Χίος, Τρίτη 4 Αυγούστου

O χώρος… προ του κύματος, Προκυμαία, δεν είναι δρόμος

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 15/05/2020 - 18:37

Αρχίζουμε απ’ αυτό.

Η Προκυμαία, δεν είναι δρόμος, δεν ήταν ποτέ δρόμος. Η θάλασσα έσκαγε στην Βενιζέλου, το Αγιο Νικολάκι, απέναντι απ’ τα κλειδιά του Φρυδά, για να συνεννοούμαστε ήταν… παραθαλάσσιο.

Ο τελευταίος Σουλτάνος έδωσε το έργο σε ιδιώτες, ήταν σύμπραξη δημοσίου ιδιωτών και το Λιμάνι, που εξυπηρετούσε στο ίδιο σημείο από την αρχαιότητα, έγινε τόσο σωστά, που αντέχει από το 1896 μέχρι σήμερα!

Και έγινε σωστά, γιατί εκτός των άλλων διέθετε άνετους χερσαίους χώρους.

Ας μην κάνουμε ιστορία. Το… γάλα χύθηκε. Επιβεβαιώνοντας τον στίχο του Χιωτοσυριανού Γεωργίου Σουρή «Ω Ελλάς ηρώων χώρα τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα» οι χερσαίοι χώροι έγιναν… πολυκατοικίες και η Προκυμαία, από χώρος περιπάτου, έγινε δρόμος!

Έτσι φτιάξαμε μια πόλη σαν τα μούτρα μας και ένα λιμάνι χώρο μαρσαρίσματος νταλικών.

Και επειδή έμπαινε από πάντα ζήτημα να ζήσουν τουλάχιστον ανθρώπινα οι επόμενες γενιές, ένας από τους λόγους, ο κύριος, κατασκευής του Περιφερειακού δρόμου, ήταν η παράκαμψη της πόλης, δηλαδή στην ουσία του μοναδικού κυκλοφοριακού ρεύματος σύνδεσης βορά – νότου, που είναι η… Προκυμαία.

Τα ξαναγράφω αυτά, ακούγοντας την διαφορετική άποψη του Δημάρχου την οποία σέβομαι απόλυτα, θεωρώντας ότι όλα τα λύνει ο διάλογος.

Ας καθίσουν κάτω αυτοί που πρέπει και ας εξετάσουν όλες τις παραμέτρους. Ένα απόγευμα θα μας φάει και θα καταλήξουμε, αλλά θα πρέπει να έχουμε κατά νού κάτι, το οποίο θεωρώ ότι το έχει ο Δήμαρχος, να σώσουμε κάποιες επιχειρήσεις.

Ο Σταμάτης Κάρμαντζης αυτό το καταλαβαίνει απόλυτα. Έζησε σαν έφηβος την Προκυμαία με απλωμένα τα τραπεζοκαθίσματα και το ρεύμα προ του κύματος ως χώρο περιπάτου.

Και το έζησε όχι ως… καθήμενος, μην κάνει αυτό στους νεότερους εντύπωση, πολλοί δεν είχαμε το βαλάντιο για ένα καφέ ή ένα γλυκό στα δυσεύρετα έτσι κι’ αλλιώς τραπεζάκια της Προκυμαίας, το έζησε όμως ως… περιπατητής, όπως πολλοί πατεράδες μας το έζησαν και ως γκαρσονάκια, γιατί βλέπετε υπάρχει και αυτή η πλευρά της ζωής.

Αυτή την καταλαβαίνει πολύ καλά, την νοιώθει ο Σταμάτης Κάρμαντζης και εκεί θέλω να επικεντρωθώ. Μπορεί όσοι λέμε να κλείσει η Προκυμαία, να έχουμε λάθος. Αν όμως δεν έχουμε, τότε θα κρατήσουμε ζωντανές πάνω από 50 επιχειρήσεις, που απασχολούν πάνω από 200 ανθρώπους.

Νομίζω ότι αξίζει να δοκιμάσουμε, δεν θα χαθεί ο κόσμος, θα δοκιμάσουμε, θα μάθουμε και τον Περιφερειακό, θα έχουμε πολλαπλά οφέλη, επιμένω.

 

Υ.Γ. Στη φωτογραφία είναι η Προκυμαία των Χανίων. Ουδέν σχόλιον.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 04/08/2020 - 19:14

Ο Σταύρος Κουτρής Αντιστράτηγος ε.α. είναι ο νέος Πρόεδρος της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού, που επισκέφθηκε προχθές το νησί μας, είδε τις αρχές και ακριτικά Φυλάκια.

Μετά από το τέλος μιας μικρής συνέντευξης του, ο παλιός καταδρομέας και πάντα… καταδρομέας, ο πρώην Στρατιωτικός Διοικητής Λέσβου, ο οξυδερκής Αξιωματικός, σου λέει αφού άκουσα τα… επίσημα ας ρωτήσω τώρα και την… πιάτσα.

Αν σας ρωτούσα το πιο σοβαρό πρόβλημα του νησιού, τι θα μου απαντούσατε, με ρώτησε;

Το δημογραφικό, του απάντησα, κάτι που προκάλεσε εντύπωση στην συνοδεία του, μέλη της Ένωσης αποστράτων στην Χίο, που παρατήρησαν. Είναι ο μόνος που το επισημαίνει.

Ο Στρατηγός κούνησε με νόημα το κεφάλι του, σαν να τους έλεγε, ξέρω που ρωτάω, αλλά εγώ δεν τελείωσα και με την ευκαιρία ολοκληρώνω αρθρογραφώντας.

Και το δεύτερο πρόβλημα είναι η μαλθακότητα και η τεμπελιά, απότοκο του δηλητήριου του αείμνηστου για πολλούς λόγους Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Α. Παπανδρέου, που θέλοντας να φτιάξει την ΠΑΣΟΚ Α.Ε. έκανε τον μισή Ελλάδα δημοσίους υπαλλήλους, αφού την άλλη μισή την είχε κάνει η Νέα Δημοκρατία.

Ε, στο ενδιάμεσο για να δούμε την δική μας περίπτωση… ξέφυγαν μερικοί ναυτικοί και μαστιχοπαραγωγοί.

Το απότοκο αυτής της διάβρωσης της ελληνικής κοινωνίας το ζούμε σήμερα. Ολόκληρες δεκαετίες φτάσαμε στο σήμερα. Γενιές που με διάφορες δικαιολογίες, η πιο βολική είναι οι… σπουδές, απέχουν της εργασίας και κυρίως αυτής του πρωτογενούς τομέα.

Βεβαίως η στρεβλή νοοτροπία έχει την κάλυψη της Πολιτείας και είναι από αυτά που… ξέχασε να αλλάξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο ΟΑΕΔ είναι… ΟΑΕΑ. Ο Οργανισμός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού λειτουργεί κατ’ ουσίαν ως Οργανισμός Απασχόλησης Επιδοτούμενων Ανέργων.

Η… Αμερική έχει ανακαλυφθεί σε όλο τον κόσμο προ πολλού, μόνο η Ελλάδα δεν ξέρει… που είναι. Σε πολλές χώρες του κόσμου οι αντίστοιχοι ΟΑΕΔ ειδοποιούν τους ανέργους για εργασία, δίνοντας τους δύο ευκαιρίες. Αν αποτύχουν τους εύχονται… καλή τύχη και σταματάει να τους πληρώνει το κοινωνικό σύνολο.

Ας σταθούμε όμως στα δικά μας. Σήμερα δίνεται επιτέλους η δυνατότητα στους ναυτικούς να μπαρκάρουν με ξένες συμβάσεις. Μα, να μπαρκάρουν με μισθούς… Φιλιππίνων; Όχι ας κάθονται να τους ταϊζουν οι υπόλοιποι και να κλαίνε όλοι μαζί γύρω από μια κουβαδιά… φραπέ.

Η μαστίχα πάλι θεριεύει, όποιος δεν το βλέπει είναι εκτός τόπου και χρόνου. Με την φαρμακευτική έρευνα και το Ινστιτούτο που δημιουργείται η… πολυεθνική αύριο ΕΜΧ, τα είπε ο Πρόεδρος της Γιώργης Τούμπος θα φυτεύει σχίνους μέχρι και σε γλάστρες.

Βεβαίως το χωράφι δεν είναι εύκολη δουλειά, αλλά πιά είναι; Άντε λοιπόν και τα υπόλοιπα μαγαζιά που κλείνουν στην αγορά να γίνουν… καφετέριες να κερνάει ο ένας… μαγαζάτορας τον άλλον.

 Αν κάποιος πάει στους σχίνους, είπε ο Γιώργης Τούμπος (5 ευρώ την ώρα και ασφάλιση) αποκτά το κυριότερο, τεχνογνωσία. Σήμερα είναι εργάτης αύριο ενοικιάζει σχίνους και γίνεται μαστιχοπαραγωγός. Με 300 κιλά μαστίχα έχει 30.000 ευρώ εισόδημα, λίγα είναι;

Να συμπληρώσω εγώ τον Τούμπο, που τα γράφω πιο… μαλακά;

Οι Αλβανοί ήρθαν πριν 20 – 30 χρόνια ξυπόλητοι στα μαστιχοχώρια. Ας τους δεί κανείς σήμερα. Τι διαφορά είχαν με μας; Ήταν από.. την μάνα τους μαλωμένοι με την τεμπελιά.

Και επειδή όλα δεν είναι μαύρα, καμαρώνομε σήμερα όλοι δεκάδες νέους στα μαστιχοχώρια, που δηλώνουν νέοι αγρότες. Νέοι και νέες με διπλώματα και σπουδές, αυτές δεν πάνε ποτέ χαμένες, που πήραν τα χέρσα χωράφια και τους σχίνους των παππούδων τους και βγάζουν τώρα… αγγέλους.

Θέλουν δουλειά και οι υπόλοιποι; Ας ακολουθήσουν.

 

Υ.Γ. Θυμάμαι παλιά τι αγώνα δώσαμε όλοι μαζί, να βάλομε στο ρημάδι το κεφάλι των νέων οδηγών κράνος. Ένα από τα πιο επιτυχημένα συνθήματα ήταν «Το κράνος είναι… μαγκιά»