Δουλευόμαστε μεταξύ μας, αλλά τα λουκέτα που θα κρεμαστούν δεν είναι δούλεμα.

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 11/01/2021 - 19:35

Δευτέρα 11/1/21 θέλω να είμαστε σαφείς.

Κρούσμα του νέου κορωνοϊού στο νησί ΕΝΑ.

Τα Δημοτικά Σχολεία άνοιξαν, μάσκες φοράμε όλοι μας και αύριο θα ανοίξει στο Σκυλίτσειο ένα… κουτάκι με εμβόλια, των 5 δόσεων να πρωτο-εμβολιαστούν 200 γιατροί και υγειονομικοί.

Ξεκινάμε δηλαδή με 40 μπουκαλάκια εμβόλια (!!!) που δεν φτάνουν ούτε για το προσωπικό του Νοσοκομείου.

Την ίδια ώρα τα μαγαζιά, οι επιχειρήσεις είναι κλειστές, παραμένουν κλειστές.

Κοντολογίς, στο θέμα των εμβολίων είμαστε… χαλαροί (ας μην εξετάσουμε τώρα το τι και πως) την αγορά όμως την ΕΚΤΕΛΟΥΜΕ, γιατί περί αυτού πρόκειται, περί εκτελέσεως.

Πάμε πάλι.

Δευτέρα 9.45 π.μ. στην οδό Δημοκρατίας, έχει διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα, πάλι κάπου εκτός πόλης είναι ο Κολόμβος, υποτίθεται ότι ισχύει γενικό… απαγορευτικό. Και ότι η Αστυνομία ελέγχει τους… κωδικούς μας.

Λέω λοιπόν και εγώ φωναχτά. Παιδιά θα δουλευόμαστε πολύ καιρό μεταξύ μας;

Κατ’ αρχήν για να ελεγχθεί ο κόσμος που κατεβαίνει, χρειαζόμαστε 500 Αστυνομικούς. Μετά, η πραγματικότητα δεν κρύβεται. Στην αγορά κυκλοφορεί ο καθένας ότι ώρα γουστάρει, δόξα τω Θεώ κωδικοί να φάνε και οι σκύλοι, ψωνίζει ότι θέλει από τα μαγαζιά, που είναι ανοικτά, με μάσκες, με αποστάσεις, με, με, αλλά ψωνίζει.

Και εδώ αρχίζει το μεγάλο... ΚΑΙ. Και οι υπόλοιποι παρακολουθούν παράλυτοι την ΕΚΤΕΛΕΣΗ τους.

Αλήθεια, με πιά λογική μπορεί κάποιος να στηθεί στην ουρά να πάρει ένα κιλό κιμά, τυχαίο το παράδειγμα, και δεν μπορεί στο διπλανό μαγαζί, πάλι ένας – ένας, πάλι όπως τον…κιμά, να αγοράσει ένα ζευγάρι, πάλι τυχαίο το παράδειγμα, παπούτσια;

Εκτός αν πρέπει σώνει και καλά να τα αγοράσει μέσω διαδικτύου. Αλλά και πάλι δεν θα στηθεί στις, τις λες και… ταχύ- μεταφορές, να παραλάβει το δέμα του;

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Δουλευόμαστε μεταξύ μας, μόνο που αυτό δεν είναι παιχνίδι, αυτό θα κλείσει μαγαζιά και σπίτια, θα καταχρεώσει ανθρώπους, θα καταστρέψει την τοπική οικονομία.

Τι πρέπει να γίνει; Μα είναι σαφές και βγάζει μάτι. Ή κλεινόμαστε μέσα και τρέχουμε φούλ τα εμβόλια με τα πάντα κλειστά, σφραγισμένα, ή ανοίγουμε ελεγχόμενα και με όρους και με προφυλάξεις, τα πάντα.

Αλήθεια, τι νόημα έχει να έχουμε ένα μαγαζί κλειστό ένα ανοικτό και να πασαγυρίζουμε με ένα καφέ στο χέρι; Τι νόημα έχει να κάνουμε ουρά στα σουβλατζίδικα, αλλά να μην μπορούμε να καθίσουμε στο τραπέζι; Με ποια κριτήρια και ποιοί είπαν αυτές οι επιχειρήσεις θα σωθούν, θα κουτσοδουλέψουν και οι άλλες (αυτή η καημένη η εστίαση, τι αμαρτίες πληρώνει);

Θα ΕΚΤΕΛΕΣΤΟΥΝ;

Δεν ξέρω, μπορεί να έχω άδικο, αλλά αισθάνομαι ότι υπάρχει μια τεράστια αδικία και ένα βουβό κύμα αγανάκτησης, που δεν ξέρω που και πότε θα ξεσπάσει.

Η κυβέρνηση πρέπει να κάνει κάτι άμεσα. Δυστυχώς εδώ και καιρό δουλευόμαστε μεταξύ μας, αλλά η αγορά δεν παίζει, ΠΕΘΑΙΝΕΙ.

 

Υ.Γ.: Πολύ σωστά το τοποθέτησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην… πρόσκληση Νταβούτογλου να συζητήσουμε πως ακριβώς θα… βιαστούμε.

«Πρέπει να σταματήσουμε, είπε, να παίζουμε τις κουμπάρες».

Σωστά, για την αγορά όμως γιατί δεν λέει το ίδιο;

 

 

Σχετικά Άρθρα