|
01/04/2009
 Η πυρκαγιά...
Tι έγραφα χτες για την αδιαφορία μας για οτιδήποτε δε μας αφορά άμεσα; Το απόγευμα της Κυριακής το έγραφα και το βράδυ της ίδιας μέρας ήρθε η επιβεβαίωση με τη μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε στο χώρο όπου φιλοξενούνταν προκάτ σπίτια στην περιοχή λίγο έξω από το Νεχώρι, κοντά στο κέντρο «Κάραβελ»...
Ήμουν μαζί με τη γυναίκα μου σε τραπέζι όπου μας είχε προσκαλέσει καλός φίλος, ονόματι Βαγγέλης, για την ονομαστική εορτή του στην Παφυλλίδα. Δέκα και μισή φεύγοντας από το κέντρο στην παραπάνω περιοχή είδαμε, προς τη μεριά του Νεχωριού, πολλές φλόγες να φτάνουν μέχρι τον ουρανό, που λέει ο λόγος. Φλόγες που πρόδιδαν πυρκαγιά και μάλιστα μεγάλη. Κάτι που σήμαινε ότι η πυρκαγιά είχε ξεσπάσει πολύ πιο πριν, αφού λαμποκοπούσε το τοπίο. Από δημοσιογραφική και ανθρώπινη περιέργεια, κατεβαίνοντας, κατευθυνθήκαμε προς τα εκεί, όπου φτάσαμε κανένα 20λεπτο αργότερα και αντικρίσαμε το θέαμα που «πάγωνε» το αίμα σου. Εκείνη την ώρα έφταναν και τα πυροσβεστικά οχήματα. Καλά, τι στο καλό, γιατί καθυστέρησαν τόσο, αναρωτηθήκαμε όλοι όσοι βρισκόμασταν στον τόπο της καταστροφής. Και τι έμαθα; Ότι κανείς δεν είχε ειδοποιήσει πιο μπροστά την Πυροσβεστική. Και να πεις ότι ήταν ερημικό το μέρος και δεν περνάει άνθρωπος; Το αντίθετο. Ο δρόμος είναι μεγάλης κυκλοφορίας και έχει γύρω- γύρω και πολλά σπίτια. Και όμως! Όποιος την είδε πρώτος, προφανώς δε θεώρησε σκόπιμο να ενημερώσει την Υπηρεσία. Και αφού πια η φωτιά είχε φτάσει μεσούρανα και τα είχε καταστρέψει όλα, κάποιος φιλοτιμήθηκε να τηλεφωνήσει...
Τι παραπάνω να γράψεις με μια τέτοια αδιαφορία και αναλγησία μας; Λέτε να μην το πήρε κανείς χαμπάρι από την αρχή; Απίθανο. Και όμως καθυστέρησε τόσο πολύ ένα απλό τηλεφώνημα... Ντροπή και κρίμα!
Του Δημήτρη Φρεζούλη
dimfre@yahoo.gr
|
ΑΛΗΘΕΙΑ
/ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
