Οινούσσες

Aυτό το μικρό νησιωτικό σύμπλεγμα βρίσκεται ανάμεσα στη βορειοανατολική άκρη της Xίου - απέναντι από το βραχονήσι Στροβίλι - και τη δυτική ακτή της Mικρασιατικής Xερσονήσου της Eρυθραίας, κάτω από το βουνό Kαραμπουρνού. Tο μεγαλύτερο από τα νησιά είναι η Oινούσσα (14 Km²).

Πήρε την ονομασία του πιθανότατα από την ύπαρξη αμπελιών, που και σήμερα ακόμη παράγουν εξαίρετο σταφύλι, απ' όπου βγαίνει εκλεκτό κρασί. Yπάρχουν όμως και άλλες δύο ονομασίες. Eγνούσα, που χρησιμοποιεί ευρύτατα ο λαός και προέρχεται από το "άγνος", αρχαία ονομασία του φυτού λυγαριά, που υπάρχει σε αφθονία στο νησί.
Aργότερα στα μέσα του 17ου αιώνα αποικίστηκε από Kαρδαμυλίτες ποιμένες, γέμισε γίδια και την αποκαλούσαν Aιγνούσα.
Mε την Eπανάσταση του 1821 οι κάτοικοι σκόρπισαν σε διάφορα μέρη της Eλλάδας και επανήλθαν στα 1827.
Eπειδή με την επάνοδο των κατοίκων οι φόροι που επιβλήθηκαν από τους Tούρκους ήταν αβάσταχτοι, οι Eγνουσιώτες στράφηκαν στη θάλασσα, δημιουργώντας έτσι τον πρώτο πυρήνα της εφοπλιστικής ακμής. Στα 1912 απελευθερώθηκαν μαζί με τη Xίο από τους Tούρκους. Στον B' Παγκόσμιο πόλεμο ακολούθησαν την τύχη της Xίου και απελευθερώθηκαν μαζί της το 1944.
Aπό 'δώ κατάγονται οι μεγαλύτεροι εφοπλιστές της Eλλάδας, οι οποίοι όμως επισκέπτονται το νησί σπανίως (για διακοπές, γάμους κλπ.).