Χίος, Τετάρτη 21 Αυγούστου

Οποιος δεν θέλει να ζυμώσει… αεροδρόμιο χίλιες μέρες κοσκινίζει

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 07/05/2018 - 21:22
φωτο αρχείου

Να διευκρινίσω για πολλοστή φορά. Το αεροδρόμιο είναι σε λάθος θέση και τα λάθη πληρώνονται. Η επέκταση είναι επίσης λάθος πάνω σε ένα έγκλημα. Το λάθος είναι ότι δεν φέρνεις αεροδρόμια μέσα στα σπίτια και το έγκλημα ότι γκρεμίστηκε μια ολόκληρη συνοικία, μέρος του Αρχιτεκτονικού πλούτου του νησιού.

Μόνο που τον πλούτο αυτό δεν τον γκρέμισε ο σεισμός του 1881, αλλά οι σύγχρονοι απαίδευτοι και αμόρφωτοι νεοέλληνες.

Όμως αυτό είναι μια προσωπική άποψη, υπόκειται σε κριτική, μπορεί να είναι λάθος και στο φινάλε δεν έχει καμιά σημασία.

Σημασία έχει η βούληση της Πολιτείας να επεκτείνει τον διάδρομο προσγείωσης προς Βορρά. Βλέποντας  τις τελευταίες εξελίξεις, αναρωτιέμαι καιρό αν πρέπει να διατυπώσω δημόσια μια άλλη σκέψη μου και το κάνω σήμερα, λίγες μέρες πριν την σύσκεψη, που περιμένουν όλοι στην Αθήνα, και προανήγγειλε ο Ανδρέας Μιχαηλίδης, λίγες μέρες μετά την ατάκα Κάρμαντζη ότι ευκολότερα θα τα βρούν Ορθόδοξη και Καθολική Εκκλησία παρά τα υπουργεία μεταξύ τους, στο θέμα της επέκτασης του Αεροδρομίου, λίγες ώρες μετά την συνέντευξη Ξενάκη ότι δεν μπορεί να συνεννοηθεί, ότι ο Πρωθυπουργός δεν ξέρει τι κάνουν οι υπουργοί του, λογικό σε ένα βαθμό, αλλά δεν ξέρουν και οι Γραμματείς των υπουργείων τι λένε οι Προϊστάμενοι τους, αυτό δεν είναι λογικό.

Εγώ, λοιπόν, επιτρέψτε μου τον προσωπικό τόνο, από την αρχή αυτής της ιστορίας έκανα την απλοϊκή σκέψη. Αυτοί αν θέλανε να κάνουν την επέκταση, δεν είχαν παρά να περιφράξουν τον χώρο, αφού γκρέμισαν τα σπίτια και να ρίξουν μια ωραία ασφαλτόστρωση μέχρι το προσκυνητάρι της Φάρκαινας και… έτοιμη η επέκταση. Επέκτειναν και τον εσωτερικό δρόμο από την Ιωάννου Χρήστου μέχρι την Αξονική Τομογραφία, άρα εξασφάλισαν εσωτερική δίοδο, συνεπώς προς τι η μετατόπιση του εξωτερικού δρόμου προς την θάλασσα;

Την λέω την αμαρτωλή μου σκέψη, αλλά η μετατόπιση του δρόμου, για ένα λόγο προκρίθηκε, για να μην γίνει ποτέ η επέκταση. Τα περί διαδικασίας εξπρές κ.λ.π. είναι μετά συγχωρήσεως τρίχες, που δεν είναι… ίσιες. Όταν θα γίνει η μετατόπιση θα κολλήσει στον επανακαθορισμό Αιγιαλού και παραλίας, χώρια, που δεν αποκλείεται και μια προσφυγούλα στο Συμβούλιο Επικρατείας, άρα κάνετε καλά παιδιά, εμείς δεν θα ζούμε να δούμε την επέκταση εκτός αν πάμε… 120 χρόνων.

Αν θέλανε να κάνουν την επέκταση μετά το γκρέμισμα της Φάρκαινας αυτή θα είχε γίνει.

Και μην πεί κανείς αν είναι λογικό να απαλλοτριώνεις, να γκρεμίζεις και μετά να μην κτίζεις, γιατί θα σας παραπέμψουμε την εισήγηση της υπουργού τουρισμού, που είδε αύξηση αφίξεων στο νησί μας 30%.

 

Υ.Γ. Λέτε να προσμέτρησε τους πρόσφυγες – μετανάστες; Γιατί έτσι… βγαίνει.

 

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Δευ, 19/08/2019 - 23:12

Σκόνη οι άνθρωποι και σκορπίζονται, ένα ατέλειωτο ανακάτεμα της τράπουλας, μια αέναη κίνηση όχι μόνο διαιώνισης του είδους, αλλά σκόρπισμα όπου γής.

Όταν με την βοήθεια της επιστήμης κάποιοι έψαξαν το DNA τους, έπαθαν πλάκα, γιατί δεν περίμεναν τελικά να είναι αυτό που προέκυψε.

Από την μια λοιπόν η πανσπερμία και από την άλλη η αναζήτηση της ρίζας.

Γιατί; Ας ρωτήσουμε τον Michel Marbot, που μάζεψε μόνο στην Γαλλία καμμιά εβδομηνταριά… Κανάρηδες και τους κουβάλησε στη Χίο;

Μέχρι την Γαλλία έφτασε η φύτρα του Μπουρλοτιέρη, αφήστε που με επικεφαλής έναν αείμνηστο Φον στην Γερμανία, υπάρχουν και εκεί ρίζες και αυτό δεν αφορά μόνο τους διάσημους και  τους ήρωες, αφορά τον κάθε απλό άνθρωπο και ειδικά εμάς με τις ναυτικές ρίζες, που όσοι να ναι εκτός των νόμιμων αγρών  όλο και κάτι σπείραμε στα… παρτέρια.

Όμως το ερώτημα δεν είναι αυτό, η ιστορία των λαών και των ανθρώπων είναι ιστορία μετακινήσεων, το καίριο ερώτημα είναι αυτό που μπορεί να μην μπορεί να απαντήσει ούτε ο Michel Marbot, ούτε οι εβδομήκοντα Γάλλοι, που προφανώς δεν ήρθαν μόνο για διακοπές ή σε τελική ανάλυση μπορούσαν να πάνε αλλού.

Είναι στο ερώτημα που δεν μπορούν να απαντήσουν οι απόγονοι των Μικρασιατών τέταρτης και πέμπτης πιά γενιάς, που σημαίνει μηδενική μνήμη, αλλά και δεν σημαίνει τίποτα ή μάλλον σημαίνει κάτι βαθύτερο, και το αισθάνονται όσοι πάνε απέναντι, ακόμα και για αγορά… σωβράκων, αυτό που δεν μπόρεσαν να ξεριζώσουν οι Παγκοσμιοποιήσεις και των δύο πολιτικών συστημάτων, τότε που υπήρχε η… διπλή πολυτέλεια.

Την πατρίδα, την ανάγκη της ρίζας, αυτό που δεν εξηγείται ακόμα και με την λογική.

Έκοβαν τις φλέβες τους οι εφευρέτες του διαδικτύου ότι ο παγκόσμιος ιστός θα δώσει την χαριστική βολή στις πατρίδες και τις ταυτότητες και ηττήθηκαν κατά κράτος αφού συνέβη ακριβώς το αντίθετο, όχι μόνο σε επίπεδο πατρίδας αλλά και σε επίπεδο… χωριού.

Εκεί λοιπόν ας αναζητήσουμε το ερώτημα για το τι ακριβώς έφερε τους Κανάρηδες όχι μόνο στη Χίο αλλά και τα Ψαρά και πάνω σ’ αυτό ας οικοδομήσουμε τέτοιες δημόσιες σχέσεις, που αντί να μας ψάχνουν αυτοί, γιατί αυτό έγινε στην περίπτωση των Γάλλων Κανάρηδων να τους ψάχνουμε και να τους προσκαλούμε εμείς.

 

Υ.Γ. Άσχετο, αλλά μετά την έλλειψη αναισθησιολόγου στην… Σαντορίνη, αφήνουμε κατά μέρος το ένα ασθενοφόρο και της Σάμου και το τι διακυβεύεται στον υπ. αριθμόν ένα προορισμό της τουριστικής μας βιομηχανίας, είναι φανερό ότι αν η Κυβέρνηση δεν λύσει τέτοιες λεπτομέρειες θα την φάει γρήγορα το μαύρο φίδι.