06/06/2008

Χωρίς θέμα...
Ξανά μαζί και δεν ξέρετε πόσο χαίρομαι... Ασχετα ότι, εδώ που τα λέμε, δεν είναι και άσχημα να μην έχεις καθημερινά το μυαλό σου στην τσίτα τι να γράψεις. Γιατί μη νομίζετε ότι είναι και εύκολο... Έτσι και το ερώτημα ξέρετε ποιο είναι καθημερινά. Τι να γράψεις και τι να αφήσεις. Αφήστε που κάποιες φορές... «σταματά» και το μυαλό. Κάθεσαι μπροστά στο κομπιούτερ, ανοίγεις τη σελίδα που θέλεις να γράψεις, αλλά το μυαλό δεν οδηγεί τα χέρια να αρχίσουν να κτυπούν τα πλήκτρα. Ανάβεις τσιγάρο, ρίχνεις μια ματιά από δω, ρίχνεις άλλη ματιά από κει, πίνεις και μια γουλιά καφέ, αλλά ελάτε που δεν αρχίζει να ρολάρει... Εμ, ένα μυαλό, χειμώνα- καλοκαίρι, τι να σου κάνει. Έχει κι αυτό δικαίωμα να τα «παίζει» καμιά φορά και να μη σε υπακούει...
Και βέβαια δεν είναι το δικό μου το μυαλό το μοναδικό που... «σταματά». Όλοι δεν το παθαίνουμε αραιά και πού και αναρωτιόμαστε τι στο καλό συμβαίνει; Πόσες φορές θέλουμε να πούμε κάτι και παθαίνουμε γλωσσοδέτη; Αφήστε που κάποιοι από εμάς που έχουμε και κάποια σχετική ηλικία, διαπιστώνουμε πολλές φορές ότι θέλουμε να θυμηθούμε κάτι και ενώ «στη γλώσσα μας είναι», που λέει ο λόγος, δεν καταφέρνουμε να το «βγάλουμε». Αρχή Αλτσχάιμερ, λένε μερικοί από εμάς και αναρωτιούνται τι θα κάνουμε, όταν προχωρήσει η κατάσταση...
Τώρα δεν ξέρω πώς ξεκίνησα σήμερα έτσι τη στήλη και ενώ είχα στο μυαλό μου να γράψω για πολλά και διάφορα τελικά κοντεύω στο τέλος χωρίς να έχω γράψει τίποτα ουσιαστικά. Και επειδή δεν έχω και άλλα περιθώρια, καθώς μετρώ τις λέξεις , μιας και ο χώρος είναι περιορισμένος, συγχωρήστε με που σήμερα δεν έγραψα τίποτα...
Του Δημήτρη Φρεζούλη
dimfre@yahoo.gr

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (05/06/2008)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (03/06/2008)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (02/06/2008)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (31/05/2008)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (30/05/2008)