική του φωτογραφία. Το διαφημιστικό αυτό έντυπο σώζεται σήμερα στο Μουσείο.
Έτσι, λοιπόν, με τη φροντίδα των παραπάνω ανθρώπων σώθηκε ένα μέρος της ιστορίας των γιατρών και των φαρμακοποιών της Χίου. Τα παραπάνω δόθηκαν παλαιότερα σ’ εμένα για να διαφυλαχθούν ως μέρος της συλλογής μου. Όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι. Σήμερα τα κομμάτια αυτά βρίσκονται στο Μουσείο Φαρμακευτικής διότι τα κομμάτια αυτά είναι κληρονομιά όλων μας. Στη Βολισσό σε ένα σπίτι πάνω σε μια πλάκα υπάρχει ένα ρητό: «σήμερα εμένα, αύριο εσένα, μεθαύριο κάποιου άλλου». Στην Ελλάδα σε πολλούς τομείς κάνουμε μόλις τώρα τα πρώτα βήματα για τους άλλους. Για τους επόμενους. Το Μουσείο Φαρμακευτικής αποτελεί μια βάση για τους επόμενους. Έτσι πρέπει να γίνει αντιληπτό. Είναι ένα έργο πρώτιστα βάσης. Είναι όμως και ένα έργο πρωτότυπο για τα ελληνικά δεδομένα. Και αυτό διότι μόλις προ ολίγου ξεκίνησε ένα Φαρμακευτικό Μουσείο στη Θεσσαλονίκη, ενώ βρίσκεται υπό ανακατασκευή ένα παλιό φαρμακείο το οποίο βρίσκεται στο Άγιο Όρος.
Σε περίπτωση που κάποιος θέλει να βοηθήσει είτε προσφέροντας ένα αντικείμενο παλιό είτε μια φωτογραφία είτε ένα φάρμακο είτε κάτι που έχει σχέση με τη Φαρμακευτική ξέρει που μπορεί να μας βρει.
Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΚΚΙΝΑΚΗ
|