Χίος, Παρασκευή 19 Ιανουαρίου

Ο προσφυγικός "Φάρος" χόρεψε στο σπίτι του στο Βαρβάσι

Δείτε τις Φωτογραφίες
Σάβ, 19/08/2017 - 23:04

Τα 60 χρόνια του γιορτάζει ο «Φάρος» Βαρβασίου και στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του διοργάνωσε μια μουσική βραδιά στο «Σπίτι» του, την αυλή του Αγ. Χαραλάμπους, συνεχίζοντας έτσι την πρωτοβουλία «χορεύοντας στις προσφυγικές γειτονιές» που έχει ξεκινήσει από το 2014.

Πλήθος κόσμου, μεταξύ αυτών και ο Βουλευτής Ανδρέας Μιχαηλίδης,  απόλαυσε μια βραδιά με άρωμα Μικράς Ασίας, από το χορευτικό τμήμα του Συλλόγου, που πλημμύρισε τον αύλειο χώρο με τραγούδια και χορούς από τα Παράλια της Ερυθραίας. Παρόντες ήταν επίσης ο Πρόεδρος του Εφορευτικού Συμβουλίου της Βιβλιοθήκης Κοραής, Εκπρόσωποι του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Καρκινοπαθών Χίου και του Συλλόγου Θρακών και Μακεδόνων Χίου.

 Το επόμενο Σάββατο ο «Φάρος» θα πραγματοποιήσει προσκύνημα και Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγ. Φωτεινής στην Σμύρνη. 

 

Ο χαιρετισμός της Προέδρου του "Φάρου" Γεωργίας Χούλη

Σεβαστοί Πατέρες,

Κύριε Βουλευτή (Ανδρέας Μιχαηλίδης)

Κύριε Πρόεδρε του Συλλόγου «Κιβωτός του Γένους»

Κυρία Πρόεδρε του Φιλοπρόοδου Ομίλου Καρδαμύλων

Εκπρόσωποι του Διοικητικού Συμβουλίου του «Λέοντα Αλλάτιου»

Εκπρόσωποι των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης

Κυρίες και Κύριοι,

Στον προσφυγικό συνοικισμό του Βαρβασιού στεγάστηκαν οι μνήμες εκατοντάδων ανθρώπων που περιέφεραν το προσωπικό τους δράμα μέσα από τη βαθιά λαβωματιά της σύγχρονης Ιστορίας.  Μέσα στα παραπήγματα του Βαρβασιού φώλιασαν νιόπαντρες δίχως ταίρια, μάνες με άδειες τις ποδιές, νοικοκυραίοι δίχως βιός. Οι παππούδες κι οι γιαγιάδες από την καρσινή πλευρά. Μπροστά στη φοβερή δοκιμασία, αυτοί δε λύγισαν. Από το υστέρημά τους θεμελίωσαν τον Ιερό Ναό του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου τους που τους ακολούθησε, τους παρηγόρησε, τους στήριξε.  Οι Άοκνοι εκείνοι Ίωνες, εργατικοί, με δίψα για μάθηση και πείσμα για προκοπή δεν άργησαν να δημιουργήσουν τον πρώτο πολιτιστικό πυλώνα.

60 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τότε που μια ομάδα νέων ανθρώπων εκείνου του συνοικισμού με πρωτεργάτες τους Ανδρέα Αξιωτάκη, Παράσχο Μπάκνη, Δημήτριο Κρομμύδα και Κυριακό Τσουρό ξεκινά τη λειτουργία της Δανειστικής Βιβλιοθήκης Βαρβασίου « Ο Φάρος». Πρώτη βιβλιοθήκη του υπήρξε ένα παράπηγμα, ενώ το πρώτο εκδοτικό του τμήμα στεγάστηκε σε μία αποθήκη στο Βαρβάσι. 

Στις 21 Αυγούστου 2017, ο Μορφωτικός Σύνδεσμος Βαρβασίου Χίου Βιβλιοθήκη ο Φάρος γίνεται επίσημα 60 ετών. 60 χρόνια πολιτιστικής προσφοράς. 60 χρόνια αγώνων για τη διατήρηση της Ιστορικής μας Μνήμης, της Μνήμης ολόκληρου του Μικρασιατικού Ελληνισμού.

Ο Φάρος Βαρβασίου, συνεχίζοντας την πρωτοβουλία του «Χορεύοντας στις προσφυγικές γειτονιές», που ξεκίνησε το 2014 και συνέχισε πλημμυρίζοντας με σκοπούς της Ερυθραίας Καστέλο, Αιγνούσα, Φραγκομαχαλά, Φρούριο Κάστρου, βρίσκεται επετειακά σήμερα εδώ, στο Βαρβάσι, την κοιτίδα δημιουργίας του και στην καρδιά του τον Άγιο Χαράλαμπο Βαρβασίου.

Το χορευτικό τμήμα απόψε θα μας ταξιδέψει στην Κάτω Παναγιά, την Κρήνη, το Γιατζιλάρι και τα Αλάτσατα, το Μελί, το Λιθρί και το Σαζάκι, το Ρεϊς Ντερέ, τα Βουρλά και τη Σμύρνη, σε μια γιορτή του Φάρου, του Βαρβασιού και της Μικρασιατικής Παράδοσης.

 

Από αφηγήσεις Μικρασιατών Α' Γενεάς προσαρμοσμένο. 

 

 Όταν εγίνηκε ο Διωγμός ηρπάξαμε τα παιδιά να φύομε και τα κονίσματα,  γιατί έπρεπε κάπου να ακουμπήσουμε και να στηριχτούμε ορθοί τη μαύρη εκείνη ώρα.

Κι φήκαμε τις προίκες μας, μπαούλα φορτωμένα

Κι κλείσαμε τα σπίτια μας, καράβια αρματωμένα.

Και σαν ήβραμε ο ένας τον άλλο ήρκησε η καινούργια μας ζωή. Και ποτές μα ποτές δεν ελησμονήσαμε ούτε τα έθιμα, ούτε τις παραδόσεις μας.

Ηντηλαλούσανε οι φτωχομαχαλάδες και οι συνοικισμοί από τα τραγούδια των Πατρίδων. Μ’ ευτά εστολίζαμε τις νύφες μας και σε λίγο καιρό ταχταρίζαμε τα παιδιά τος. Ακόμα και τα πεθαμένα μας μ’ ευτά τα χαιρετούσαμε.

Και πιο πολύς από όλα…. ητραγουδήσαμε την αγάπη. 

Και Δόξα σοι ο Θεός ηπορευτήκαμε έτσι τη ζωή μας.

Κι ηγλύκανε η μοίρα μας και ήβραμε το κουράγιο να σταθούμε στα πόδια μας και να ξαναρχίσουμε τη ζωή μας. Γιατί εύτα δα τα τραγούδια, οι θύμησες της Πατρίδας που ηχάσαμε και κρυφά ορπίζαμε ότι θα ξαναβρούμε, ήταν η ίδια η ψυχή μας. Και την ψυχή μας κανείς εν ημπόρεσε να μας την πάρει. 

 

 

Σχετικά Άρθρα

Παρ, 19/01/2018 - 05:49
Πάση θυσία

Την Αμερικάνικη ταινία "Πάση θυσία" θα προβάλλει στις 8.30 μ.μ. στο Ομήρειο η Κινηματογραφική Λέσχη.

Η ίδια δημοσιοποιεί τις παρακάτω λεπτομέρειες για το έργο: 

Αμερική / Περιπέτεια / 2016 / 102’

Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Μακένζι

Σενάριο: Τέιλορ Σεριντάν

Πρωταγωνιστούν: Τζεφ Μπρίτζες, Μπέν Φόστερ, Κρις Πάιν

Διακρίσεις: Υποψήφιο για 4 βραβεία Όσκαρ (Καλύτερης ταινίας, Πρωτότυπου σεναρίου, Μοντάζ και Β’ Ανδρικού ρόλου για τον Τζεφ Μπρίτζες) και για 3 Χρυσές Σφαίρες.

Ένας διαζευγμένος πατέρας που προσπαθεί να φτιάξει μια καλύτερη ζωή για το γιο του και ο πρώην κατάδικος αδερφός του επιχειρούν μια σειρά ληστειών στα υποκαταστήματα της τράπεζας που έχει κάνει κατάσχεση στην οικογενειακή τους φάρμα στο Δυτικό Τέξας. Η εκδίκηση φαίνεται δική τους μέχρι που θα βρεθούν στο στόχαστρο ενός βετεράνου σερίφη που πρόκειται να συνταξιοδοτηθεί και του ινδιάνου βοηθού του.

Το Πάση θυσία του Σκωτσέζου Ντέιβιντ Μακένζι, είναι ένα ατμοσφαιρικό νεο-γουέστερν, βγαλμένο από το κινηματογραφικό σύμπαν των αδελφών Κοέν και την αληθινή Αμερική, όπου ηθικές και οικονομικές αξίες αλλά και παρελθόν και μέλλον συγκρούονται δραματικά. Ο σεναριογράφος Τέιλορ Σεριντάν (Sicario) ρίχνει μια μελαγχολική διαπεραστική ματιά σε μια Αμερική (αλλά και σε έναν κόσμο) που ζει στο έλεος της νέας εποχής – όχι πολύ διαφορετικής από εκείνη που είδε τους Ινδιάνους να χάνουν κάποτε τη γη τους και τώρα βρίσκει τους Αμερικάνους να την χάνουν από τις υποθήκες που αδυνατούν να αποπληρώσουν στις τράπεζες. Γυρισμένο σε ένα απόκοσμο τοπίο κάτω από τον εκτυφλωτικό ήλιο του Τέξας και επενδυμένο από την υπέροχη μουσική των ΝΙκ Κέιβ και Γουόρεν Έλις, το Πάση Θυσία είναι μια ταινία για το έγκλημα, την τιμωρία, την αδελφική αγάπη αλλά και την οικονομική κρίση με ισχυρές δόσεις μαύρου χιούμορ, ένα αυθεντικό νεό-γούεστερν για την Άγρια Δύση της εποχής μας.