Χίος, Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου

"Φτου και βγαίνω" σε 7’’ ή φανάρια για… σκότωμα;

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 21/06/2019 - 23:10

Να ξεκαθαρίσουμε ότι χύθηκε πολύ μελάνι, χρήμα και χρόνος για να γίνει ο Περιφερειακός δρόμος της πόλης.

Βεβαίως έγινε αλά… γκρέκα, δηλαδή αντί να απαλλοτριωθούν εκτάσεις όπου χρειάζονταν, τσιμεντώθηκε ο χείμαρρος Παρθένης κάτι που συνιστά οικολογικό έγκλημα, το οποίο θα πληρώσουν οι επόμενες γενιές, αφού όσα χρόνια και αν περάσουν και όσοι σπουδαγμένοι μελετητές φάνε τα πτυχία τους για το αντίθετο, στο τέλος «ο ποταμός ότι του πάρεις θα στο πάρει».

Αυτό όμως, το έγκλημα επαναλαμβάνουμε έγινε. Τώρα όμως ο δρόμος πρέπει να λειτουργήσει και για να γίνει αυτό πρέπει να συμβαίνουν τρία πράγματα. Να εξυπηρετεί, να είναι ασφαλής και να μην απαξιωθεί.

Τα περί εξυπηρέτησης όμως είναι άμεσα συνυφασμένο με τα επόμενα και εδώ για να αφήσουμε άλλες παραμέτρους αναφερόμαστε στο φανάρι που βρίσκεται στην διασταύρωση του Βαρβασιού, για όσους έρχονται από την θάλασσα, έξω από το CHIOS TECHNOMOTO, για να λέμε… χιώτικα να συνεννοούμαστε.

Αυτό λοιπόν το φανάρι ήταν ρυθμισμένο για να δέχεται μικρό αριθμό οχημάτων, από το μικρό στενό που υπήρχε εκεί πριν ολοκληρωθεί ο Περιφερειακός.

Είτε είναι έτσι, είτε είναι νέο φανάρι αλλά λάθος ρυθμισμένο, σημασία έχει ότι λειτουργεί με τον αστρονομικό αριθμό, πράσινης σηματοδότησης των 7’’ δηλαδή στα απλοελληνικά αφήνει να περάσουν 2-3 το πολύ οχήματα.

Έτσι, ειδικά το μεσημέρι, που η κίνηση είναι στην αιχμή της, ένας οδηγός ξεκινώντας από την Λεωφόρο Ενώσεως για να περάσει τα ΣΟΑ και να… απελευθερωθεί προς τον Βροντάδο δαπανά τουλάχιστον ένα τέταρτο!

Τι σημαίνει αυτό; Ότι την επομένη θα ακολουθήσει την πεπατημένη να κόψει και την κίνηση της… Προκυμαίας.

Έτσι απλά ένα ηλίθιο φανάρι μπορεί να ακυρώσει έναν Περιφερειακό.

Υπάρχει βέβαια και το άλλο, που παρακολουθούν καθημερινά οι καταστηματάρχες και γείτονες της περιοχής. Εκνευρισμένοι οι οδηγοί, αφού ξέρουν τι τους περιμένει γκαζώνουν στο πορτοκαλο…κόκκινο, με αποτέλεσμα το τροχαίο στο σημείο να είναι θέμα χρόνου, με το καλημέρα του Περιφερειακού.

Θα επί τώρα κανείς, προς τι η δημοσιοποίηση;

Μα γιατί όλοι το βλέπουν, όλοι το λένε, όλοι κουνούν το κεφάλι και το δάκτυλο κανείς δεν το λύνει λες και η ρύθμιση ενός φαναριού σωστά είναι τουλάχιστον θέμα της ΝΑΣΑ.

Για να δούμε είναι;

Στα παγκάκια πάντως σήμερα της Απλωταριάς τα… μαγαζιά λειτουργούσαν κανονικά. Κανενός αυτί δεν ίδρωσε και έχει και τόση ζέστη.

 

Υ.Γ. Συμφωνώ ηλίθια φανάρια δεν υπάρχουν, ηλίθιοι άνθρωποι υπάρχουν.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 12/12/2019 - 20:47

Ακούγοντας έξω την βροχή μαζί με τον ήχο του πληκτρολογίου, σκέφτομαι αυτή την επιμονή του Θεού να ρίχνει τουλούμι το νερό, αλλά ούτε δράμι μυαλό.

Μεγάλη… αδικία για την περίπτωση μας.

Ας σκεφτούμε νοερά ότι μόνο με το Φράγμα Κόρης γεφύρι τελειωμένο, κανονικά εδώ και μια πενταετία, θα έπρεπε να ανοίγαμε την βρύση μας και να πίναμε νερό, να πλενόμαστε και να μην έχουμε κάτι κοινό με τις… ρέγκες, να ποτίζουμε χωρίς να ψοφάνε τα φυτά μας, να σταματήσουμε να αλλάζουμε πλυντήρια ανά πενταετία και τέλος να κρατήσουμε φρεναρισμένη την ατομική μας… πέτρα, που κάποια στιγμή θα μας ανοίξει την πόρτα του Χειρουργείου.

Το πρωί κάναμε πλάκα στο ραδιόφωνο ότι επίτηδες δεν έγινε το Φράγμα για να μην τιγκάρει στο νερό και σπάσει και στο διάβα του παρασύρει στη θάλασσα την… επέκταση του Αεροδρομίου και γεμίσει με λάσπες το… νέο Λιμάνι.

Βέβαια η πλάκα αφορά στην ουσία τα χάλια μας και για να μην αδικηθεί κανείς βάζω μέσα και το δικό μας συνάφι.

Σκεφτόμουνα ότι κάθε άνθρωπος, επιχείρηση, τόπος ή χώρα έχουν τους στόχους τους.

Εντοπίως από το 1977 που εκδίδαμε την «Χιακή Φωνή» του Συλλόγου Χίων Σπουδαστών, μέχρι το 1981, αναφέρομαι στο πρόσωπο μου, για να μην ρίξω τις ευθύνες συνολικά, που συνεργαζόμουν με τον «Χιακό Λαό» μέχρι το 1987 που γεννήθηκε η ΑΛΗΘΕΙΑ, πλάκα – πλάκα σε λίγο θα πιάσουμε τον… μισό αιώνα, το νησί ασχολείται με τρείς στόχους, το Φράγμα, την επέκταση του Αεροδρομίου και το νέο Λιμάνι της Χίου.

Αυτό από μόνο του είναι κατάντια, η οποία δεν συμπεριλαμβάνει μόνο τους αιρετούς που πέρασαν ή κυβερνούν σήμερα, αλλά και εμάς τους δημοσιογράφους, που δεν καταφέραμε να λύσουμε ΕΝΑ πρωτεύον πρόβλημα.

Μερικές φορές αναλογίζομαι πως αν οι Εγγλέζοι δεν εντόπιζαν την απλάδα στον Καλαμιώνα, στο Κοντάρι, που η χούντα μετά με συνοπτικές διαδικασίες έκανε αεροδρόμιο και εάν ο τελευταίος Σουλτάνος, ο Αλλάχ να τον αναπαύσει, δεν έφτιαχνε στη Χίο Λιμάνι, μάλλον θα είμαστε χωρίς και αυτές τις υποδομές.

Ας έρθουμε όμως στο σήμερα ενώ η βροχή συνεχίζεται ασταμάτητα.

Από τους τρείς στόχους που παραμένουν, εγώ βλέπω έναν εφικτό, διότι νέο Λιμάνι δεν θα γίνει στον αιώνα τον άπαντα, αφού όλοι λογαριάζουν χωρίς την Εφορία Εναλίων Αρχαιοτήτων, που θα μπλοκάρει τα πάντα λόγω Ναυαρχίδας, ενώ επέκταση δεν θα γίνει ούτε σε 50 χρόνια από σήμερα, αφού η μετατόπιση δρόμου στην θάλασσα θα απαιτήσει επανακαθορισμό Αιγιαλού και παραλίας.

Αυτό λοιπόν, που απομένει και είναι σίγουρα και το βασικότερο, είναι να μην βρέχει ο Θεός και εμείς ποτίζουμε το Αιγαίο, είναι να τελειώσει το Φράγμα.

Εκεί πρέπει κατά τη γνώμη μου να πιέσουμε, εκεί να επικεντρώσουμε τις προσπάθειες μας.

Στην κατάσταση τέλματος, που βρίσκεται, αν δεν το ξεκολλήσουμε, δυστυχώς για τις επόμενες δεκαετίες μια θα είναι η νέα υποδομή, που θα φτιάξει το κράτος για την Χίο, αυτή του υστερόγραφου.

 

Υ.Γ. Καλά το καταλάβατε. Το ΠΡΟΚΕΚΑ στο Αίπος.