Αυτοί οι υπέροχοι Κουρουνιώτες – Εγρηγοριανοί

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 17/10/2020 - 08:31

Είναι από τις ωραιότερες περιοχές του νησιού.

Δυό χωριά γατζωμένα στις Βόρειες πλαγιές της Αμανής.

Ο Εγρηγόρος ατενίζει το Αιγαίο έρημος σχεδόν, τα Κουρούνια ας πούμε ότι ακόμα αντέχουν.

Ενδιάμεσα τους ο «Αριούσιος». Αυτός και τα Ιαματικά Λουτρά στα Αγιάσματα, οι δύο φλέβες, που αιμοδοτούν την περιοχή.

Τα Κουρούνια, είναι γνωστά για την πλατεία τους, όπου κανείς μπορεί να δεί τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα της γής.

Οι 9 στους 10 Χιώτες αν έχουν ανεβεί 58 χιλιόμετρα Βόρεια της υδροκέφαλης πόλης, θεωρούν ότι τα Κουρούνια είναι αυτή η πλατεία, 360 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, άντε και ο δρόμος, που οδηγεί τα υπόλοιπα χωριά.

Και όμως πίσω τους βρίσκεται ένα Εκκλησιαστικό Μουσείο, στο παλιό Σχολειό, όπου κανείς μπορεί να δεί μεταξύ άλλων τις απίθανες Αγιογραφίες του Παναγιωτάκη και μπροστά τους η Χωριοεκκλησιά του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου, με την παχιά δροσιά των πλατάνων του.

Αν το ψάξει παραπέρα και πονηρευτεί για … τα Κουρούνια, θα ανακαλύψει ότι είναι δύο, το πάνω χωριό, ο Φτανάδος, για όσους βλέπουν μόνο την επιφάνεια και το Κάτω χωριό για τους… μυημένους.

Όποιος έχει την απορία πως μπορεί να είναι ο… Παράδεισος, πρέπει να αφήσει την πλατεία και να κατηφοριάσει στα Κάτω Κουρούνια.

Μπροστά του θα δεί την λαϊκή σοφία, την λογική της λιτότητας, της πάστρας, την επιτομή της εκμετάλλευσης κάθε κόκκου χώματος. Θα δεί ασπρισμένα σοκάκια, λουλούδια να φυτρώνουν σε γλάστρες, σε… πεταμένες μπότες, να ξεμυτούν μέσα από τα  πιο απίθανα πράγματα, που ο κοινός νούς θα πέταγε στα σκουπίδια. Στα Κάτω Κουρούνια δεν περισσεύει τίποτα και δεν λείπει τίποτα, δεν υπάρχει γωνιά χωρίς πρασινάδα, δεν υπάρχει στροφή χωρίς ευωδιές λουλουδιών, δεν υπάρχει άλλος τόπος στο νησί τόσο καλά κρυμμένος, με τεταμένες όλες τις αισθήσεις.

Γιατί αν η όραση και η όσφρηση οργιάζουν, έρχεται η ακοή να σε αποτελειώσει στην απογείωση. Στα Κάτω Κουρούνια θα ακούσεις τα νερά του χειμάρρου, που σε απόσταση δύο χιλιομέτρων πιο βορεινά εκβάλλει στην παραλία του Γαλάτου, να δένονται με την ασταμάτητη συμφωνική ορχήστρα των αηδονιών.

Αηδόνια στη ζωή μου άκουσα μόνο στις Πλάτρες της Κύπρου και στα Κάτω Κουρούνια, εκεί που λες άσε με Θεέ μου να ακούω, να βλέπω και να μυρίζω.

Συγχωρείστε μου τον μακρύ, μπορεί και ερωτικό πρόλογο, αλλά αυτό το αίσθημα ένοιωσα όταν πήρα στα χέρια μου τρία βιβλία των ανήσυχων πάντα Κουρουνιωτών – Εγρηγοριανών, έκδοση του δραστήριου Συλλόγου τους, που τόσα μας έχουν προσφέρει σε γνώση και λαογραφία από τον περίφημο «Αυλόγυρο» τους, που τα τελευταία χρόνια εκτός από ιδιαίτερα έντυπος είναι και ηλεκτρονικός.

Σε πρώτη ευκαιρία αναζητήστε τα.

«Εφ’ ω ετάχθη», «Γράμματα από την ξενιτιά» και «Νέα Νοταριανά έγγραφα Κουρουνίων και Εγρηγόρου Χίου» όλα με την επιμέλεια και τον σχολιασμό του κοσμήματος της Χιακής δημοσιογραφίας των Αθηνών, που ακούσει στο όνομα Γιάννης Μιχαλάκης.

Στις σελίδες τους περιέχονται πλήθος εγγράφων με ιστορικά, εκκλησιαστικά, εκπαιδευτικά, εμπορικά και προσωπικά στοιχεία, που αποτυπώνουν την ιστορία  αυτού του μικρού τόπου σε μια πολλή  σημαντική περίοδο, μετά την απελευθέρωση του νησιού από τον Τουρκικό ζυγό.

Αναζητήστε τα στο mail: avlogiros@yahoo.gr.

Πρόεδρος του Συλλόγου είναι η Ελένη Μαργέλου και Γραμματέας ο Γιώργος Τόγιας.

 

Υ.Γ.: Επί του προηγούμενου σημειώματος μας, εννοείται ότι η προσφορά και των Νοσηλευτών μας στο Σκυλίτσειο, για την πανδημία του κορωνοϊού δεν υπολείπεται αυτής των γιατρών. Νόμιζα ότι ήταν αυτονόητο αλλά από την αντίδραση που είδα, έσφαλα.

 

Σχετικά Άρθρα