Χίος, Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου

Οι 7 νεκροί στην Χαλκιδική και οι 6 νεκροί της Χίου

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 11/07/2019 - 16:44

Πως τα συσχετίζω;

Γιατί όχι, νεκροί οι μεν, νεκροί και οι δε, άνθρωποι οι μεν, άνθρωποι οι δε, θλιμμένες οικογένειες, ρημαγμένα σπίτια, ορφάνια και οδυρμός, ανεξίτηλα αρνητικά σημάδια ζωής.

Βεβαίως υπάρχουν δύο διαφορές. Στην μεν Χαλκιδική οι νεκροί είναι 7 στην δε Χίο 6.

Υπάρχει και η δεύτερη διαφορά. Την Χαλκιδική την χτύπησε μπουρίνι, ακραίο καιρικό φαινόμενο, τυφώνας, την Χίο την χτυπάει μονίμως τυφώνας… στο μυαλό.

Και την χτυπάει μονίμως γιατί ενώ στην Χαλκιδική κανείς από τους 7 δεν ήθελε να πεθάνει στη Χίο πάμε γυρεύοντας.

Καταλάβατε βέβαια πως μιλάμε για τα τροχαία δυστυχήματα, όπου ναι καλά διαβάζετε, στο νησί μας τα θανατηφόρα από την αρχή του 2019 είναι 6 με πάνω από 10 τραυματίες.

Μιλάμε δηλαδή για πραγματικό πόλεμο χωρίς ακραία φαινόμενα εκτός αν είναι ακραίο αυτό που εύστοχα λέει ο Διοικητής της Τροχαίας Παντελής Καλανδρόπουλος, ότι στη Χίο οδηγούμε λες και ο ένας οδηγός έβαλε στόχο τον άλλο, κάτι σαν τα συγκρουόμενα αυτοκινητάκια του Λούνα – πάρκ.

Ας πούμε ειλικρινά και τι δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα;

Οι έλεγχοι είναι ασφυκτικοί, οι τροχονόμοι πανταχού παρόντες και αρκετά ελαστικοί αφού στόχο έχουν να πείσουν και όχι να τσεκουρώσουν. Αν έγραφαν όλα τα συμβάντα θα ξεπερνούσαμε τις 500 κλήσεις την ημέρα.

Στα Σχολεία γίνονται ειδικά μαθήματα, από Δασκάλους, καθηγητές αλλά και τροχονόμους.

Τι βγαίνει απ’ όλα αυτά;. Μα, το απόλυτο τίποτα. Σε ορισμένες περιπτώσεις θυμίζουμε εκείνες τις γάτες, που βάζουν το κεφάλι κάτω και γκαζώνουν καθέτως του δρόμου και όποιον πάρει χάρος, που αποκλείεται να πάρει το… αυτοκίνητο.

Δεν ξέρω τι θα γίνει ειλικρινά, λες και όλα πάνε στον βρόντο, αρχίζω να πιστεύω στον… καφέ και το κακό το ριζικό μας ή το τζούφιο περιεχόμενο της κεφαλής μας.

Τον… ελεύθερο χρόνο μου πάω στην Βιβλιοθήκη και διαβάζω τις παλιές εφημερίδες.

Αντέγραψα κάτι από τη «Νέα Χίο» του 1920 και σας το μεταφέρω στη γλώσσα ή μάλλον την γραφή της εποχής.

 «Η τρέλλα του τροχασμού των φορτηγών αμαξών ανάγκην φρονούμεν να τεθή υπό αυστηράν επιτήρησιν.

Είναι φοβερόν ότι γίνεται με τους κυρίους αυτούς καθώς και με κάποιους ρομαντικούς κουρσάρους οι οποίοι περνούν τους δρόμους για ιπποδρόμια.»

Στη συνέχεια ο αρθρογράφος καλούσε τον… Καλανδρόπουλο του 1920 βάλει μια τάξη ήτοι να τους ταράξει στα πρόστιμα.

Δεν ξέρουμε αν τους τάραξε τότε η Αστυνομία αλλά τώρα δεν κάνει τίποτα άλλο απ’ το να σφυρίζει και να γράφει.

 

Υ.Γ. Αν δεν κάνουν οι… καφετζούδες μας κάνουν και οι ψυχολόγοι. Κάποιος πρέπει να μας ψυχαναλύσει γιατί αυτοκτονούμε.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 05/12/2019 - 21:01

Όχι μην πάει το μυαλό σας στα άλλα τα κανάλια, τα τηλεοπτικά και δη τα Αθηναϊκά, που διακρίνονται διαχρονικά για το… επίπεδο τους.

 Όχι αναφέρομαι σε κάτι απλούστερο, τα κανάλια εξαγωγής των ομβρίων υδάτων, αυτά που από γενέσεως οικοδομών παροχετεύουν το βρόχινο νερό από τις ταράτσες στο έδαφος, χωρίς να γλύφει το ύδωρ τους τοίχους.

Επίσης δεν αναφέρομαι στα μεγάλα έργα, που δεν θα τα προλάβω, αφού οι εικοσαετίες στο νησί μας περνούν… απαρατήρητες και εγώ την επόμενη θα βλέπω λογικά τα Φράγματα και τα Αεροδρόμια, τα Δικαστικά Μέγαρα και συγνώμη ξέχασα το Λιμάνι… ανάποδα.

Όχι αναφέρομαι σε τρία κωλοκάναλα, που δεν έχουν μπεί Δήμαρχε μου στο Σχολείο, που από το 1792 μας κάνει ανθρώπους.

Ας τα πάρουμε από την αρχή και δεν έχει σημασία αν ο Σταμάτης Κάρμαντζης βγήκε Δήμαρχος χθες. Γι’ αυτό βγήκε για να λύνει τα προβλήματα σήμερα.

Προηγείται όμως η σειρά. Χρόνια δεν θα αναφέρω, κονδύλια δεν θυμάμαι.

Στην ιστορική Σχολή της Χίου, αργότερα Γυμνάσιο Αρρένων και σήμερα 1ο Γυμνάσιο, έγινε μια γενναία επισκευή, έγινε αντικατάσταση ακόμα και της στέγης, χωρίς να μπούμε σε λεπτομέρειες, δαπανήθηκε ένας σκασμός λεφτά.

Με το τέλος της επισκευής για λόγους που δεν γνωρίζουμε, δεν τοποθετήθηκαν τρία κανάλια από την δυτική πλευρά, που βλέπει τον πεζόδρομο, που χωρίζει 1ο Γυμνάσιο και 11οΔημοτικό Σχολείο.

Το αποτέλεσμα ήταν να γλύφει το νερό τους τοίχους, να κινητοποιηθεί η Διεύθυνση του Σχολείου, να κάνουμε εμείς ρεπορτάζ, να δοθούν υποσχέσεις άμεσης αποκατάστασης και να… ξεχαστεί το θέμα, τουλάχιστον από μας, που και υπολογιστή να είχαμε ήταν αδύνατον να παρακολουθούμε τις… βουδιές γύρω μας.

Προχθές με τις πρώτες βροχές έπεσε το μάτι μας στο Σχολείο και με πόνο ψυχής είδαμε το νερό να γλύφει ξανά τους τοίχους τα δε κανάλια να… λείπουν.

Διαβήκαμε λοιπόν τα ιερά, με την κυριολεξία της λέξης, σκαλιά και βρήκαμε τον Διευθυντή Δημ. Βρούζο, που ξέραμε ότι κυνηγάει την εν λόγω υπόθεση αμέσως μετά την επισκευή.

Ο άνθρωπος Δήμαρχε μας ήταν απελπισμένος. Όχι μόνο τον έχουν γράψει από τον Δήμο, όχι μόνο του τσαμπουνάνε κάποιες βλακείες για ένταξη στο ΕΣΠΑ και δεν συμμαζεύεται, αλλά τον κοροϊδεύουν δύο χρόνια ότι σήμερα – αύριο τα κανάλια μπαίνουν.

Ξέρω τώρα τι θα ρωτήσετε όλοι, ότι ρώτησα και εγώ.

Το 1ο Γυμνάσιο είτε από νοικοκυριό είτε από δωρεές αποφοίτων του έχει ένα, το λές και γερό, κομπόδεμα.

Γιατί δεν τα βάζετε εσείς προτού να αρχίσουν να «κλωστάνε» οι τοίχοι από την υγρασία;

Θέλετε την απάντηση του Διευθυντή;

Δεν με αφήνουν.

Ποιός Δήμαρχε; Ο πανίβλακας κράτος; Τα… ταχυβόλα των Δημοτικών υπηρεσιών; Το κακό το ριζικό και το χάλι μας;

Μα εκλεγήκατε για να δώσετε λύση και ταχύτητα και σ’ αυτά.

Δεν πειράζει ας μην τηρηθούν όλοι οι τύποι, που στο τέλος θα μας ψοφήσουν.

Αν δεν μπούν και φέτος τα κανάλια, του χρόνου θα μαζεύουμε τους τοίχους από τον πεζόδρομο.

 

Υ.Γ. Άσχετο, παρακολουθώντας τα ελληνοτουρκικά και περιμένοντας να κάτσει η σκόνη, για να καταθέσουμε απλές σκέψεις, καλούμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, να διαβάσει την συνέντευξη του πατέρα του στον Αλέξη Παπαχελά, το 2010, για την Τουρκία. «Ο Κ. Μητσοτάκης με τα δικά του λόγια». Η Τουρκία είπε, είναι σοβαρή χώρα και εξηγεί το γιατί.

Αν δεν σοβαρευτούμε και εμείς ας ετοιμαστούμε να… απολαύσομε τον βιασμό που έρχεται.