Μητσοτάκης αλλά… Οδυσσέας

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 18/05/2022 - 20:31

Φυσικά και γνωρίζω τα πλήρη στοιχεία του Πρωθυπουργού μας, αλλά ας μου επιτραπεί να του αλλάξω λίγο το μικρό όνομα, γιατί αυτόν μου θύμισε κατά την διάρκεια της εμβληματικής του ομιλίας στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, για την οποία αισθάνομαι την ανάγκη να καταθέσω ότι θα πρέπει κανείς να είναι αρρωστημένα μικρόψυχος για να μην νοιώθει υπερήφανος σαν Έλληνας.

Υπερήφανος, γιατί ο Μητσοτάκης μέσω της κίνησης αυτής δεν ξεδίπλωσε μόνο ικανότητες πολιτικού διεθνούς εμβέλειας, αλλά φανέρωσε τις ικανότητες του Οδυσσέα, την εξυπνάδα, την ευρηματικότητα, την προσαρμοστικότητα, την ευθύτητα του ανθρώπου, που ξέρει που βρίσκεται και τι εκπροσωπεί.

Ήξερε σε ποιούς απευθύνεται, ήξερε ότι για να πλησιάσεις ένα μέγεθος όπως η Αμερική, δεν θα πρέπει να το… κοντύνεις, αλλά να φέρεις στα μέτρα του τον πολιτικό σου λόγο, να του μιλήσεις στην γλώσσα των αξιών.

Γι’ αυτό και τους μίλησε για την Δημοκρατία, για την ειρήνη, για τις συμμαχίες, για την θέση της γυναίκας στην κοινωνία, για το κράτος δικαίου.

Τους μίλησε ως έξυπνος Οδυσσέας και στην ουσία τους ξεδίπλωσε την Πολιτεία του Πλάτωνα, προτού κάνει ευθέως αναφορά σε αυτόν.

Δεν ήταν μόνο η γλώσσα του σώματος, που δεν κρύβεται, δεν ήταν μόνο τα χειροκροτήματα της Νάνσι Πελόζι και της Κάμαρα Χάρις, δύο ασύλληπτων πολιτικών μεγεθών, ήταν και το γεγονός ότι ήξερε άριστα ότι απευθύνεται σε ένα ακροατήριο με γνώσεις αρχαίας ελληνικής παιδείας, που τουλάχιστον σε οκτώ από τα πλέον άριστα Πανεπιστήμια του (προσοχή μην τα μπερδεύομε με τα δικά μας Πανεπιστημιο…χανεία) υπάρχουν στις προμετωπίδες τους ατόφιες φράσεις της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.

Με βάση λοιπόν αυτή τη λογική των αξιών και του οικείου στην ελίτ της Αμερικής Πλάτωνα, πέρασε στο επόμενο βήμα, που δεν ήταν άλλο από τον ξεκάθαρο πολιτικό λόγο, με αναφορές στα σύγχρονα διεθνή προβλήματα, αλλά με παρεμβολές που πέρναγαν από το Κυπριακό και έφταναν στο Ουκρανικό, μην αφήνοντας έξω ούτε τα… κλεμμένα μάρμαρα του Παρθενώνα.

Ο συσχετισμός που έκανε μεταξύ Ελλάδας – Ουκρανίας και Μεσολογγίου – Μαριούπολης ξεδίπλωσε σε διεθνές επίπεδο έναν πολιτικό, που όπως σημειώσαμε και στον τίτλο τον… αδικεί το μικρό του όνομα.

Και το κυριότερο, ανέλυσε με τον πιο κατανοητό τρόπο, ότι είμαστε στο πλευρό των ΗΠΑ όχι γιατί είμαστε δεδομένοι αλλά γιατί παλεύουμε για τις ίδιες αρχές.

Ο τρόπος που ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε στα εθνικά μας θέματα, φωτογραφίζοντας ξεκάθαρα την Τουρκία και τον Ερντογάν, χωρίς να τους κατονομάσει ούτε μια φορά, θα έπρεπε να διδάσκεται στις Σχολές διπλωματίας και δίκαια δεν απέσπασε μόνο τα χειροκροτήματα των μελών του Κογκρέσου, αλλά και κάθε Έλληνα εκτός των αθεράπευτα μίζερων.

Γνωρίζοντας το επίπεδο του ακροατηρίου του, άλλα και ότι μέσω αυτού παρακολουθεί όλος ο κόσμος, κατέδειξε ξεκάθαρα ότι ο Πούτιν δεν είναι… ένας και πως οι αξίες που πρεσβεύουν οι ΗΠΑ και που πηγάζουν μέσα από τις αρχαιοελληνικές, δεν μπορούν να κωφεύουν, να μην βλέπουν ή να κρίνουν υπολογιστικά τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τέλος, με την εμβληματική, ας γίνει ξανά η επισήμανση ομιλία του, δεν έκανε πλουσιότερη την πολιτική σκέψη με ένα μέλος της διεθνούς πλέον εμβελείας, έβαλε ψηλότερα τον πήχη για την Ελλάδα.

Μακάρι να έχουμε την ικανότητα, ως κοινωνία, ως πολιτικό περιβάλλον και ως ωριμότητα να το πιστωθούμε.

 

Υ.Γ.: Για να κατανοήσουμε λόγο και το… σκύλιασμα της Τουρκίας. Πως θα μας φαίνονταν εμάς αν ο Αμερικανός Πρόεδρος δέχονταν τον Ερντογάν στο γραφείο του φορώντας γραβάτα με Τουρκικά… σημαιάκια;  

 

 

Σχετικά Άρθρα