Χίος, Κυριακή 15 Δεκεμβρίου

Oι στρατιώτες... κλαίνε;

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 15/03/2019 - 14:45

Εδώ σύμφωνα με το λαϊκό άσμα κλαίνε και οι άνδρες, άρα κλαίνε και οι στρατιώτες, αν και με τα φύλα εδώ δύσκολα υπάρχει διαχωρισμός αφού σήμερα έχουμε και γυναίκες στρατιωτικούς και όσοι ξέρουμε από ζωή γνωρίζουμε πως τελικά οι γυναίκες είναι σκληρότερα καρύδια.

Αναφερόμαστε στην λιτή εκδήλωση, που έγινε προχθές στη Λέσχη Αξιωματικών, όπου μετά τα τυπικά της παράδοσης της Ταξιαρχίας από τον Υποστράτηγο Παναγιώτη Κιμουρτζή στον Ταξίαρχο Σταύρο Παπασταθόπουλο, χωρίς την παρουσία εκπροσώπου του ΓΕΣ ή της ΑΣΔΕΝ κάτι που αν θυμάμαι καλά δεν ξανάγινε και που το προσπερνάμε γιατί είναι ανεπίτρεπτο και θα στεναχωρηθούμε. Αυτή λοιπόν η εκδήλωση μετά την παράδοση έδωσε όλες τις ειδήσεις που λέμε στη γλώσσα μας, δείχνοντας ένα πρόσωπο που σπανίως βγάζει προς τα έξω ο Στρατός, από τη φύση του λιτός, στητός, σκληρός και... άκαμπτος.

Εκεί λοιπόν και μάρτυς μας το σχετικό βίντεο, που θα δείτε τηλεοπτικά και στο διαδίκτυο, ειπώθηκαν πράγματα, που σπανίως θα ακούσει κανείς γιατί απλά δεν... λέγονται τουλάχιστον στην ώρα τους.

Πως να ειπωθεί για παράδειγμα στην ώρα του, αυτό που είπε η Λιμενάρχης, όταν έδινε συγκινημένη το συμβολικό δώρο της υπηρεσίας της στον απερχόμενο Διοικητή, που παρεμπιπτόντως είναι ιδιαίτερα επικοινωνιακός, αυτό το έχει ο άνθρωπος, δεν διδάσκεται σε καμιά εκπαίδευση.

Δεν θα ξεχάσω είπε, όταν σε ένα πολύ δύσκολο περιστατικό, ήμουν μέσα στο περιπολικό σκάφος και περάσατε δίπλα με ένα φουσκωτό με τον Σεβασμιώτατο για να πάτε στην Παναγιά, όταν μου τηλεφωνήσατε να μου πείτε «Κράτα καλά».

Αισθάνθηκα εκείνη τη στιγμή, πως ότι και να γίνει ο Στρατός είναι δίπλα μας.

Και εγώ δεν θα ξεχάσω της είπε ο Ταξίαρχος τα τηλεφωνήμτα σου 3,4,5 τα ξημερώματα για διάφορα περιστατικά, συμπληρώνοντας. Εδώ που τα λέμε καλύτερα να ακούω τη δική σου φωνή από του... Φραγκιά.

Το ίδιο επαναλήφθηκε και με τους υφισταμένους Διοικητές Μονάδων, που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να πουν δημόσια πράγματα ακόμα και σε αποχαιρετισμούς.

Δεν θέλουμε να μακρηγορήσουμε, τα κάλυψε ίσως όλα ο Διοικητής της Πυροσβεστικής, που δεν διακρίνεται και για τα πολλά του λόγια. Τα είπε λοιπόν όλα με μια φράση και εκείνος συγκινημένος και... καθάρισε. Για μας, είπε, είσασταν ένα ανοικτό τηλέφωνο.

Τέλος, ελλείψει εκπροσώπου του ΓΕΣ!!! το κενό κάλυψε ο... στρατιώτης  Στρατηγός Νικόλαος Μανωλάκος πρώην Αρχηγός ΑΣΔΕΝ, όχι μόνο με την τιμητική παρουσία του αλλά με τα λόγια του.

Αυτό που μετράει, είπε, δεν είναι οι προαγωγές αλλά η προσφορά και ο Υποστράτηγος πλέον Παναγιώτης Κιμουρτζής, που μας εξέπληξε όλους η μη προαγωγή του, προσέφερε απεριόριστα.

Τα υπόλοιπα της εκδήλωσης δεν χρειάζονται, απλά επειδή έχουμε ξαναγράψει ότι δεν μπορούν όλοι να προάγονται, σημειώνουμε την ουσία και αυτό είναι ένα μήνυμα στην κοινωνία και όχι μόνο στον Στρατό.

Διαβάστε τον απολογισμό του Παναγιώτη Κιμουρτζή. Ο... στρατιώτης εκτέλεσε την αποστολή του, εξέθεσε τι έκανε, παρέδοσε στον νέο Διοικητή, κατέθεσε στεφάνι στους ήρωες πολεμιστές για την υπεράσπιση της πατρίδας, έβαλε τα πολιτικά του και πήγε σπίτι του με ήσυχη τη συνείδηση.

Καλή επιτυχία στο νέο Διοικητή κι’ας μην... προαχθεί και αυτός. Τα καλύτερα γαλόνια είναι η προσφορά.

 

Υ.Γ. Ασχετον. Κώστα Τριαντάφυλλο ενταύθα. Ο Μανώλης Βουρνούς και ο Σταμάτης Κάρμαντζης ρωτούν που να στείλουν μια ανθοδέσμη για το δώρο που τους κάνατε να συμπεριλάβετε τον Μάρκο Μεννή στο ψηφοδέλτιο σας.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 12/12/2019 - 20:47

Ακούγοντας έξω την βροχή μαζί με τον ήχο του πληκτρολογίου, σκέφτομαι αυτή την επιμονή του Θεού να ρίχνει τουλούμι το νερό, αλλά ούτε δράμι μυαλό.

Μεγάλη… αδικία για την περίπτωση μας.

Ας σκεφτούμε νοερά ότι μόνο με το Φράγμα Κόρης γεφύρι τελειωμένο, κανονικά εδώ και μια πενταετία, θα έπρεπε να ανοίγαμε την βρύση μας και να πίναμε νερό, να πλενόμαστε και να μην έχουμε κάτι κοινό με τις… ρέγκες, να ποτίζουμε χωρίς να ψοφάνε τα φυτά μας, να σταματήσουμε να αλλάζουμε πλυντήρια ανά πενταετία και τέλος να κρατήσουμε φρεναρισμένη την ατομική μας… πέτρα, που κάποια στιγμή θα μας ανοίξει την πόρτα του Χειρουργείου.

Το πρωί κάναμε πλάκα στο ραδιόφωνο ότι επίτηδες δεν έγινε το Φράγμα για να μην τιγκάρει στο νερό και σπάσει και στο διάβα του παρασύρει στη θάλασσα την… επέκταση του Αεροδρομίου και γεμίσει με λάσπες το… νέο Λιμάνι.

Βέβαια η πλάκα αφορά στην ουσία τα χάλια μας και για να μην αδικηθεί κανείς βάζω μέσα και το δικό μας συνάφι.

Σκεφτόμουνα ότι κάθε άνθρωπος, επιχείρηση, τόπος ή χώρα έχουν τους στόχους τους.

Εντοπίως από το 1977 που εκδίδαμε την «Χιακή Φωνή» του Συλλόγου Χίων Σπουδαστών, μέχρι το 1981, αναφέρομαι στο πρόσωπο μου, για να μην ρίξω τις ευθύνες συνολικά, που συνεργαζόμουν με τον «Χιακό Λαό» μέχρι το 1987 που γεννήθηκε η ΑΛΗΘΕΙΑ, πλάκα – πλάκα σε λίγο θα πιάσουμε τον… μισό αιώνα, το νησί ασχολείται με τρείς στόχους, το Φράγμα, την επέκταση του Αεροδρομίου και το νέο Λιμάνι της Χίου.

Αυτό από μόνο του είναι κατάντια, η οποία δεν συμπεριλαμβάνει μόνο τους αιρετούς που πέρασαν ή κυβερνούν σήμερα, αλλά και εμάς τους δημοσιογράφους, που δεν καταφέραμε να λύσουμε ΕΝΑ πρωτεύον πρόβλημα.

Μερικές φορές αναλογίζομαι πως αν οι Εγγλέζοι δεν εντόπιζαν την απλάδα στον Καλαμιώνα, στο Κοντάρι, που η χούντα μετά με συνοπτικές διαδικασίες έκανε αεροδρόμιο και εάν ο τελευταίος Σουλτάνος, ο Αλλάχ να τον αναπαύσει, δεν έφτιαχνε στη Χίο Λιμάνι, μάλλον θα είμαστε χωρίς και αυτές τις υποδομές.

Ας έρθουμε όμως στο σήμερα ενώ η βροχή συνεχίζεται ασταμάτητα.

Από τους τρείς στόχους που παραμένουν, εγώ βλέπω έναν εφικτό, διότι νέο Λιμάνι δεν θα γίνει στον αιώνα τον άπαντα, αφού όλοι λογαριάζουν χωρίς την Εφορία Εναλίων Αρχαιοτήτων, που θα μπλοκάρει τα πάντα λόγω Ναυαρχίδας, ενώ επέκταση δεν θα γίνει ούτε σε 50 χρόνια από σήμερα, αφού η μετατόπιση δρόμου στην θάλασσα θα απαιτήσει επανακαθορισμό Αιγιαλού και παραλίας.

Αυτό λοιπόν, που απομένει και είναι σίγουρα και το βασικότερο, είναι να μην βρέχει ο Θεός και εμείς ποτίζουμε το Αιγαίο, είναι να τελειώσει το Φράγμα.

Εκεί πρέπει κατά τη γνώμη μου να πιέσουμε, εκεί να επικεντρώσουμε τις προσπάθειες μας.

Στην κατάσταση τέλματος, που βρίσκεται, αν δεν το ξεκολλήσουμε, δυστυχώς για τις επόμενες δεκαετίες μια θα είναι η νέα υποδομή, που θα φτιάξει το κράτος για την Χίο, αυτή του υστερόγραφου.

 

Υ.Γ. Καλά το καταλάβατε. Το ΠΡΟΚΕΚΑ στο Αίπος.