04/09/2008

Η Κρήτη έδεσε στο Λιθί


Την πρώτη Κυριακή του Αυγούστου πραγματοποιήθηκε στο λιμάνι του Λιθίου της Χίου, από τον πολιτιστικό σύλλογο «Ο Καλός Λιμήν», τοπικό πανηγυράκι με τη συμμετοχή χορευτικών συγκροτημάτων. Το «κρητικό καράβι» με την ονομασία «Νηρηίδες» ήταν εκεί. Η Κρήτη ήταν πάλι παρούσα, για πολλοστή φορά οφέτος. Οι κρητικοί χοροί για μια ακόμη φορά αποθεώθηκαν από τον κόσμο που είχε κατακλύσει το γραφικό λιμανάκι του Λιθίου.
Αξιοπρόσεχτη και αξιέπαινη ήταν η προσπάθεια του τοπικού συλλόγου και φίλων του χωριού για τη σωστή διεξαγωγή της εκδήλωσης. Ο κος Παναγιώτης Στάμαργας με τα μηχανήματα και τα φορτηγά του αλλά και οι υπόλοιποι βοήθησαν, αφειδώς, τόσο στην καθαριότητα και διευθέτηση του χώρου, όσο και σε άλλες βασικές ασχολίες όπως το σερβίρισμα, η οργάνωση, το ψήσιμο, το μάζεμα.
Από νωρίς ο κόσμος γέμιζε τα τραπέζια στο λιμανάκι. Τα χορευτικά άρχισαν να καταφτάνουν. Από το κοντινό καστροχωριό Μεστά ήρθε ένα τμήμα με την χοροδιδασκάλισσά τους κα Κων/να Αντωνάκη. Από τον Αγ. Γιώργη Συκούση, ένα ακόμα χορευτικό, το τοπικό χορευτικό του Λιθίου και τέλος οι «Νηρηίδες» με κρητική στολή και καλήκωση.
Και πάλι η Κρήτη έδωσε το παρών. Και πάλι οι κρητικοί ήχοι κατέκτησαν ακόμα ένα όμορφο χωριό της Χίου. Και πάλι οι χοροί της μεγαλονήσου ανέβασαν ψυχολογικά τους ανθρώπους. Και πάλι οι λεβέντες του Ψηλορείτη μάγεψαν τον κόσμο. Οι ντελικανήδες και οι κοπελιές με το χαμόγελο τους και τις χορευτικές τους φιγούρες τράβηξαν τα βλέμματα και των πιο «δύσκολων» επισκεπτών. Οι καλοδουλεμένες φιγούρες (ομαδικές – ατομικές) «πληρώθηκαν» με πολλαπλάσια «κρουσταλλάκια». Για μια ακόμα φορά οφέτος το «κρητικό καράβι» έδεσε σε ένα ακόμα λιμάνι. Η κρητική παράδοση και κουλτούρα ξεδιπλώθηκαν δια μέσου των χορών και της μουσικής σε μια ακόμα μεριά της Χίου, στο απάνεμο και φιλόξενο λιμανάκι του Λιθίου.

«Αρνήθηκα του Παλατιού τη στράταν, και μισώ τη,
κ’ εγώ ‘χω πλια την παιδωμήν εδά παρά την πρώτη.
Κι απόσταν τ’ απαρνήθηκα, και πλιό μου εκεί δεν πάγω,
Δεν ημπορώ να κοιμηθώ, να πιω, μηδέ να φάγω.
Κι όλπιζα να λησμονηθούν οι πόνοι που με κρίνουν,
κ’ εγώ θωρώ χειρότεροι και πλιά βαροί απομείνουν.
Κι όσο μακραίνω απ’ τη φωτιά, θωρώ πως πλιά με καίγει,
κι ο Πόθος με χειρότερα άρματα με παιδεύγει.
Αυτός λαβώνει από κοντά, κι από μακρά σκοτώνει,
κι ώστε να φεύγω, να γλακώ, με τα φτερά με σώνει.
Ολημερνίς τη στόρησιν κείνης οπού με κρίνει
μου βάνει μες στο λογισμόν, κ’ εκεί μου την αφήνει.
Κι α’ θέσω ν’ αποκοιμηθώ, τα μάτια μου ως καμνύσουν,
μου δείχνει πως τα χείλη τση σκύφτου’ να με φιλήσουν.
Ερωτ. Ενότητα Α’, στ. 1191 – 1204

Στείλτε την μαντινιάδα σας στην «Αλήθεια» ή στο 69374122979

Βαθιά νερά τση θάλασσας τα πράσινα ματάκια
που βασανίζουν αν το θεν με τρέλες και κανάκια.
(Μαρκέλλα, Πυργί)

Δύναμη πάντοτε ζητώ την προσευχή σαν κάνω
γιατί πολλοί ναι οι λογισμοί και νιώθω πως τα χάνω.
(Μαρκέλλα, Πυργί)

Δε διακονούμαι μπλιο χαρές κι ελπίδες δε γυρεύγω,
γιατί ‘μαθα κι αμοναχός τσι μπόρες απαλεύγω.
Μιχάλης

Στην κούπα του βελανιδιού χίλιοι καλοί χωρούνε
μα δυο κακοί σ’ ένα ντουνιά να ζήσουν δε μπορούνε.

» Ο ΠΕΝΤΟΖΑΛΗΣ ΣΤΗΝ ΜΥΡΟΒΟΛΟ (04/09/2008)

» Ο ΠΕΝΤΟΖΑΛΗΣ ΣΤΗΝ ΜΥΡΟΒΟΛΟ (01/09/2008)

» Ο ΠΕΝΤΟΖΑΛΗΣ ΣΤΗΝ ΜΥΡΟΒΟΛΟ (17/07/2008)

» Ο ΠΕΝΤΟΖΑΛΗΣ ΣΤΗΝ ΜΥΡΟΒΟΛΟ (10/07/2008)

» Ο ΠΕΝΤΟΖΑΛΗΣ ΣΤΗΝ ΜΥΡΟΒΟΛΟ (03/07/2008)