Το Δικαστικό Μέγαρο, το υπάρχον «αχούρι» και το… πείσμα στην πολιτική

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 13/05/2021 - 20:53

Η είδηση αν την δεί κανείς ψυχρά είναι η εξής: Σήμερα, Πέμπτη 13 Μαΐου 2021 παρουσία των υπουργών Υποδομών και Μεταφορών Κώστα Καραμανλή, Δικαιοσύνης Κωνσταντίνου Τσιάρα, και Μεταναστευτικής Πολιτικής και Ασύλου Νότη Μηταράκη, υπεγράφη η σύμβαση ανάθεσης κατασκευής του έργου του νέου Δικαστικού Μεγάρου Χίου.

Το έργο, συνολικού προϋπολογισμού 5,9 εκατ. ευρώ, χρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και θα έχει αποπερατωθεί εντός δύο ετών.

Αν όμως την ίδια είδηση την δεί κανείς… θερμά, κρύβει μεγάλο κόπο, προσπάθεια και το κυριότερο κρύβει… πείσμα και εδώ αξίζει να αναφερθούμε.

Ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες γιατί θα κουράσουμε. Αν η επέκταση του Αεροδρομίου και το Φράγμα Κόρης γεφύρι θεωρούνται έργα ξεχασμένα λόγω… σκουριάς, το νέο Δικαστικό Μέγαρο ήταν έργο χαμένο από χέρι. Εγκατεστημένος εργολάβος που εγκατέλειψε ένα έργο και «φτού και απ’ την αρχή» κι’ αν ξέρει κανείς την γραφειοκρατία του ελληνικού Δημοσίου, μόνο ένας Μηταράκης θα μπορούσε να το ξεκολλήσει.

Και εδώ αξίζει να δούμε την λεπτομέρεια. Από το 1981 που ασχολούμαι δημοσιογραφικά με τα τοπικά μας πράγματα έχω γνωρίσει πολλούς πολιτικούς όλων των παρατάξεων. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, διακρίνονταν για το ήθος τους και έφυγαν από την πολιτική φτωχότεροι απ’ ότι μπήκαν, με μια… λεπτομέρεια, κανείς δεν είχε την επιμονή του Νότη Μηταράκη.

Το βλέπει κανείς βεβαίως και με το προσφυγικό. Οποιοσδήποτε άλλος στη θέση του, θα είχε κατά το κοινώς λεγόμενον «σκάσει». Εκείνος ακούει «τα εξ’ αμάξης» και απτόητος συνεχίζει. Έχω πολλές φορές προβληματιστεί αν το κάνει επειδή το πιστεύει ή αν είναι έτσι ο χαρακτήρας του, αλλά εκείνο που μετράει εν τέλει είναι το αποτέλεσμα και στην πολιτική είναι και αυτό που έχει σημασία.

Επέμεινε λοιπόν στο Δικαστικό Μέγαρο και κατάφερε να το ξεκολλήσει. Ανοίγει έτσι ο δρόμος για την αναβάθμιση των Δικαστικών υπηρεσιών, φεύγει από το αβίωτο κέντρο μια σοβαρή δραστηριότητα και απελευθερώνεται υπέρ του Δήμου Χίου, γιατί δική του ιδιοκτησία είναι, ένα νεοκλασικό κτίριο στην Προκυμαία, που αναπαλαιωμένο θα μπορεί να στεγάσει ας πούμε την Αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου Χίου.

Μακάρι η συνέχεια να είναι η ίδια και για υπόλοιπα, Αεροδρόμιο δηλαδή και Φράγμα.

Με την εμπειρία του χρόνου πλέον και με το ζωντανό παράδειγμα Μηταράκη, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι μεγάλη δουλειά στην πολιτική δεν είναι μόνο η ηθική είναι και το πείσμα.

 

Υ.Γ.: Μπορεί να έχουν άλλο στυλ, δεν της φαίνεται δηλαδή, αλλά το ίδιο πείσμα για το θέμα του Δικαστικού Μεγάρου έδειξε και η Προέδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ανθίππη Ζαννάρα.

 

 

 

Σχετικά Άρθρα