Χίος, Τρίτη 15 Οκτωβρίου

«Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;»

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 25/06/2019 - 07:43

Όχι δεν θυμηθήκαμε τον πρώτο στίχο του… εθνικού ύμνου της δικτατορίας 4ης Αυγούστου του 1936, άλλωστε σ’ αυτή τη χώρα ποιός ασχολείται με ιστορία, αλλά να, τον προτιμήσαμε έναντι του άλλου που μας ήρθε στο μυαλό «Χαζά παιδιά χαρά γεμάτα».

Και αυτό γιατί μόνο δεν δάκρυσαν από χαρά αρθρογράφοι του Αθηναϊκού τύπου για την μεγάλη νίκη του δημοκρατικού Εκρέμ Ιμάμογλου έναντι στην ουσία του Ταγίπ Ερντογάν στις Δημοτικές εκλογές στην Κωσταντινούπολη.

Και τα… δάκρυα δεν είχαν σχέση με το γεγονός, ότι επιτέλους ο Σουλτάνος πήρε ένα μήνυμα, τουλάχιστον να μάθει να χάνει, ούτε είχαν σχέση με το αυξημένο βάρος της Πόλης των 10 εκατομμυρίων, μόνο ψηφοφόρων, αλλά για το γεγονός ότι ο Ιμάμογλου έχει πιο… φιλελληνικές θέσεις από τον Ερντογάν.

Η θέση αυτή και τα… δάκρυα που χύθηκαν αν μη τι άλλο δείχνουν άγνοια των αρθρογράφων για την πολιτική κατάσταση στην γείτονα.

Άγνοια κατ’ αρχήν του Κόμματος από το οποίο προέρχεται και στηρίζει τον Ιμάμογλου. Είναι το υποτίθεται προοδευτικό Κόμμα των Κεμαλιστών, αυτό που κάθε τρείς και λίγο εγκαλεί τον Ερντογάν γιατί δεν έχει… απελευθερώσει ακόμα τα νησιά του Αιγαίου, που κατέχει… παράνομα η Ελλάδα, παραβιάζοντας μάλιστα την Συνθήκη της Λωζάνης εξοπλίζοντας τα.

Άγνοια τέλος του γεγονότος ότι στην Τουρκία δεν υπάρχει ατομική ή Κομματική εξωτερική πολιτική, υπάρχει εθνική εξωτερική πολιτική.

Δεδομένων λοιπόν αυτών καλά είναι να κρατάμε μικρό καλάθι για τον κάθε Ιμάμογλου γιατί την εισβολή στην Κύπρο δεν την έκαναν οι Ισλαμιστές αλλά ο… αριστερός Ετσεβίτ.

Επίσης καλά είναι εξετάζοντας τα γεγονότα στην Τουρκία, γιατί μάλλον ξεχάσαμε το… γεωτρύπανο, να σταματήσομε να κοιτάμε τον… αφαλό μας αλλά να δούμε το γενικότερο περιβάλλον μέσα στο οποίο εξελίσσονται.

Κατ’ αρχήν να μην θεωρούμε δεδομένο ότι δεν θα τα βρούν Τράμπ – Ερντογάν και οι… γαμπροί αυτών, εκκρεμεί μια συνάντηση των πρώτων ενώ μπορεί να την πραγματοποίησαν ήδη οι… δεύτεροι.

Δεύτερον, μην θεωρούμε δεδομένο ότι θα φαγωθούν για τους S400 γιατί ο Τράμπ με τον Πούτιν τα βρίσκουν μια χαρά. Εκεί που δεν τα βρεί καλά ο πρώτος είναι με το Ισραήλ αφού οι Ρωσικοί πύραυλοι για… χάρη του αγοράστηκαν.

Αυτό θα αποβεί καθοριστικό και έχει σχέση με τον «πόλεμο του πετρελαίου» και όποιος αποκλείει πόλεμο ΗΠΑ – Ιράν μέσα στο καλοκαίρι απλά είναι αφελής.

Με δεδομένη την ιδεολογική και θρησκευτική «κολεγιά» Τουρκίας – Ιράν, το Ισραήλ γνωρίζει πως η μόνη πόρτα όχι μόνο ενεργειακής εξόδου, που έχει είναι η Κύπρος και η Ελλάδα.

Γι’ αυτό ακριβώς και μας αγάπησαν τελευταία, αφού έχουμε πεί πως μεταξύ κρατών υπάρχουν μόνο… συμφέροντα.

Τώρα θα έχει η Ελλάδα την ετοιμότητα και την πονηριά να το εκμεταλλευτεί αυτό;

Θα δείξει από την επόμενη Κυβέρνηση, όπως θα δείξει αν ο Κυριάκος θα σπάσει αυγά.

Για παράδειγμα αυτά δεν γίνονται όταν είσαι… ξεβράκωτος. Η πρώτη κίνηση που πρέπει να κάνει είναι η ανανέωση… χθες του στόλου. Η Ελλάδα είναι νησιωτική χώρα, χωρίς στόλο θα ήταν σήμερα στη… Λάρισα. Η Ελλάδα χωρίς νησιά και στόλο θα είναι γαλανόλευκα… Σκόπια. Το δεύτερο θα πρέπει να είναι η ουσιαστική υποχρεωτική στρατιωτική θητεία 18 τουλάχιστον μηνών. Το τρίτο η ενίσχυση του Διπλωματικού Σώματος με τα καλύτερα μυαλά της χώρας.

Αν δεν γίνουν αυτά θα περιμένουμε μονίμως ένα «θερμό επεισόδιο» και όπως επιτυχημένα γράφει ο συμπατριώτης μας Κώστας Μαρδάς, που έπρεπε σήμερα να διδάσκει στην Σχολή Διπλωματών και στην Σχολή Εθνικής Αμυνας, τα σύνορα μας θα βρίσκονται μονίμως… δυτικότερα.

Υ.Γ. Την ερχόμενη εβδομάδα σε Σύνοδο στο Μπαχρέιν οι ΗΠΑ θα παρουσιάσουν το ειρηνευτικό σχέδιο τους για το Μεσανατολικό, ύψους 50 δις. δολαρίων σε βάθος 10ετίας.

Συμμετέχουν όλες οι χώρες του κόλπου πλην εννοείται του Ιράν και των… Παλαιστινίων.

Κεντρικός εισηγητής και μυαλό της Συνόδου ο Τζάνερ Κούσνερ… γαμπρός του Αμερικάνου Προέδρου.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 15/10/2019 - 21:35

Η Χίος πάντως λέγεται Σακίζ, μαστίχα δηλαδή, καθαρό, τα υπόλοιπα… ψιλά θα τα βρούμε.

Όπως θα βρεί και η Κυβέρνηση την άκρη με τον ΦΠΑ. Ακόμα είναι… μικρή, αλλά να δούμε για πόσο ακόμα θα γίνεται επίκληση του… νεαρού της ηλικίας της.

Ας γίνομε σαφέστεροι. Ο Νότης Μηταράκης, ο Χιώτης Βουλευτής της Ν.Δ. είναι ένας έμπειρος πολιτικός και καλός υπουργός. Αποτελεσματικός αεικίνητος και καλός επικοινωνιακά, αλλά στον «σκληρό» πυρήνα των οικονομικών αποφάσεων της Κυβέρνησης δεν είναι. Παρά ταύτα, προφανώς ρώτησε και έτσι είπε στην συνάντηση, που είχε με τους Επαγγελματοβιοτέχνες, ότι ο ΦΠΑ θα παραμείνει μειωμένος στα νησιά λόγω των μεταναστευτικών ροών.

Αυτό το έλεγε και ο… Σύριζα, αλλά ας κάνουμε ότι δεν το καταλαβαίνουμε, αφού αν αυτό τους βολεύει, να το βαφτίζουν έτσι δηλαδή, ας το κάνουν, η ουσία δεν αλλάζει, το μεταναστευτικό θα είναι πρόβλημα της ερχόμενης εικοσαετίας.

Το πρόβλημα είναι αλλού. Αν δεν αλλάξει κάτι, είπαμε ο Μηταράκης στον «σκληρό» πυρήνα δεν είναι, και μείνουμε στο «δια ταύτα» μαζί με το 17% παραμένει και το Παγκόσμιο επίτευγμα του Σύριζα, που μόνο με ιατρικούς όρους ερμηνεύεται, γιατί πολιτικά κι οικονομικά θα χαρακτηριστεί χειρότερα, του ΦΠΑ 24% στα μικρονήσια.

Προσέξτε, εδώ το θέμα είναι πολιτικό και όχι οικονομικό, γιατί πρώτον δεν έχει φορολογική βάση και δεύτερον γιατί η απόδειξη στα μικρά νησιά έχει καταργηθεί από την εποχή της… Οθωμανικής κυριαρχίας.

 Αρα, άρα το πρόβλημα είναι κατά πόσο κατανοεί το Κουβέρνο, ότι τα νησιά για να τα κρατήσει στην ελληνική επικράτεια πρέπει να κατοικούνται. Και νησιά είναι θα …κατοικούνται, αλλά το τι γλώσσα θα μιλιέται, με τα μυαλά που κουβαλάμε, εγώ το χέρι μου στη φωτιά δεν το βάζω.

Εδώ χρειάζεται λίγο η προσοχή σας, να ανοίξουμε μια μεγάλη αλλά ουσιαστική παρένθεση.

Στο Ομήρειο συνεχίζεται η έκθεση για τη Μικρασία από το Φεστιβάλ «Ιωνία». Βλέποντας την προχθές ο παρατηρητικός Πολιτικός Μηχανικός Κώστας Χαλιορής, με προέτρεψε να δώ μια εφημερίδα της Σμύρνης του 1895 (Αν δεν κάνω λάθος ήταν η Αρμονία). Εκεί λοιπόν αναφερόμενη στον πολιτική της Κυβέρνησης (στον Σουλτάνο δηλαδή) είχε την επισήμανση ότι πρέπει να γίνει κάτι με τους αδελφούς μας (τους Τούρκους) στην Συρία.

Ε, ένα αιώνα και βάλε μετά, ο Ερντογάν το πραγματοποιεί.

Οι Μικρασιάτες συμβούλευαν ότι ο Τούρκος πιάνει τον λαγό με τον… αραμπά, σιγά – σιγά, δεν τον κυνηγά γιατί θα φύγει, τον αφήνει να ησυχάσει και την κατάλληλη στιγμή γίνεται… στιφάδο.

Στον Τουργκούτ Οζάλ αποδίδεται σε απλή μετάφραση η ρήση, ότι δεν χρειάζεται η Τουρκία να κάνει πόλεμο για τα νησιά του Αιγαίου, η Ελλάδα θα το διαλύσει το μαγαζί μόνη της.

Ε, τώρα παρακολουθούμε την… διάλυση.

Αντιγράφω από το βιβλίο του δικού μας Κώστα Μαρδά «ΠΡΟ ΙΜΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ» που αν είμασταν οργανωμένο Κράτος θα το βάζαμε υποχρεωτικό εξεταζόμενο μάθημα στις Διπλωματικές Σχολές και στις Σχολές των Ενόπλων δυνάμεων.

1976 ετήσια Σύνοδος του ΟΗΕ. Ο υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας Δημήτριος Μπίτσιος, ανέπτυσσε τις θέσεις της χώρας μας, για το δικαίωμα άμυνας των νησιών του Αιγαίου, μετά την εισβολή στην Κύπρο (Η Συνθήκη της Λωζάνης θέλει τα νησιά χωρίς στρατό) και ο Τούρκος ομόλογος του, Ισχάν Τσαγλαγιαγκίλ για να κατατοπίσει τους συνομιλητές και ακροατές του, σημειώνει ενημερωτικά, ότι μιλάμε για κάποια νησάκια με πληθυσμό 300.000 κατοίκων έναντι των 10.000.000 της παράκτιας περιοχής της Τουρκίας.

Τότε, το 1976. Σήμερα μόνο η Σμύρνη ξεπερνά τα 5.000.000 και σε 50 χρόνια από σήμερα  (0… αραμπάς, που λέγαμε) η Ελλάδα θα είναι, αν δεν γίνει θαύμα και αλλάξουμε μυαλά, 6.500.000. Η αναλογία το 1950 ήταν 1 έλληνας, 2,5 τούρκοι, σε 50 χρόνια από σήμερα θα είναι 1 έλληνας, 13 τούρκοι.

Συνεχίζουμε όμως πάντα με το βιβλίο του Μώστα Μαρδά. Πηδάμε χρόνια και πάμε στο 1985. Στις 14 Ιουνίου 1985 «Ο Τούρκος πρωθυπουργός Τουργκούτ Οζάλ σε έγγραφο του στο υπουργείο Εσωτερικών, παρήγγειλε νέους χάρτες για το Αιγαίο χωρίς σύνορα και δίχως την αναγραφή «Ελλάδα» πάνω στα νησιά του Αιγαίου… δίνοντας εντολή να αναγράφεται η λέξη «Ελλάδα» μόνο επί της Ηπειρωτικής.

Ε, 34 χρόνια μετά, ο Ερτνογάν εμφανίστηκε πριν ένα μήνα σε μια ομιλία του σε Στρατιωτική Ακαδημία, με ένα χάρτη πίσω του, που έγραφε «Ελλάδα» εκεί που είχε πεί ο… Οζάλ.

Μεγάλη παρένθεση τέλος. Η κυβέρνηση αυτή έχει την ευκαιρία να κάνει τη διαφορά θεσπίζοντας μηδενικό ΦΠΑ στα μικρονήσια. Είναι η τελευταία ευκαιρία να τους δώσει ζωή αλλιώς ας αρχίσει το καθάρισμα των κρεμμυδιών, απαραίτητων αν δεν κάνω λάθος για το… στιφάδο.

 

Υ.Γ. Αν υπάρχει μια ελπίδα αυτή περνάει μέσα από τους τούρκους δημοκράτες, που βρίσκονται κυρίως στην «Γκιαούρ» την άπιστη Σμύρνη και με τους οποίους θα πρέπει να έχουμε τις πιο φιλικές σχέσεις που γίνεται.