14/05/2009

«Λουσίματα»...
Βρε τι λαός είμαστε... Πόσες φορές έχουμε αναρωτηθεί; Εκεί που είμαστε άγρια θηρία, την άλλη στιγμή μεταμορφωνόμαστε σε άκακα πρόβατα. Την μια ώρα βγαίνουμε από τα ρούχα μας και βλαστημάμε και την άλλη είμαστε όλο γλύκες και γλειψίματα. Παρ΄όλο ότι καταλαβαίνουμε ότι μας κοροϊδεύουνε, τα ξεχνάμε όλα στο πιτς φιτίλι, που λέμε, και κάνουμε σα να μην έγινε τίποτα. Πάει και η οργή που αισθανόμασταν, πάει και ο θυμός και μοιράζουμε συγχωροχάρτια. Και μετά απορούμε γιατί τίποτα δεν είναι ίσιο σ’ αυτό τον τόπο, αλλά όλα στραβά κι ανάποδα...
Όλα τα παραπάνω τα σκέφτηκα με αφορμή την υποδοχή που έτυχε στα Δωδεκάνησα ο Παυλίδης. Και δεν είναι βέβαια ο μοναδικός πολιτικός που τη μια τον «κάθισαν στο γάιδαρο» και την άλλη όχι μόνο τον κατέβασαν, αλλά και τον υποδέχθηκαν μετά «βαΐων και κλάδων». Και δεν μπορώ να καταλάβω τι στο καλό μάς κάνουν οι πολιτικοί και μας μαγεύουν. Και αν είναι καλοί και άγιοι, εντάξει, δικαιούνται να τους σεβόμαστε και να τους εκτιμάμε. Αν όμως έχουν λερωμένη τη φωλιά τους; Και επειδή καπνός χωρίς φωτιά δε βγαίνει, αντί να είμαστε επιφυλακτικοί, εμείς τους συμπεριφερόμαστε σα να μην υπάρχει ούτε γάτα, ούτε ζημιά...
Αυτός είναι ο λόγος που οδεύουμε από το κακό στο χειρότερο και μετά καθόμαστε και αναρωτιόμαστε γιατί πάμε κατά διαβόλου. Εμ, αφού δεν έχουμε λίγο νιονιό μέσα στο κεφάλι μας να σκεφτούμε ποιοι εξυπηρετούν το γενικότερο συμφέρον και ποιοι το ατομικό τους, πώς να πάμε μπροστά; Ξεχνάμε και συγχωρούμε εύκολα όταν έρθει η ώρα της τιμωρίας. Και τους «λουζόμαστε» και πάλι. Γι αυτό και μια ζωή σφίγγουμε το ζωνάρι. Γιατί κάποιοι άλλοι τρώνε και πίνουν στην υγειά ημών των κορόιδων, αφού εμείς τους δίνουμε αυτό το δικαίωμα...
Του Δημήτρη Φρεζούλη
dimfre@yahoo.gr

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (13/05/2009)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (12/05/2009)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (11/05/2009)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (09/05/2009)

» ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ (08/05/2009)