|
24/02/2009
«Φίλοι μου αγαπημένοι...»
Κυριακή προχτές και καμιά φορά σκέφτομαι πώς περνούσαμε τις Κυριακές κάποιων άλλων εποχών και χρόνων και πώς τις σημερινές. Και σε ποιο συμπέρασμα καταλήγω; Ότι λίγα μοιάζουν, μεταξύ του «χτες» και του «σήμερα». Βέβαια εξ ιδίων πάω να κρίνω και τα αλλότρια, αλλά υποθέτω ότι, λίγο- πολύ, όλοι σχεδόν βρισκόμαστε στο ίδιο μήκος κύματος. Όσων τουλάχιστον η μία Κυριακή δεν διαφέρει και πολύ από την άλλη και δεν έχει τόσο καλά και όμορφα πράγματα, όπως κάποιες άλλες τέτοιες μέρες στο παρελθόν...
Ένα από αυτά που θυμάμαι και περιμέναμε, οι πιο πολλοί πιστεύω, κάθε Κυριακή μεσημέρι, ήταν και κάποιες εκπομπές στο ραδιόφωνο, μιας και τότε δεν είχαμε τηλεοράσεις να μας ροκανίζουν το χρόνο. Κι αυτές τις εκπομπές τις ακούγαμε με κατάνυξη και ευλάβεια. Μία από αυτές, λοιπόν, που μεταδιδόταν μεσημεριανή ώρα, ήταν εκείνη του συχωρεμένου του Γιώργου Οικονομίδη, που ήταν καθαρά ψυχαγωγική και διασκεδαστική. Για να είμαι ειλικρινής δε θυμάμαι τον τίτλο της. Θυμάμαι όμως την ατάκα που χρησιμοποιούσε ο Οικονομίδης ξεκινώντας και τελειώνοντας την εκπομπή του. «Φίλοι μου αγαπημένοι, γεια σας και χαρά σας, γεια σας!». Ακόμα και τώρα ηχεί στα αφτιά μου η χαρούμενη φωνή του. Και τι άλλο ήταν το κερασάκι στην τούρτα της εκπομπής του Οικονομίδη; Η χιουμορίστα ηθοποιός της πρόζας Ρένα Ντορ. Η οποία έβγαινε, εκεί στη μέση της εκπομπής, και ξεσήκωνε τους ακροατές με το τραγούδι και τα αστεία της. Και βέβαια υπήρχαν και εκείνη την εποχή τα «ψώνια» που ήθελαν να γίνουν τραγουδιστές και κάποιοι απ’ αυτούς αντί να τραγουδούν, γκάριζαν. Βλέπετε κάθε εποχή έχει τα ψώνια της...
Ήταν μια ευχάριστη μεσημεριανή ακρόαση που μας διασκέδαζε και έδινε ένα διαφορετικό χρώμα στις Κυριακές μας.
Του Δημήτρη Φρεζούλη
dimfre@yahoo.gr
|