Χίος, Σάββατο 23 Ιουνίου

Αυτά τα υπέροχα ξυστά

Πέμ, 08/02/2018 - 17:22
Στιγμιότυπο από την εκδήλωση

Χθες το βράδυ Τετάρτη 7/2/2018 στη βιβλιοθήκη Κοραή απολαύσαμε και αποθησαυρίσαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία της αρχιτεκτόνισσας μηχανικού ΜΑΡΙΑΣ ΞΥΔΑ για τα «ΤΑ ΞΥΣΤΑ ΣΤΟ ΠΥΡΓΙ ΤΗΣ ΧΙΟΥ»

Η ομιλία αυτή είχε σημείο αναφοράς το σχετικό βιβλίο που είχε γράψει η ομιλήτρια μαζί και με άλλο υλικό με στόχο να μας καταδείξει τις καταβολές των ξυστών και την εξέλιξη τους μέχρι τις μέρες μας σαν καθιερωμένη παραδοσιακή αισθητική αξία…

Η ομιλήτρια τόσο με την επιστημονική ερευνητική της προσέγγιση όσο και με την καλλιτεχνική της εμπειρία θεμελιώνει και οριοθετεί αισθητικά τα πυργούσικα ξυστά με κάθε τρόπο.

Κι αυτό για μένα είναι η μεγάλη της προσφορά ως μιας ανήσυχης ευαίσθητης και χαρισματικής επιστήμονος. Η κατοχύρωση δηλαδή ενός τυπικού της παραδοσιακής αυτής αισθητικής αξίας έτσι ώστε να μην ξεφύγει και ξεπέσει σε αισθητικές αυθαιρεσίες…

Μετά την ομιλία μάλιστα μπήκαν ερωτήματα αν αυτή η τέχνη των ξυστών είναι εξελίξιμη και η απάντηση της ομιλήτριας ήταν «ναι»… όμως στο πυργί για ότι γίνεται, τον λόγο έχει πάντοτε η εφορία αρχαιοτήτων.

Η δική μου γνώμη πάνω σε αυτό το ζήτημα είναι η εξής:

Κάθε γλώσσα έχει ένα τυπικό… αν πάρουμε την ελληνική γλώσσα θα δούμε ότι ενώ αυτή μιλιέται χιλιάδες χρόνια με το ίδιο τυπικό είναι αλλιώτικη η ομηρική γλώσσα… αλλιώτικη η γλώσσα του Θουκυδίδη κι αλλιώτικη η σημερινή ομιλούμενη γλώσσα...

Δηλαδή η γλώσσα μας εξελίχτηκε κι εμπλουτίσθηκε σαν ζωντανός οργανισμός αλλά το τυπικό της παραμένει το ίδιο.

Το ίδιο ισχύει για κάθε είδους γλώσσα… αρχιτεκτονική γλώσσα, λαογραφική, μουσική για κάθε μητρική εν πάση περιπτώσει αισθητική γλώσσα.

 

Κατά τη γνώμη μου λοιπόν η πολύ σημαντική προσφορά της αρχιτεκτόνισσας ΜΑΡΙΑΣ ΞΥΔΑ είναι ότι με το έργο της αυτό, ουσιαστικά, ανακάλυψε και ανασύστησε το ΤΥΠΙΚΟ αυτής της υπέροχης αισθητικής παραδοσιακής αξίας.

Και η εργασία της αυτή αποτελεί το εγκυρότερο σημείο αναφοράς για τους αρχαιολόγους και όχι μόνο, για την σωστή και οικονομημένη εξέλιξή του. Όπου θα αποκλείονται οι αυθαιρεσίες και η ανάμιξη με άλλες ετερόκλητες αισθητικές…

 

Μανώλης Φύσσας

Σχετικά Άρθρα

Σάβ, 23/06/2018 - 06:48
Δικηγόροι...ποιητές

Παρουσιάστηκε το βράδυ της Παρασκευής 22 Ιουνίου 2018 η Έκδοση της ποιητικής συλλογής του Αντώνη Ρουπακιώτη με τίτλο ''εγώ δεν είμαι ποιητής'' στο ''αίθριο'' του Ιδρύματος Μαρία Τσάκος. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σε συνδιοργάνωση του ''Λέοντα Αλλάτιου'' και του Δικηγορικού Συλλόγου Χίου με την ευγενική προσφορά του χώρου από τον Καπετάν Παναγιώτη Τσάκο για την πρώτη γνωριμία του Χιακού κοινού με την παρούσα ποιητική συλλογή και τον συγγραφέα.

                  Ο Αντώνης Ρουπακιώτης που ανέγνωσε μάλιστα και ο ίδιος κάποια απ' τα ποιήματά του, είναι μαχόμενος Δικηγόρος μέχρι και σήμερα. Διετέλεσε Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και της ολομέλειας των Προέδρων μέχρι το 2002, πρώην υπηρεσιακός υπουργός Εργασίας επί υπηρεσιακής κυβέρνησης Πικραμένου και πρώην υπουργός Δικαιοσύνης. Φίλος απ' τα παλιά με την  Ανθίππη Ζαννάρα (που συναντήθηκαν μέσα από τις Συνδικαλιστικές τους δραστηριότητες) και τον Κώστα Τριαντάφυλλο (που γνωρίστηκαν στα έδρανα και τις δραστηριότητες της Βουλής).

                  Η Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Χίου Ανθίππη Ζαννάρα και ο Πρόεδρος του ''Λέοντα Αλλάτιου'' Κώστας Τριαντάφυλλος μίλησαν για την τόσο έντονη και βαθιά φιλοσοφημένη προσωπικότητα του Αντώνη Ρουπακιώτη και ανέγνωσαν ο καθένας με τη σειρά του αρκετούς πολύ ενδιαφέροντες και πλούσιους σε μηνύματα στίχους του ποιητή.

                  Η αισθαντική και παραστατική απαγγελία της Στέλλας Τσιροπινά στη συνέχεια ολοκλήρωσε την εικόνα για το ''πνεύμα'' του συγγραφέα και του βιβλίου του.

                  Ένα πολύ χαρακτηριστικό κομμάτι που αναγνώστηκε πραγματεύεται και σχολιάζει την συμπεριφορά που συναντάται συχνά σε πολλούς ανθρώπους που δεν παίρνουν ποτέ μια ξεκάθαρη θέση και είναι πάντα μαζί ...''και με τον έναν και με τον άλλο'' και δεν κάνουν ποτέ σαφές αν κινούνται προς την είσοδο ή προς την έξοδο μιας κατάστασης. Λέει επακριβώς και πολύ επιτυχημένα ο ποιητής Αντώνης Ρουπακιώτης ότι γράφτηκε σε Ημερήσια Διαταγή Στρατοπέδου πως κάποιος Φαντάρος τιμωρήθηκε γιατί ''απεπειράθη να εξέλθη του Στρατοπέδου οπισθοβατών, υποκρινόμενος ότι εισέρχεται''.

                   Όλα αυτά τα πολύ ενδιαφέροντα ήρθε να διανθίσει και να συμπληρώσει η Χορωδία του ''Λέοντα Αλλάτιου'' με τρία τραγούδια ''κομμένα και ραμμένα'' για την εκδήλωση με Μαέστρο το Στέλιο Παντελογιάννη.

                   1) ''Φλοίσβος φιλί'' σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη και μουσική Ηλία Ανδριόπουλου.

                   2) '' Ύμνος στα χέρια σου'' σε ποίηση Αντώνη Λάρδα και μουσική Στέλιου Παντελογιάννη (και οι δύο δικοί μας και Χιώτες).

                   3) Η έκπληξη της βραδιάς. Το ποίημα ''Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ'' του Αντώνη Ρουπακιώτη, που μελοποίησε ο Μαέστρος της Χορώδίας του ''Λέοντα Αλλάτιου'' (αλλά και του ''Γεωργίου Βούρου'') και πολύ γνώστος μουσικός και Ιεροψάλτης της Χίου Στέλιος Παντελογιάννης.

                    Μετά το πέρας της εκδήλωσης το κοινό είχε την ευκαιρία να μιλήσει με τον κ. Ρουπακιώτη και να αγοράσει ή να ξεφυλλίσει το βιβλίο του.

Δημήτρης Ζαφείρης

Ο υπέροχος... ΑλλάτιοςΟ τιμώμενος ποιητής