Χίος, Πέμπτη 2 Ιουλίου

Μια βόλτα στα… περίχωρα της ΒΙΑΛ

Γιάννης Τζούμας
Δείτε το ΒίντεοΔείτε τις Φωτογραφίες
Πέμ, 09/01/2020 - 20:23

Ελάτε σήμερα να ξεφύγουμε από το καθημερινό μας χρονογράφημα.

Ελάτε να πάμε νοερά μαζί σε ένα ρεπορτάζ στα… περίχωρα της ΒΙΑΛ, εκεί που ζούν σήμερα πάνω από 5000 άνθρωποι.

Βοηθός μας οι φωτογραφίες που ακολουθούν.

Αφήστε όμως να εξηγήσω τι εννοώ… περίχωρα, διότι είναι ενδεικτικό του παλιού σχεδιασμού του προσφυγικού, που δυστυχώς παραμένει ό ίδιος, εκτός αν η σημερινή Κυβέρνηση περάσει από τα λόγια στην πράξη.

Η ΒΙΑΛ είναι ένας στεγασμένος χώρος, που φιλοξενούσε αρχικά μέχρι και 1000 άτομα, μαζί με τους οικίσκους που προστέθηκαν.

Έκτοτε ο αριθμός αυξομειώνεται, την κάνουλα την γυρίζει ο Ερντογάν.

Όμως δεν φταίει για το δικό μας μπάχαλο.

Σε τι συνίσταται αυτό;

Στο ότι σταδιακά σε όλους τους στεγασμένους χώρους της ΒΙΑΛ βρέθηκαν διάφορα γραφεία υπηρεσιών, που μαζί με την περίφημη αποθήκη του Δήμου στην ουσία έχουν εκτοπίσει τους ανθρώπους στις λάσπες.

Τι γίνεται λοιπόν στην πράξη; Απλώνονται και τσαντιρώνουν μέσα στα χωράφια των άμοιρων Χαλκούσων, που έχασαν εν ψυχρώ την περιουσία τους.

Δείτε λοιπόν με προσοχή τις φωτογραφίες. Είναι σημερινές και αποτυπώνουν την υπάρχουσα κατάσταση.

Μια απέραντη παραγκούπολη, που την ακούς και την… μυρίζεις.

Η πρώτη εντύπωση είναι ότι ακούς αμέτρητες παιδικές φωνές. Παιδιά, αμέτρητα παιδιά παίζουν τώρα με αυτές τις καιρικές συνθήκες με… σαγιονάρες μέσα στις λάσπες και στα κάτουρα.

Αντί να βρίσκονται μέσα σε μια σχολική αίθουσα να μαθαίνουν ελληνικά, πολλά μας μίλησαν στη γλώσσα μας κι’ ας μην τους την διδάξαμε, βρίσκονται να… βοσκούν στα χωράφια.

Η δεύτερη εντύπωση είναι τα κάτουρα, η ανθρώπινη αποφορά, που σπάει τη μύτη.

Το μυστικό μας το είπαν. Κατουρούν και όχι μόνο εκεί κοντά που… κοιμούνται γιατί απομάκρυνση από τη σκηνή σημαίνει και άλλος ένοικος, που ξαφνικά είδε ανοικτά και μπήκε.

Αποφορά λοιπόν και λασπουριά, ρούχα απλωμένα στα δένδρα, άνθρωποι χωμένοι στη γή σαν τα ποντίκια, αυτοσχέδιες φωτιές, αυλάκια παντού γεμάτα νερά, κάτουρα, σκουπίδια, λάσπη, λάσπη, λάσπη και πάλι λάσπη.

Δεν περιγράφω άλλο, ας μιλήσουν οι φωτογραφίες.

Και επειδή θα ακουστούν πάλι διάφορα και θα συνεδριάσει ξανά – μανά το Δημοτικό Συμβούλιο κ.λ.π. θα πω και εγώ μια γνώμη και ας… σταυρωθώ.

Υπάρχει ένα κυβερνητικό σχέδιο που μέχρι στιγμής δεν είδαμε.

Δεν τα ξέρουμε όλοι όλα και είναι σίγουρο ότι το πρόβλημα δεν το θέλουμε στην πόρτα μας.

Αυτή όμως η κατάσταση δεν πάει άλλο. Δεν μπορούν να ζούν άνθρωποι έτσι, δεν μπορεί άλλο το Χαλκειός να σηκώνει αυτό το σταυρό.

Από την άλλη μια πόλη 4000 ανθρώπων, δεν μπορεί να την αντέξει το νησί και αυτή δεν μπορεί να είναι στο χειρότερο κλιματολογικά σημείο της.

Άλλωστε ο Κυβερνητικός σχεδιασμός δεν αφορά μόνο τις κλειστές δομές.

Προηγούνται, έλεγχος συνόρων, γρήγορη απονομή ασύλου, μεταφορά στην ενδοχώρα και… Κλειστές δομές.

Έχουμε Ιανουάριο, έχουμε σχεδόν τρείς νεκρούς μεταφορικά μήνες. Ας αδειάσει το νησί και ας γίνει μια κλειστή δομή 500 – 1000 ανθρώπων εκεί που θα πούμε.

Άν δεν πούμε, πρέπει να το πεί η Κυβέρνηση. Αλλιώς συγνώμη που το λέω φωναχτά, λέμε όλοι ΒΙΑΛ ή μάλλον… περίχωρα της ΒΙΑΛ.

 

Υ.Γ. Ξαναδείτε τις φωτογραφίες.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 01/07/2020 - 18:10

Θεωρητικό το ερώτημα ικανό όμως να μας ταρακουνήσει ότι δεν θα είμαστε πάντα… τυχεροί.

Γιατί σ’ αυτήν την πυρκαγιά στους Βαβύλους είμαστε.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Εκδηλώθηκε στις 10.30 π.μ. μια ωραία ώρα για την ιδανική κινητοποίηση όλων, από τον κρατικό μηχανισμό μέχρι τους κατοίκους.

Για σκεφτείτε αντί για 10.30 το πρωϊ να εκδηλώνονταν 10.30 το βράδυ;

Αμέσως μετά εκδηλώθηκε με σχεδόν άπνοια.

Για να φανταστούμε την ίδια πυρκαγιά με 7-8 μποφόρ Βορείους ανέμους;

Συνεπώς, επειδή δεν θα είναι η μοναδική πυρκαγιά του καλοκαιριού, ας σημειώσουμε μερικά πράγματα και ας πάρει ο καθένας τις ευθύνες του.

Επίσημο πόρισμα για την αιτία της πυρκαγιάς των Βαβύλων δεν υπάρχει.

Ποιός όμως θα πείσει όχι τους κατοίκους της περιοχής, αλλά κάθε λογικό άνθρωπο ότι αυτή είναι άσχετη με το άπλωμα του ΚΥΤ της ΒΙΑΛ, που οι σκηνίτες όσο και αν φαίνεται παράξενο είναι πιό κοντά στους Βαβύλους παρά στο… Χαλκειός;

Άρα, δεν μπορούμε να συζητάμε με την παραμονή αυτού του υπερπληθυσμού. Στην Χίο έχουμε μηδενικές ροές εδώ και ένα δίμηνο. Εδώ το υπουργείο Μετανάστευσης παίρνει άριστα. Όμως τι βαθμό παίρνει για τον πληθυσμό που παραμένει;

Αν, αν λέμε συνεχιστεί η ίδια μηδενική ροή, μέχρι ας πούμε τον Δεκέμβριο του 2020 με πιά λογική η ΒΙΑΛ θα πρέπει να έχει 5000 ανθρώπους και όχι 1000;

Αμέσως μετά και εδώ φαίνεται ότι ο Δήμαρχος Χίου, όπως προκύπτει από δηλώσεις του, παίρνει την κατάσταση πάνω του, θα συζητάμε επ’ άπειρον για την αντιπυρική ζώνη της ΒΙΑΛ; Ότι αποφασίστηκε πρέπει να γίνει. Η περιοχή πρέπει να καθαριστεί και να… ξυριστεί. Οι δε έτσι κι’ αλλιώς θιγόμενοι κάτοικοι να αποζημιωθούν.

Όμως αν δούμε μόνο την ΒΙΑΛ, συγνώμη αλλά κάνουμε ότι και η… στρουθοκάμηλος.

Αλήθεια, ποιός θα στείλει το παιδί του σε κατασκήνωση στα Σκλαβιά, με αυτή την κατάσταση, που είδαμε εμείς σήμερα;

Ο κύριος Βουράκης θα δώσει άδεια πυροπροστασίας, επειδή πέριξ των κατασκηνώσεων θα υπάρχουν όχι τυπικά αλλά ουσιαστικά πυροσβεστικές φωλιές. Να σβήσουν τι;

Το δάσος των Σκλαβιών υπάρχει σήμερα μόνο από τύχη. Τα κλαδιά όχι ακουμπούν το ένα το άλλο στην άλλη άκρη του δρόμου, στην ουσία έχουν εξαφανίσει τους δρόμους.

Αν ω μη γένοιτο εκδηλωθεί πυρκαγιά εκεί με αέρα, η φωτιά σε 15’ λεπτά θα τα έχει κάνει όλα στάχτη από τους Βαβύλους μέχρι το Θολόποταμι.

Αν υπήρχε βέβαια οργανωμένο κράτος, θα βάζαμε τους φιλοξενούμενους στο ΚΥΤ έναντι τουλάχιστον της δωρεά τροφής τους να έχουν… γλύψει όχι μόνο τα Σκλαβιά αλλά και άλλους δασικούς πυρήνες.

Κάτι τέτοιο όμως δεν υπάρχει.

Άρα, άρα ας μην βαυκαλιζόμαστε και συγχαίρομε αλλήλους, γιατί τα καταφέραμε στην φωτιά των Βαβύλων.

Βεβαίως και δεν μηδενίζουμε τίποτα, βεβαίως και καταφέραμε όλοι μαζί, αλλά κυρίως είμαστε τυχεροί, αλλά αυτό δεν είναι δεδομένο και για την επόμενη πυρκαγιά, που καραδοκεί.

 

Υ.Γ: Δεν φοβερίζω κανέναν, δεν υποκαθιστώ κανέναν, λέω ευθαρσώς και υπογράφω την άποψη μου. Δεν θα έστελνα υπό αυτάς τας συνθήκας το παιδί μου σε κατασκήνωση στα Σκλαβιά.