Το εμβόλιο του κορωνοϊού έρχεται της… ανεργίας πότε θα ακολουθήσει;

Γιάννης Τζούμας
Κυρ, 13/12/2020 - 20:33

Μα πως πηδάμε τώρα βήματα;

Εδώ ακόμα δεν βγήκαμε από τα σπίτια μας, ακόμα δεν την έχουμε γλυτώσει, ακόμα δεν ήρθε το εμβόλιο, ακόμα δεν το βάλαμε, θα μιλάμε για την επόμενη μέρα;

Νομίζω πως ναι, κατ’ αρχήν με οδηγό μας την ιστορία. Η ανθρωπότητα δεν περνάει πρώτη φορά πανδημία, δεν μπαίνει πρώτη φορά σε καραντίνα. Ίσα – ίσα που πέρασε χειρότερα χωρίς να υπάρχει καμιά κρατική μηχανή να δίνει μισθούς χωρίς εργασία ή επιστρεπτέες προκαταβολές χωρίς… επιστροφή στους επαγγελματίες, χωρίς να υπάρχει επιστημονική δυναμική να παράγει εμβόλια σε χρόνους ρεκόρ.

Η ιστορία όμως λέει και κάτι άλλο. Σε καμιά πανδημία η οικονομία μετά δεν ήταν η ίδια.

Αυτό που κάνουν οι άτιμοι οι αριθμοί, εκτός ότι είναι αλάνθαστοι, είναι να συσσωρεύονται και κάτι να τους εκτινάσσει και αυτό στην περίπτωση μας είναι ο κορωνοϊός.

Τι λένε λοιπόν, όχι εμείς αλλά οι αριθμοί; Αν τους διαβάσουμε σωστά, θα αντιμετωπίσουμε την μετά κορωνοϊό οικονομία μετά λόγου γνώσεως, αν όχι θα την πατήσουμε.

Κατ’ αρχήν για να προβλέψουμε το μετά προηγείται το σήμερα.

Αυτό μας λέει ότι 800.000 επιχειρήσεις, δηλαδή οι 8 στις 10, που απασχολούν συνολικά 1,5 εκατομμύριο εργαζομένους, συνεχίζουν να ζούν χάρη στα μέτρα Κρατικής στήριξης.

Στο μεταξύ όμως συσσωρεύουν υποχρεώσεις και χρέη, που θα φανούν μόλις η πανδημία θα γυρίσει φύλλο. Αυτό θα γυρίσει και θα γράφει μια λέξη για όλους. Εφιάλτης.

Και για να είμαστε προσγειωμένοι, θα ήταν λάθος να το δούμε από την αρχή της πανδημίας μέχρι σήμερα. Για να φτάσει το εμβόλιο, να γίνει, να αρχίσει να αποδίδει θα έχουμε φτάσει στο 2ο εξάμηνο του 2021. Πού θα είναι τότε τα χρέη και πως θα αντιμετωπιστεί αυτό το… Έβερεστ, που θα δημιουργηθεί;

Ακόμα και αν επιβεβαιωθούν τα πλέον αισιόδοξα σενάρια, να ανασταλεί δηλαδή η πληρωμή των φορολογικών και άλλων υποχρεώσεων για 3 ή και 5 χρόνια, η εμπειρία έχει δείξει ότι αυτή μέθοδος δεν αποδίδει. Ακόμα και με τεχνητό αέρα οι επιχειρήσεις δεν επιβιώνουν, τα χρέη δημιουργούν και άλλα χρέη.

Όσοι βλέπουν ψυχρά τα πράγματα και με οδηγό τους αριθμούς αλλά προ είπαμε και την ιστορία, επισημαίνουν ότι μετά την πανδημία, οι 200.000 επιχειρήσεις από τις 700.000 στην χώρα μας δεν θα ανοίξουν ξανά.

Συνεπώς αντί να κλαίμε, καλό είναι να αναζητούμε από τώρα λύσεις, για την απασχόληση των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων που θα βρούμε μπροστά μας, μετά το εμβόλιο.

Για παράδειγμα, αντί να επιδοτηθούν επιδόματα, που δεν ξέρουμε που θα βρεθούν και ποιος θα τα πληρώσει, θα πρέπει να επιδοτηθεί η επανεκπαίδευση.

Ας πούμε στο νησί μας, η μαστίχα ανοίγει τεράστια παράθυρα στο μέλλον. Για να πετάξουμε σ’ αυτό πρέπει να έχουμε όλο και πιο εξειδικευμένο προσωπικό αλλά και τριπλάσια παραγωγή.

Ένα άλλο παράδειγμα. Δεν αντιμετωπίζεται η μετά κορωνοϊόν εποχή με αυτό το μοντέλο του ΟΑΕΔ. Δεν μπορεί να συσσωρεύονται εκεί άνεργοι για να παίρνουν επιδόματα και ταυτόχρονα επιχειρήσεις να ζητούν εργαζομένους και να μην βρίσκουν.

Θα πρέπει να συνδεθεί η ανεργία με την ζήτηση εργασίας. Ο εργαζόμενος θα πρέπει να έχει ένα αξιοπρεπή μισθό, αλλά και ο άνεργος που στέλνεται για παράδειγμα σε τρείς εργοδότες και δεν στεριώνει ποτέ, να ξέρει ότι επίδομα για να κάθεται κάποιος μονίμως δεν υπάρχει.

Η κουβέντα είναι ατελείωτη και ο χώρος λίγος. Ας λειτουργήσει όμως ως… σπόρος.

Γιατί επαναλαμβάνουμε, από την πανδημία θα ξεφύγουμε, αλλά από τα παρελκόμενα που θα δημιουργηθούν στην οικονομία αν δεν προετοιμαστούμε θα σαρωθούμε.

 

Υ.Γ: Tην ίδια ώρα που συμβαίνουν αυτά, το υψηλό πολιτικό δυναμικό που έχει η χώρα, ασχολείται με τα… κωλόσπιτα του!!!

Σχετικά Άρθρα