Το ξέρετε ότι δεν γράφω για εμένα και αυτό ισχύει και στο σημερινό σημείωμα και ξέρετε τον λόγο. Στην ουσία δεν γράφω για εμένα και δεν εννοώ την ειδησεογραφία ή τον σχολιασμό της, αλλά και τη συγγραφή. Γράφω γιατί θεωρώ ότι επικοινωνούμε χρήσιμα για το μεγάλο σπίτι μας, για το νησί μας, για τη ζωή μας, που δεν περιλαμβάνει μόνο εμάς, αλλά και αυτούς που έφυγαν και αυτούς που θα 'ρθουν.
Έτσι από σήμερα προστίθεται στη Χιακή βιβλιογραφία άλλο ένα πόνημά μου, άλλη μία σταγόνα ιστορίας, στον τρίτο τόμο της σειράς των εκδόσεων Α.Π. που αυτή τη φορά περιλαμβάνει την δεκαετία 1945–1955.
Αν έχετε διαβάσει τον Α' τόμο θα πληροφορηθήκατε πως ζούσαμε ως… Οθωμανοί υπήκοοι, πως δεχτήκαμε τη λευτεριά μας, πως κλάψαμε τη μάνα μας Σμύρνη, που υποδεχτήκαμε και τελικά γίναμε ένα σώμα γηγενείς και πρόσφυγες.
Στον Β' τόμο ξεδιπλώθηκε η νίκη μας κατά της Ιταλίας, η μαύρη γερμανική κατοχή, η πείνα και η προσφυγιά από την ανάποδη, αφού αυτή τη φορά το δρομολόγιο ήταν Χίος–Τσεσμές.
Και να τώρα στα βιβλιοπωλεία ο Γ' τόμος, που περιλαμβάνει τη δεκαετία 1945–1955.
Σ' αυτόν θα γνωρίσουμε τα μεταπολεμικά χρόνια, την πίκρα του Εμφυλίου, τον αγώνα να στηθούμε ξανά στα πόδια μας, για να 'ρθει ένας σεισμός, να γκρεμίσει ξανά ό,τι κτίσαμε.
Πρόθεσή μου δεν είναι να αναλύσω το νέο αυτό βιβλίο σ' αυτό το σημείωμα. Θα το κάνουν στην παρουσίαση του Γ’ τόμου οι Σταύρος Μιχαηλίδης και Ευτυχία Βλυσίδου, στον ΦΑΡΟ την Πέμπτη 8/1/26 στις 6:30 μ.μ. ημέρα γενεθλίων της ΑΛΗΘΕΙΑΣ, τους οποίους και ευχαριστώ προκαταβολικά.
Όπως ευχαριστώ το προσωπικό της Βιβλιοθήκης «Κοραής», που κάνει ό,τι μπορεί για να με διευκολύνει στο διάβασμα χιλιάδων φύλλων τοπικών εφημερίδων, που αποτελούν την πηγή μου, για να μπορέσω να συμπυκνώσω την ειδησεογραφία άλλης μιας κρίσιμης δεκαετίας. Αυτής που βρεθήκαμε με… δύο μητροπολίτες, αυτής που μεσουράνησαν με την προσφορά τους ο Νίκος Ζορμπάς και ο Λεωνίδας Μπουρνιάς, αυτής που έστησε συμπατριώτες μας στον τοίχο του εκτελεστικού αποσπάσματος για τις πολιτικές τους ιδέες.
Και στον τόμο αυτό που με αφάνταστη υπομονή και επιμέλεια διόρθωσε η Δήμητρα Μιχαηλίδη, ισορροπώντας με επιτυχία ανάμεσα σε δύο γλώσσες, αφού και τη δεκαετία αυτή σε άλλη γλώσσα μιλάγαμε και σε άλλη γράφαμε, ο Γιάννης Παληός και όλη η ομάδα του εκδοτικού οίκου Α.Π. έβαλαν ξανά όλο το μεράκι τους, για να πάρει έντυπη μορφή βιβλίου, άλλη μια ιστορική περίοδος του νησιού μας.
Ένα βιβλίο που δεν θα μπορούσε να βρίσκεται στα ράφια των βιβλιοθηκών και στην καρδιά των αναγνωστών χωρίς τους χορηγούς, που βοήθησαν στην έκδοσή του, τους οποίους επίσης ευχαριστώ.
Για εμένα, με το βιβλίο αυτό κλείνει άλλη μια προσπάθεια κατάθεσης ψυχής και ήδη συγγράφω την επόμενη… σταγόνα.
Γιατί όπως γράφω και στο οπισθόφυλλο του Γ' τόμου: «Αν κάτι μας διδάσκουν αυτές οι… σταγόνες, που φιλοδοξούμε μέσα από τη σειρά αυτών των βιβλίων, να πέσουν στο χώμα της γνώσης και να το ποτίσουν, είναι πως η ζωή είναι ένας συνεχής ανηφορικός αγώνας για την πρόοδο».
ΥΓ. Οι φωτογραφίες του εξωφύλλου του βιβλίου είναι από τους σεισμούς στα Καρδάμυλα του 1949.
