|
27/01/2009
 Ο όρκος...
«Ορκίζεσαι;»... «Ορκίζομαι!»... Η συνηθισμένη ατάκα μας όταν ήμασταν μικροί και κάποιος ήθελε να αμφισβητήσει αν αυτά που λέγαμε ήταν αληθινά. Και αμ’ έπος, αμ’ έργο... Και, όπως θα θυμάστε, είχαμε το δικό μας τρόπο. Βάζαμε τους δύο δείκτες των χεριών μας στο κέντρο του κούτελού μας, στη συνέχεια τους κατεβάζαμε έναν- έναν συγχρόνως από τα δύο μάγουλά μας στο στόμα μας, τους κάναμε σε σχήμα σταυρού και τον φιλούσαμε. Έτσι με την κίνηση αυτή ο άλλος είχε την ψευδαίσθηση ότι λέγαμε αλήθεια, αφού έτσι κι αλλιώς και ψέματα να λέγαμε ούτε κανένας ουρανός έπεφτε στο κεφάλι μας, ούτε παθαίναμε τίποτα άλλο. Τι πιο εύκολο και πιο απλό να πείσουμε (;) τον άλλο ότι λέγαμε την αλήθεια και μόνο την αλήθεια...
Μεγαλώσαμε και μάθαμε ότι σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει να ορκιζόμαστε στο ευαγγέλιο προκειμένου να γίνουμε πιστευτοί ή για να εκπληρώσουμε σωστά τα καθήκοντά μας. Το ερώτημα βέβαια παρέμενε σε τι χρησίμευε και χρησιμεύει όλη αυτή η διαδικασία, από τη στιγμή που αυτός που ορκίζεται δεν έχει και καμία συνέπεια. Και μάλιστα από τη στιγμή που ο Χριστός είπε «μη ομόσαι όλως», γιατί «χρησιμοποιούμε» το ευαγγέλιό του. Ποιος του δίνει σημασία και ποιος- εκτός από κάποιες γιαγιάδες και παππούδες- πιστεύει ότι όποιος ορκίζεται λέει και την αλήθεια. Όσοι το πιστεύουν είναι βαθιά νυχτωμένοι...
Έτσι πολύ χάρηκα τον Αρχιεπίσκοπο που έβαλε θέμα κατάργησης του όρκου, πρόσφατα. Και μάλιστα με την πρότασή του συμφώνησαν και πολλοί Μητροπολίτες, εκτός ελαχίστων, μεταξύ των οποίων-ποιος άλλος;- ο άγ(ρ)ιος Θεσσαλονίκης Άνθιμος. Και δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Ιερώνυμος μάς εκπλήσσει ευχάριστα. Γι’ αυτό και έχουν πέσει πάνω του κάποιοι να τον «φάνε» ζωντανό. Άξιος, άξιος!
Του Δημήτρη Φρεζούλη
dimfre@yahoo.gr
|
ΑΛΗΘΕΙΑ
/ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ
