Χίος, Σάββατο 4 Απριλίου

Επιτέλους όχι άλλη… μαλάκυνση μέσω του Facebook

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 17/05/2018 - 21:53
αρχείο

Να διευκρινίσω ότι δεν έχω ούτε θα αποκτήσω προσωπική σελίδα μέσω του Facebook.

Αυτό γιατί κανέναν δεν αφορούν τα προσωπικά μου και γιατί ως μέσο έκφρασης έχω δόξα τω Θεώ αρκετό χώρο να διατυπώσω τις απόψεις μου μέσα από την ΑΛΗΘΕΙΑ.

Κατανοώ πάντως απολύτως όσους θέλουν να εκφραστούν μέσα από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, τα οποία είναι χρήσιμα ακριβώς μέσα από την χρήση, που επιλέγει ο καθένας.

Αν δεν υπήρχαν τα μαχαιροπίρουνα θα τρώγαμε απλά με τα χέρια, ένα μαχαίρι είναι χρήσιμο για να κόψει κανείς το ψωμί ή το κρέας του, άνετα όμως κανείς μπορεί να το χώσει και στην κοιλιά του και να κάνει… χαρακίρι.

Μεγάλοι και σπουδαίοι επικοινωνιολόγοι έχουν αναλύσει το φαινόμενο του ενός λεπτού δημοσιότητας, που… δικαιούται ο καθένας. Θυμάμαι παλιά όταν καταγράφαμε γεγονότα για τα Αθηναϊκά κανάλια, που μας έστελναν να καλύψουμε έναν άγουρο θάνατο ή ένα ατύχημα και επέμεναν να μιλήσουμε με συγγενείς πρώτου βαθμού. Εμείς το αρνούμαστε μονίμως, αλλά έβλεπα ότι αν ανοίγαμε τα μικρόφωνα και τις κάμερες ήταν έτοιμοι σαν από… καιρό να μιλήσουν!

Το ίδιο βλέπω καθημερινά στον λίγο χρόνο, που έχω στην διάθεση μου για να περιηγηθώ το Facebook. Από λίγες σοβαρές απόψεις μέχρι επικοινωνία μέσω αδελφών για την μακαρονάδα, που φτιάχνει σήμερα η μια, και την απάντηση της άλλης, δημοσίως εννοείται, να μην ξεχάσει να προσθέσει βασιλικό στη σάλτσα. Από τα γενέθλια του καθενός με τις απαραίτητες φωτογραφίες και βίντεο, την εκδρομή που πήγε, μέχρι και το φρούτο του προσωπικού στίγματος, του τύπου ο Γιάννης Τζούμας, για να μην πω άλλο όνομα αυτή τη στιγμή βρίσκεται για καφέ στην τάδε Καφετέρια.

Και βεβαίως οι έχοντες μυαλό απαντούν… εστήκαμε που πίνεις καφέ εσύ ή γελούν με την γελοιοποίηση των υπολοίπων, να δείχνουν το μοναδικής πάντα ομορφιάς πρόσωπο τους ή να έχουν την έννοια στο κρεβάτι ακόμα του πόνου, να δημοσιοποιούν ακόμα και λεπτομέρειες της θεραπευτικής τους αγωγής.

Κατά μια βάση το Facebook δεν είναι παρά το βλακόμετρο της εποχής, από το οποίο αντιλαμβάνεσαι και την συμπεριφορά και τις κινήσεις των πολιτικών, που έχουν πάντα καλά… ακουστικά, να κάνουν κινήσεις, που εσύ γελάς, αλλά αντιλαμβάνεσαι ότι ανήκεις στο 5% που σε τελική ανάλυση δεν τους ενδιαφέρει αφού το μεγάλο 95% έχει παρόμοιους προβληματισμούς.

Βεβαίως τίποτα δεν είναι τσάμπα. Είναι γνωστό ότι τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης είναι εκ των πραγμάτων οι μεγαλύτεροι ρουφιάνοι, για την Εφορία, για αυτούς που θέλουν να κάνουν μια πρόσληψη και πετάνε το βιογραφικό του υποψηφίου, βλέποντας μέσω του Facebook αν τους κάνει, μέχρι την πώληση δεδομένων, όπου ο άλλος έχει στο πιάτο τα γούστα του πελάτη, οπότε σε περίπτωση, που για παράδειγμα ψάχνει για ποδήλατο, αίφνης και όλως τυχαίως εμφανίζονται στην σελίδα του μάρκες ποδηλάτων.

Ας μην μακρηγορούμε όμως, δεν θα αλλάξουμε εμείς την ροή των πραγμάτων, ούτε μπορούμε να εμποδίσουμε τον άλλο να σφαχτεί με το μαχαίρι του ψωμιού, όμως μπορούμε να βγάλουμε μια κραυγή αγωνίας ειδικά σε μικρές κοινωνίες, όπως την δική μας.

Βάλτε λίγη αυτοσυγκράτηση, κρατείστε κάτι για τον εαυτό σας, μην ξεμπροστιάζεστε έτσι δημοσίως και κυρίως μην κοινοποιείτε προσωπικά σας οικονομικά δεδομένα. Εκτός απ’ το ρεζίλι, που από την ώρα που δεν το αντιλαμβάνεται ο άλλος δεν τον ενοχλεί, θα διαπιστώσουν κάποια στιγμή όλοι ότι η δημοσιοποίηση… κοστίζει.

 

Υ.Γ. Με την… ιερή  φόρα που έχουν πάρει τα στελέχη της Ν.Δ. στη Χίο, ένα πράγμα για παράδειγμα σώζει τον Αιμιλιανό Ευαγγελινό. Να τον χρίσει Αρχοντα Καλλιμασιωτάριο της Μονής Πλακιδιωτίσσης ο παπά Γιώργης Κωνσταντίνου.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 03/04/2020 - 19:29

Μήπως βιαζόμαστε;

Υπάρχει και αυτή η λογική αλλά είναι εσωστρεφής. Γυρίζει δηλαδή την εξάτμιση στο εσωτερικό του οχήματος, με τα γνωστά αποτελέσματα.

Άρα, θα πρέπει να ξεφύγουμε απ’ αυτό υιοθετώντας την λογική της επόμενης μέρας, που δεν ξέρουμε πότε θα έρθει, αλλά θα έρθει.

Όλες οι προσπάθειες γίνονται βέβαια για να είμαστε όλοι εδώ και μετά τον κορωνοϊό και μέχρι στιγμής η χώρα μας τα καταφέρνει καλά, όμως επειδή σε όλα τα σενάρια η ζωή θα συνεχιστεί, το θέμα είναι να μας βρεί καλύτερους.

Το πόσο νευραλγικός είναι ο τομέας της υγείας, δεν θα το πώ εγώ, όπως δεν χρειάζεται να σταθούμε στο γεγονός ότι ήδη έχουμε υψηλό επίπεδο και αυτό δεν αφορά μόνο τον κρατικό τομέα υγείας αλλά και τον ιδιωτικό, Κλινικές, εργαστήρια και γιατρούς.

Όμως σε κάθε περίπτωση η ατμομηχανή είναι το Σκυλίτσειο και εδώ πρέπει να δούμε την επόμενη μέρα σ’ αυτό, που προτίστως είναι θέμα πολιτικής και επίσης ο γράφων δεν είναι ο πλέον αρμόδιος να ομιλήσει.

Απλά μόνο, πολύ απλά και πρακτικά θέλω να καταθέσω μια σκέψη.

Το Σκυλίτσειο, δεν είναι μόνο αυτό τον μήνα σε κατάσταση συναγερμού, αλλά είναι και στον μήνα του… Μέλιτος και επιτρέψτε μου να το αναλύσω.

Οι γιατροί και το προσωπικό είναι για πρώτη φορά ήσυχοι να κάνουν την δουλειά τους.

Το Νοσοκομείο δεν έχει μόνο πρώτη φορά τόση ένταση, έχει και για πρώτη φορά τόση ηρεμία.

Το γιατί είναι σαφές. Γιατί ο κορωνοϊός και τα περιοριστικά μέτρα, κόψανε τα… σούρτα – φέρτα. Γιατί στο Νοσοκομείο πριν μπείς σε ρωτούν γιατί ήρθες. Γιατί κάποιος γιατρός αξιολογεί την περίπτωση σου και ανάλογα πράττει. Γιατί επιτέλους εφαρμόστηκε ότι σε όλα τα Νοσοκομεία του πολιτισμένου κόσμου, κόπηκε ο Νοσοκομειακός… τουρισμός, γιατί κόπηκε η καθημερινή έφοδος των μεταναστών, γιατί σταμάτησε το επισκεπτήριο για ψύλλου… τσίμπημα.

‘Αρα, συνεχίζω τη σκέψη μου, τι μας εμποδίζει την επόμενη μέρα του κορωνοϊού να μην κρατήσουμε τα… καλά του;

Ειδικός ξεκαθαρίζω πάλι δεν είμαι, αλλά αναρωτιέμαι. Αν το αχανές ΙΚΑ λειτουργήσει ως Κέντρο Υγείας πρωτοβάθμιας φροντίδας, με γιατρούς και προσωπικό, που θα μπορούν να κάνουν μέχρι και μικρές χειρουργικές επεμβάσεις. Αν η καθημερινή ουρά του Σκυλίτσειου δια πάσαν νόσον αλλά και δια πάσαν… μαλακίαν γίνεται εκεί, αυτό τι αποτέλεσμα να έχει;

Να ανασάνει το Νοσοκομείο, να περιθάλπει, να αντιμετωπίζει και να θεραπεύει μόνο τα περιστατικά που αξίζουν.

Αυτή τη στιγμή, κακά τα ψέματα. Το Νοσοκομείο δουλεύει και σαν βαπόρι και σαν αεροπλάνο και σαν τραίνο. Όποιος προλάβει μπαίνει, όπου μπαίνει, όπου πάει, τις περισσότερες δε φορές χωρίς να χρειάζεται να ταξιδέψει.

 

Υ.Γ.  Το παραπανίσιο χαλάει το ίσιο. Τι σχέση είχε τώρα με τις απαγορεύσεις το χειμερινό κολύμπι;