Χίος, Κυριακή 16 Ιουνίου

Γιαννάκι δεν θα σε ξαναπάρουν τηλέφωνο οι… Τράπεζες

Γιάννης Τζούμας
Κυρ, 10/03/2019 - 06:51

Κατ’ αρχήν να συλλυπηθούμε την οικογένεια του.

Αυτοί έχασαν κάτι πολύτιμο που δεν αναπληρώνεται. Εμείς οι υπόλοιποι χάσαμε ένα ζωντανό χαμογελαστό παιδί, που είχε στα χείλη πάντα ένα πείραγμα, μια καλή κουβέντα, ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη για τους δύσκολους καιρούς.

Ο Γιάννης Τομάζος σε ηλικία 53 χρόνων μόνο, έπεσε θύμα ενός τροχαίου ατυχήματος, με οδηγό τον ίδιο.

Είδατε τι πεζό που είναι; Εγκαταλείπουμε τη ζωή με απλές διαδικασίες, αφήνοντας πίσω τη σκόνη μας, τους απογόνους μας, όσοι έχουν, και το στίγμα μας μικρό ή μεγάλο.

Και ο Γιάννης με τον οποίο συζητούσα λίγο αλλά ουσιαστικά, στην διαδικασία διαφημιστικής προβολής της επιχείρησης του, πάλευε με νύχια και με δόντια να κρατήσει ζωντανό το γραφείο ασφαλειών αυτοκινήτων που είχε.

Θα ακουστούν πολλά τώρα. Φυσιολογικό για έναν μικρό τόπο, που γνωριζόμαστε από την… περπατησιά. Εφταιγε η ταχύτητα, ίσως ένα ποτηράκι παραπάνω, μπορεί και κάποια στραβοτιμονιά ή μια μηχανική βλάβη, σε κάθε περίπτωση όλοι θεωρούμε πως η «κακιά στιγμή» φταίει και όχι η υπόλοιπη ζωή μας, που είναι πνιγμένη μέσα στο άγχος για την επιβίωση, μέσα από συνθήκες τις οποίες δεν δημιουργήσαμε εμείς.

Ένα τέτοιο αγώνα έδινε καθημερινά ο Γιάννης, όπως το δίνουμε οι 8 στους 10 έλληνες σήμερα, που συνεχίζουμε να επιχειρούμε στον… χώρο Ελλάδα, που θεωρεί την επιχειρηματικότητα ποινικό αδίκημα.

Μια από τις κουβέντες που κάναμε ήταν η αφόρητη πίεση των Τραπεζών, κυρίως με τηλεφωνήματα, όπου μια σπαστική φωνή σε ενημερώνει κατ’ αρχήν ότι η κλήση καταγράφεται και μετά αν κάνεις την βλακεία και κάτσεις και τους ακούσεις, δεχθείς δηλαδή την παρανομία της καταγραφής, σου αρχίζει το παραμύθι των χρεών σου, που δεν τελειώνουν ποτέ.

Παραμύθι γιατί όπως εσύ ήλπιζες πως κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες και τους όρους μπορείς να δανειστείς, έτσι και η Τράπεζα ήλπιζε πως με σχεδόν μηδενική εγγύηση θα πάρει πίσω αυτά που δάνειζε.

Όμως ας μην το αναλύσουμε, άλλωστε οι Τράπεζες είναι ήδη κλειστές εμείς δεν το καταλαβαίνουμε ακόμα. Το πρόβλημα είναι μέχρι να κρεμάσουν και τυπικά το λουκέτο πόσους από μας θα φάνε.

Θυμάμαι τους προβληματισμούς του Γιάννη που είναι και δικοί μου.

Δεν γίνεται ρε φίλε λέγαμε, σου τηλεφωνούν δυό και τρείς φορές την ημέρα, τους το κλείνεις στην μούρη επιμένουν. Τηλεφωνούν το μεσημέρι που μπορεί να ησυχάζεις, τηλεφωνούν την ώρα που έχεις ένα ραντεβού, την ώρα που μπορεί να σε απασχολεί ένα προσωπικό πρόβλημα, μπροστά στο παιδί σου, που αναρωτιέται τι κάναμε επιτέλους και μας τηλεφωνούν ακόμα και στην τουαλέτα;

Μια μέρα μέσα στο χιούμορ πάντα ο Γιάννης, μορφή άμυνας κατά βάθος, μου πετάει το αμίμητο.

_Ρε συ γλύτωσα μια κανένα μήνα κάνε το και εσύ.

Τι ρε Γιαννάκι;

_Δέχτηκα να τους μιλήσω κ.λ.π. καταγραφές κι’ έτσι και τους αμολάω, παιδιά δεν είμαι ο Γιάννης είμαι ο τάδε συγγενής του γιατί ο Γιάννης… συγχωρέθηκε.

Ελα ρε;

_Βρε άκου που σου λέω κάνε το και θα με θυμηθείς.

Οντως  στο επόμενο τηλεφώνημα έκανα τον… αδελφό που δεν έχω και τους δήλωσα ότι ο Τζούμας Ιωάννης  την έκανε για την Κόλαση, συνεπώς απαλλάχτηκα αλλά για κανένα μήνα, γιατί μετά ανακάλυψαν πως ευτυχώς γι’ αυτούς, έτσι νομίζουν, ζώ.

Εβαλα και λίγο καλαμπούρι στο σημείωμα, γιατί έτσι έγινε όντως και γιατί ο Γιάννης είχε το χιούμορ στο τσεπάκι. Όμως εκτός αυτού είχε το τεράστιο άγχος που δημιουργεί το σημερινό οικονομικό σύστημα, που κόβει ζωές στην κυριολεξία, γιατί φορτώνει αβάσταχτα τους ανθρώπους με βάρος που δεν μπορούν να σηκώσουν.

Αντε γεια ρε Γιαννάκι, δεν θα τα ξαναπούμε διαφημιστικά και φιλικά, αυτή την φορά όποιος σηκώσει το τηλέφωνο σου και πληροφορήσει τα κοράκια πως πέθανες θα είναι αλήθεια.

 

Υ.Γ. Αν η Ελλάδα ήταν Χώρα και όχι… χώρος, ένας Εισαγγελέας θα έκοβε με το μαχαίρι στις Τράπεζες την παρανομία και της τηλεφωνικής ενόχλησης και της παράνομης καταγραφής.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 14/06/2019 - 20:04

Αφορμή παίρνω από το ωραιότατο τηλεοπτικό ρεπορτάζ της Βαγγελιώς Αμέντα με επαγγελματίες της Καλουτά, για τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα στην πολύπαθη οδό.

Και παίρνω αφορμή όχι για να αναρωτηθώ μαζί τους, πόσοι πιά περιμένουμε να σκοτωθούν εκεί για να παρθούν μέτρα, εκείνοι έχουν μετρήσει 10 νεκρούς (!) αλλά για να απορήσω πόσοι άλλοι την έχουν γλυτώσει και γιατί.

Χωρίς πολλές περιστροφές καλώ τον Σταμάτη Κάρμαντζη να δεί το σχετικό ρεπορτάζ αλλά να πάει επί τόπου και να δεί το πρόβλημα. Και να το δεί γιατί εκτός των σχεδιασμών υπάρχουν ζητήματα SOS που δεν παίρνουν αναβολή αφού έπρεπε να γίνουν… χθες.

Τα είπαν οι επαγγελματίες και τα έδειξαν.

Χαράδρες από την μια άκρη μέχρι την άλλη, λακκούβες ποσό, κλείσιμο όπως – όπως που όμως δημιουργεί σαμαράκια παγίδες, ανύπαρκτα πεζοδρόμια, στύλοι ακόμα και μισό μέτρο μέσα στο δρόμο!

Αυτά σε μια οδό βαριάς κυκλοφορίας, χωρίς θέσεις στάθμευσης, αν εξαιρέσουμε τον χώρο στα Ταμπάκικα και με Συνεργεία ποσό.

Παρένθεση εδώ. Πριν 20 χρόνια στη διαδρομή από τον Τσεσμέ στα Αλάτσατα μας έδειξαν οι Τούρκοι συνάδελφοι την Βιομηχανική ζώνη της περιοχής, ένα τεράστιο στην ουσία δρόμο εκτός οικιστικού ιστού, που ήταν μαζεμένα όλα τα Συνεργεία.

Επιστροφή στο θέμα μας και στη χρονολογία μας αφού βρισκόμαστε στο 1969 ήτοι 50 χρόνια πίσω από τους γείτονες μας.

Ακόμα όμως και εδώ που βρισκόμαστε θα πρέπει να σταματήσουν τα παιχνίδια τουλάχιστον με την ζωή μας.

Η Καλουτά πρέπει να αποκτήσει σωστό οδόστρωμα. Κάτω απ’ αυτό να περνούν σωληνώσεις για υποδοχή καλωδίων, αποχετεύσεων κ.λ.π. Όποιος τολμήσει να ακουμπήσει πληγώνοντας τον δρόμο να πηγαίνει αυτόφωρο Παρασκευή μεσημέρι και να εξέρχεται Δευτέρα πρωϊ. Η οδός πρέπει να αποκτήσει πεζοδρόμια και η ΔΕΗ να μεταφέρει τους στύλους «όπου την πάρει».

Τέλος πρέπει επιτέλους να ξεκινήσει σοβαρά η διαδικασία μεταφοράς των Συνεργείων εκτός οικιστικού ιστού. Θα κάνει καλό στην πόλη θα κάνει καλό και στους επαγγελματίες.

Πάμε τώρα ξανά στο…1969.

Και τίνος είναι ο δρόμος, του Δήμου ή της Περιφέρειας, τίνος είναι η αριστερή μεριά και τίνος η δεξιά; Όποιος γελάει με αυτά τον παραπέμπομε στην δήλωση του Αντιδημάρχου Γιώργη Μπλελέγρη, που απαντώντας στην καρατόμηση των ευκαλύπτων στο Πυργί ξεκαθάρισε ότι ο Δήμος κλάδεψε αυτά που ήταν στο δικό του πεζοδρόμιο γιατί το απέναντι ήταν της Περιφέρειας.

Μια κοινωνία με τέτοιες μαλθακισμένες νομοθεσίες, νοοτροπίες και αντιλήψεις και λειτουργία περιμένομε να μην θρηνεί νεκρούς από πλάκα;

Συνεπώς μεγάλη μας σκασίλα τι ανήκει και σε ποιόν. Κυβερνήτης του τόπου δεν δήλωσε ο Σταμάτης Κάρμαντζης; Ο Κυβερνήτης συνεννοείται, στην περίπτωση μας με την Περιφέρεια, αν δεν μπορεί να συνεννοηθεί τους… χαιρετά και προχωρά.

Αν δεν πάρουμε μέτρα χθες στην Καλουτά θα θρηνήσουμε και άλλα παιδιά, τα παιδιά μας.

 

Υ.Γ. Γνωρίζω ότι υπάρχει και ο παράγων ταχύτητα. Όμως οι νέοι καλώς ή κακώς δεν οδηγούν γαϊδάρους. Τα οχήματα αναπτύσσουν ταχύτητες, το γκάζι είναι γλυκό. Να συμβουλεύουμε τα παιδιά να μην τρέχουν, να το ελέγχει η τροχαία, αλλά εδώ μιλάμε παιδιά ότι στην Καλουτά εγώ που περνάω με ποδήλατο κάνω την προσευχή μου.